บทที่ 1177 ชนชั้นสูง ทำไม่ยังมาไม่ถึง (1)

“โต้วโต้ว?”

โดยไม่คาดคิด บุคคลแรกที่พบร่องรอยของพวกเขาคือโอวหยางโต้ว

เสด็จอาเก้าด้วยความประหลาดใจในดวงตาของเขา รีบถอนความไม่พอใจอย่างรวดเร็ว: "เป็นเจ้าได้อย่างไร?"

แม้แต่โต้วโต้ว ก็ไม่รู้เกี่ยวกับแผนนี้โต้วโต้วถูกหน่วยสืบราชการลับจับไว้ในเวลานั้น เมื่อโต้วโต้วมาถึง ทุกอย่างก็เป็นสรุปเรียบร้อยก่อน

เสด็จอาเก้าและเฟิ่งชิงเฉินคิดว่าท้ายที่สุดโต้วโต้วจะกลับไปที่พันธมิตรนักฆ่าหรือ เมืองจักรพรรดิ หลังจากที่โต้วโต้ว กลับมา เหตุการณ์จะสมจริงมากขึ้น โดยไม่คาดคิดโต้วโต้วไม่เพียงไม่กลับไปเท่านั้น แต่ยังพบพวกเขาด้วย

“แน่นอนว่าเป็นข้าเอง นอกจากครอบครัวของท่าน อาจารย์โต้ว ใครอีกล่ะที่ฉลาดมากพอที่คิดว่าท่านยังไม่ตาย” โต้วโต้วดูไม่มีความหวาดกลัวเลย และตบหน้าอกอย่างภาคภูมิใจ ดูหยิ่งผยอง

ในฐานะคนแรกที่ได้พบกับเฟิ่งชิงเฉินและเสด็จอาเก้า โต้วโต้วภูมิใจได้อย่างแน่นอน!

เสด็จอาเก้าและเฟิ่งชิงเฉินไม่สนใจเมื่อโต้วโต้ว ค้นพบเบาะแสของพวกเขา เพียงเพราะโต้วโต้วหาพวกมันเจอไม่ได้หมายความว่าคนอื่นจะหาพวกมันเจอเช่นกัน คนอื่น ๆ ไม่รู้มากเท่ากับโต้วโต้ว

ด้วยเหตุผลด้านความปลอดภัย เฟิ่งชิงเฉินยังคงเตือนโต้วโต้ว: "อย่าแพร่ข่าวว่าเราว่ายังมีชีวิตอยู่"

“ทำไมล่ะ? เจ้าไม่รู้ว่าทุกคนเป็นห่วงเจ้ามากแค่ไหน ในเมื่อเจ้ายังมีชีวิตอยู่ ทำไมถึงไม่ให้ทุกคนรู้ล่ะ” โต้วโต้วยังคงคิดและรายงานเรื่องนี้ให้โจ่วอันรับทราบโดยทางนั้น

ในทวีปจิ่วโจว ผู้คนมากมายตามหาเสด็จอาเก้าและเฟิ่งชิงเฉิน แต่ไม่พบพวกเขาเลยโอวหยางเป็นคนแรกที่พบพวกเขา นี่เป็นสิ่งที่สามารถนำมาใช้อวดได้อย่างแน่นอน

“เรื่องยังไม่จบ ข่าวว่าเสด็จอาเก้าและข้ายังมีชีวิตอยู่ ไม่อาจรั่วไหลได้ในขณะนี้” เฟิ่งชิงเฉิน เตือนด้วยเสียงน่ากลัว

โต้วโต้วมีสีหน้าไม่พอใจ และได้แต่จ้องมองกลับมาที่เฟิ่งชิงเฉิน: "เจ้าสองคนที่ไร้หัวใจ เจ้ารู้ไหมว่าเนื่องจากการหายตัวไป เกิดความวุ่นวายมากมายภายนอกจนเกือบจะทะเลาะกัน"

หากการต่อสู้เกิดขึ้นจริง ทั้งสองจะนำมาซึ่งความหายนะมาสู่ประเทศและประชาชน

“ปล่อยให้พวกเขาก่อความวุ่นวายข้างนอกเถอะ ยังไงก็ไม่ใช่เจ้าที่ปวดหัว ทำไมเจ้าถึงสนใจมากขนาดนี้” แม้ว่าข้อมูลของพวกเขาจะไม่แม่นยำ แต่พวกเขาก็เดาได้ว่าความวุ่นวายข้างนอกเป็นอย่างไร