บทที่ 377 ตะลึง เฟิ่งชิงเฉินถูกตบ

การกระทำเช่นนี้ดูไม่คุ้มค่า การขอแต่งงานด้วยการไม่เต็มใจ น่าเกลียดจริงๆ

ตุบ......

เจ้าหน้าที่หนุ่มด้านล่างอดไม่ได้และหัวเราะในทันที แต่ในวินาทีนั้นเขาตกใจมากจนกางเกงเกือบเปียก

เสด็จอาเก้า องค์ชายชุนหยู ลั่วอ๋อง จ้องมาที่เขาพร้อมกัน หนานหลิงจิ่นฝาน พ่นลมหายใจและพูดอย่างหยาบคายว่า "หุบปาก"

"ข้า ข้า…" ใบหน้าของขุนนางหนุ่มซีด ปฏิกิริยาแรกของเขาคือการคุกเข่าและขอความเมตตา แต่เมื่อเขาลุกขึ้น เขาถูกขันทีที่แข็งแกร่งข้างหลังดึงลงมา

ข้าคิดว่าเฟิ่งชิงเฉิน และหนานหลิงจิ่นฝาน จะไม่ควรทะเลาะกันเช่นนี้ ข้าไม่อยากให้หนานหลิงจิ่นฝานบังคับเฟิ่งชิงเฉิน เมื่อหันไปเผชิญหน้ากับเฟิ่งชิงเฉิน เขาดูภูมิใจและดูถูก "แต่งงานกับเฟิ่งชิงเฉิน เจ้าคิดว่าเป็นสิ่งของรึไงกัน? พระราชาองค์นี้เพียงตรัสอย่างไม่ใส่ใจ แต่จริงๆ แล้วเจ้าก็ไม่ได้คิดจะจริงจัง มันก็เป็นแค่ของเล่น

ของเล่น ของเล่นสำหรับทั้งตระกูล

ดวงตาของเฟิ่งชิงเฉินลุกเป็นไฟ เห็นได้ชัดว่านางโกรธ เสด็จอาเก้าก็ขมวดคิ้ว และเขาก็หลี่ตาลงเล็กน้อยเพื่อซ่อนความกังวลในดวงตาของเขา

บางอย่างต้องต่อสู้ด้วยตัวเอง!

นอกจากนี้เขายังต้องการดูว่าเฟิ่งชิงเฉินจะสามารถไปได้ไกลแค่ไหนและเพียงหวังว่า เฟิ่งชิงเฉินจะไม่ถูกยั่วยุและเสียสติ หนานหลิงจิ่นฝานเห็นได้ชัดว่ากำลังจับผิดของ เฟิ่งชิงเฉิน เพื่อที่จะหาข้ออ้างที่จะฆ่าเฟิ่งชิงเฉิน

ไม่ทำให้เสด็จอาเก้าผิดหวัง มันเป็นเพียงลมหายใจ เฟิ่งชิงเฉินสงบลงและหัวเราะอย่างเย่อหยิ่ง "องค์ชายสามกำลังพูดถึงตัวเอง? เมื่อเทียบกับชิงเฉิน รูปลักษณ์ขององค์ชายสามเหมาะที่จะเป็นองค์ชายมากกว่า ของเล่น"

คำพูดนี้ทำให้สะเทือนใจเลยทีเดียว!

"เจ้ากล้าดียังไงมาด่าเสี่ยวหวัง?" ดวงตาของหนานหลิงจิ่นฝานเป็นสีแดง มือซ้ายของเขากำหมัด มันฟังดูน่ากลัวอย่างยิ่ง

แม้ว่าจักรพรรดิจะไม่พอใจกับความเย่อหยิ่งของหนานหลิงจิ่นฝาน แต่เขาก็ไม่อยากเข้าไปแทรกแซง เพราะเฟิ่งชิงเฉิน เป็นคนของตงหลิง แน่นอนว่าเฟิ่งชิงเฉินจะต้องจัดการเรื่องนี้ด้วยตัวเอง

และการที่ไร้มารยาทของเขาคือการสนับสนุนที่ดีที่สุดสำหรับเฟิ่งชิงเฉิน เฟิ่งชิงเฉินเข้าใจเรื่องนี้ดี ดังนั้นนางจึงไม่กลัวหนานหลิงจิ่นฝาน นางเผชิญกับความโกรธของหนานหลิงจิ่นฝาน เฟิ่งชิงเฉินกล่าวอย่างใจเย็น "ในโลกนี้ใครจะกล้าเอาองค์ชายสามมาเป็นของเล่น องค์ชายสามทำไมต้องจริงจังขนาดนั้น?"

