บทที่ 1172 ตายแล้ว อ๋องที่เป็นแพะรับบาป

โต้วโต้วพูดอย่างไม่เป็นทางการ แต่เมื่อเธอเห็นเฟิ่งชิงเฉินออกไปด้วยความโกรธ เธอไม่ได้ถามคำถามอีกต่อไป แต่... เมื่อเฟิ่งชิงเฉิน เดินไปข้างหน้าม้าโต้วโต้ว ก็บังเอิญเห็นผมยุ่งเหยิงของเฟิ่งชิงเฉินและดวงตาของเธอก็จ้องมอง น้ำตาปริ่มมองกว้างๆ

โต้วโต้วชี้ไปที่ผมยุ่งๆ ของเฟิ่งชิงเฉิน แขนของเธอสั่นไม่หยุด ปากของเธอเปิดกว้าง และเธอก็ไม่ได้พูดเป็นเวลานาน

จนกระทั่งเสด็จอาเก้าเดินจากเขาไปโต้วโต้วก็พูดเสียงดัง: "อา อา อา... คนเลว คนเลว ปรากฎว่าเจ้ากำลังทำสิ่งเลวร้ายจริงๆ ในนั้น อา อา ทำไมไม่ทำ ข้าไม่ได้ยินนะ”

แสดงหนังสดของวังอีโรติกน่าเสียดายที่ข้าไม่ได้เห็นด้วยตาของตัวเอง แต่มันเป็นเรื่องใหญ่ที่ต้องค้นหา

ฮ่าฮ่าฮ่า……

โต้วโต้วตื่นเต้นมาก ตื่นเต้นมาก ใบหน้าของเขาแดงก่ำ ถ้าเขาไม่ได้นั่งอยู่บนหลังม้า เขาคงจะหมุนไปรอบๆ อย่างภาคภูมิใจ

เมื่อเห็นเฟิ่งชิงเฉินมองย้อนกลับไปและจ้องมองโต้วโต้ว ก็ภูมิใจมากขึ้น เธอเกาแก้มของเธอเบา ๆ และขยิบตาให้ เฟิ่งชิงเฉินแล้วพูดว่า "ชิงเฉิน โปรดอย่าปฏิเสธ ข้ามีหลักฐาน ครั้งต่อไป อย่าลืมทำความสะอาดเมื่อเจ้า ทำชั่ว เจ้านี่มัน... หน้าหนาจริงๆ!”

หลังจากพูดอย่างนั้น โดยไม่รอให้เฟิ่งชิงเฉินโกรธ โต้วโต้วก็กระโดดลงจากหลังม้าทันที จากนั้น... เขาก็หายตัวไปพร้อมกับหวด ทิ้งให้เฟิ่งชิงเฉินอยู่ตามลำพังและโกรธจัด

"ประณามโต้วโต้วเจ้ากำลังพูดถึงเรื่องไร้สาระอะไร" การทำสิ่งเลวร้ายทั้งครอบครัวของคุณก็ทำสิ่งเลวร้าย

ทำอะไรได้ไม่ดีนัก แล้วทำไมถึงพูดคลุมเครือขนาดนี้?

“เอาล่ะ อย่าโกรธเลย เราทำสิ่งนั้นบนรถม้า” เสด็จอาเก้าไปข้างหน้า โอบไหล่ของเฟิ่งชิงเฉิน และปลอบโยนเขา แต่นี่ทำให้เฟิ่งชิงเฉิน โกรธมากยิ่งขึ้น

โต้วโต้วที่พูดถึง "สิ่งเลวร้าย"ไม่ได้หมายถึง......

แต่เรื่องแบบนี้ ให้ตายเถอะ...

ยิ่งอธิบายยิ่งเลอะเทอะ!

ไอ้เวร!

เฟิ่งชิงเฉินมองไปรอบ ๆ และเห็นว่านอกจากเสด็จอาเก้าแล้ว ยังมีคนขับรถม้าอยู่ด้วย คนขับรถม้า...

เมื่อคนขับรถม้าเห็นสายตาเย็นชาของเฟิ่งชิงเฉิน เขาก็ตัวแข็งทันทีและก้มศีรษะลงอย่างเงียบ ๆ และมองที่เท้าของเขา

อืม เนื้อที่นี่ดินก็ละเอียดดี

“ฮะ แล้วแต่เจ้าเลย” เฟิ่งชิงเฉินรำคาญ เขาหาตัวคนร้ายไม่เจอ ดังนั้นจึงต้องไปหาเสด็จอาเก้า เขาเหยียบหลังเท้าของเสด็จอาเก้าอย่างแรงแล้วก้าวไปข้างหน้าออกไป

ส่วนคนขับรถม้าล่ะ? ถือว่าเขาฉลาด

ลุงเก้าจักรพรรดิแตะจมูกของเขา เหลือบมองไปยังทิศทางที่โต้วโต้วหายไป และละสายตาจากไปอย่างเงียบ ๆ

เขาเป็นสุภาพบุรุษ และไม่มีคำว่าสายเกินไปที่จะแก้แค้นในรอบสิบปี!

แม้ว่าโต้วโต้วจะเป็นธรรมชาติ แต่เขาก็ไม่โง่ หลังจากล้อเล่นและล้างเฟิ่งชิงเฉินไปแล้ว เขาจะไม่ปรากฏตัวต่อหน้าเสด็จอาเก้าหรือเฟิ่งชิงเฉินในช่วงเวลาสั้น ๆ

เขาไม่ต้องการเป็นคนที่สองของและเขาก็ไม่ต้องการเป็นคนที่สองของ ชวี่ซีฮัวเขาพอใจกับชีวิตปัจจุบันของเขามากและไม่ยอมให้เสด็จอาเก้าเข้ามาแทรกแซงอย่างเด็ดขาด

โอ้ ใช่แล้ว... โต้วโต้วฮัมเพลงเล็กน้อย และข้ามแม่น้ำ เขาไม่เพียงแต่ติดตาม เฟิ่งชิงเฉินและเสด็จอาเก้า อย่างช้าๆ เท่านั้น แต่ยังแข่งขันกับองครักษ์ลับที่ซ่อนอยู่ในความมืดเป็นครั้งคราว เขาใช้ชีวิตอย่างมีความสุข .

เฟิ่งชิงเฉินมองไม่เห็นโต้วโต้ว ดังนั้นเธอจึงต้องระบายความโกรธกับผู้กระทำผิดอีกคนเสด็จอาเก้าซึ่งปล่อยให้เสด็จอาเก้าเกล้าผมของเธอและทำให้โต่วโต่วเข้าใจผิด