ถ้าหากจริงจังจะเป็นฝ่ายแพ้ทันที

"ทำไมต้องจริงจัง? เสี่ยวหวังวันนี้จะจริงจัง เฟิ่งชิงเฉิน เจ้ารู้ไหมว่าการดูถูกราชวงศ์ถือเป็นอาชญากรรมขั้นร้ายแรง" หนานหลิงจิ่นฝานไม่ต้องการให้เฟิ่งชิงเฉินตอบ "เฟิ่งชิงเฉิน โทษคือต้องตายทั้งตระกูล ต้องถูกม้าทั้งห้าตัวเหยียบจน ร่างกายถูกทำให้แหลกเป็นชิ้นๆ "

ถึงจะเป็นคำขู่ที่ทำให้กลัว แต่เฟิ่งชิงเฉินกลับไม่กลัว "น่าเสียดายที่เฟิ่งชิงเฉินเป็นสามัญชนของตงหลิง ไม่ใช่สามัญของหนานหลิง องค์ชายสาม ไม่สามารถลงโทษเฟิ่งชิงเฉินได้"

"แน่ใจหรือ เจ้าดูถูกราชวงศ์หนานหลิงในที่สาธารณะ คิดว่าตงหลิงจะปกป้องเจ้าได้ไหม" หนานหลิงจิ่นฝานไม่ได้คุกคาม แต่มันเป็นเรื่องจริง ตงหลิงจะไม่ต่อสู้กับหนานหลิงเพื่อเฟิ่งชิงหรอกเฉินห หากเฟิ่งชิงเฉินตาย ก็ยินดีถวายพระศพให้องค์จักรพรรดิ

"องค์ชายสาม หากเจ้าดูหมิ่นธิดาผู้สูงศักดิ์ของตงหลิงในที่สาธารณะ ตงหลิงก็คงจะไม่ปล่อยให้ท่านทำแบบนั้นได้หรอกนะ?" หนานหลิงจิ่นฝานดูหมิ่นตงหลิงก่อน เพราะนี่ถือเป็นการรักษาหน้า

"ดูถูกหญิงสาวผู้สูงศักดิ์ของตงหลิงหรือ เสี่ยวหวังดูถูกเจ้าหรือเปล่า ทุกสิ่งที่เสี่ยวหวังพูดนั้นเป็นความจริง หากเจ้าสูญเสียพรหมจรรย์ก่อนแต่งงาน มันไม่ใช่เรื่องของความตาย การที่พัวพันกับผู้ชายหลายคนและแม้กระทั่งการขี่กับลุงของอดีตคู่หมั้นของฉัน* มันเป็นเรื่องที่คลุมเครือ ข้าดูถูกเจ้ายังไง"

ตามคำพูดของหนานหลิงจิ่นฝาน การแสดงออกของทุกคนเปลี่ยนไปอย่างมาก แต่พวกเขาไม่มีอำนาจที่จะโต้แย้ง เพราะในสายตาของพวกเขา หนานหลิงจิ่นฝานพูดถูก

เสด็จอาเก้าสัมผัสได้ถึงกลิ่นเลือดในปาก เขาโกรธมากถึงกับอาเจียนเป็นเลือด

มันยากที่จะได้ยิน เป็นคำพูดที่น่าเกลียดอย่างยิ่ง แต่ถ้าไม่ใช่ที่นี่ เฟิ่งชิงเฉินคงจะหัวเราะออกมาแล้ว