บทที่ 378 ป่วย อ่อยชายอื่นต่อสาธารณชน

ในห้องโถงใหญ่ เงียบจนสามารถได้ยินเสียงใบไม้ร่วง สายตาของทุกคนในห้องโถงล้วนเพ่งไปที่คนสามคนที่อยู่ตรงกลางห้องโถง

ไม่มีทาง สถานการณ์นี้เปลี่ยนไปอย่างรวดเร็วจนพวกเขารับไม่ได้ หัวใจเต้นเร็ว องค์ชายรีบปิดหัวใจของเขา และมีอาการคลุมเครือของโรค

งานเลี้ยงคืนนี้น่าตื่นเต้นมาก!

หลังจากที่เฟิ่งชิงเฉินตอบโต้หนานหลิงจิ่นฝานกลับ หนานหลิงจิ่นฝานก็โกรธและยืดมือออกไปเพื่อบีบคอเฟิ่งชิงเฉิน

หากเฟิ่งชิงเฉิน ก่ออาชญากรรมเช่นนี้ ก็สมควรแล้วที่จะตาย หนานหลิงจิ่นฝานจะฆ่าเฟิ่งชิงเฉินต่อหน้าทุกคน เขาจะไม่ถูกตำหนิ เพราะนี่คืออำนาจของจักรพรรดิ

หากการเสียชีวิตของเฟิ่งชิงเฉินสามารถระงับความโกลาหลในคืนนี้ จักรพรรดิถึงข้าราชการและทหารก็จะมีความสุข แต่พวกเขาไม่ต้องการถึงจุดหัวเลี้ยวหัวต่อที่สำคัญและเกิดอุบัติเหตุขึ้น

ขณะที่หนานหลิงจิ่นฝานกำลังยื่นมือออกมา ก่อนที่จะแตะเฟิ่งชิงเฉิน เสด็จอาเก้าก็รีบลุกขึ้นไปปกป้องเฟิ่งชิงเฉินไว้ในอ้อมกอด และปัดมือของหนานหลิงจิ่นฝานออกไป

หนานหลิงจิ่นฝาน ถอยหลังและกระแทกลงกับพื้น เสียงกระแทกนี้ยังคงเป็นผลมาจากเสด็จอาเก้า ถึงจะไม่ได้ทำด้วยความรุนแรง แต่ถึงอย่างนั้น หนานหลิงจิ่นฝานก็รู้สึกเจ็บและเหมือนจะได้ยินเสียงซี่โครงหักอีกด้วย

ซวยแล้ว! ครั้งนี้แม้เฟิ่งชิงเฉินจะตายไปก็ไม่สามารถทำให้มันสงบได้ ที่สำคัญที่สุด คือเสด็จอาเก้าเกรงว่าเฟิ่งชิงเฉินจะไม่ถูกส่งออกไป

จักรพรรดิลูบหน้าผากตัวเอง สิ่งที่เกิดขึ้นในคืนนี้เกินความคาดหมายโดยสิ้นเชิง เขารู้ดีว่าหนานหลิงจิ่นฝานต้องการที่จะฆ่าเฟิ่งชิงเฉิน

เป็นการยากที่จะเอาชนะโดยเฉพาะอย่างยิ่งคือจักรพรรดิแห่งตงหลิง

เพื่อเห็นแก่ราชวงศ์ตงหลิง จึงไม่ได้ให้เสด็จอาเก้าออกไปเพื่อตำหนิ จึงต้องแก้ไขได้ด้วยวิธีอื่นเท่านั้น

จักรพรรดิจึงทำเป็นไม่สนใจ และดูว่าเสด็จอาเก้าจะรับมือกับเหตุการณ์นี้ยังไง หากสิ่งนี้ทำให้เกิดสงครามระหว่างสองประเทศ คนบาปก็คือเสด็จอาเก้า

บางคนกังวลและบางคนมีความสุข เป่ยหลิงเฟิ่งเฉียนและซีหลิงเทียนเหล่ยมีความสุขมากพวกเขากระตือรือร้นที่จะต่อสู้กับตงหลิงและหนานหลิงอยู่แล้ว เป็นการดีที่สุดที่จะต่อสู้อีกสองสามปี ทำให้ความแข็งแกร่งของทั้งสองประเทศอ่อนแอลงแล้ว พวกเขาจะมีโอกาสพลิกกลับ

สำหรับชีวิตและความตายของเฟิ่งชิงเฉินมันไม่เกี่ยวอะไรกับพวกเขา?

เป่ยหลิงเฟิ่งเฉียนไม่ได้มีความประทับใจกับนางในตอนแรกอยู่แล้ว นอกจากนี้เขายังมีความใกล้ชิดกับองค์หญิงอันผิง ทำให้ได้รับข้อมูลจากองค์หญิงอันผิงเกี่ยวกับตัวของเฟิ่งชิงเฉิน ทำให้เป่ยหลิงเฟิ่งเฉียนพลอยเกลียดเฟิ่งชิงเฉินไปด้วย

ซีหลิงเทียนเหล่ยชื่นชมเฟิ่งชิงเฉินเป็นอย่างดี แต่ในการเผชิญกับผลประโยชน์ของเฟิ่งชิงเฉินก็ไม่มีประโยชน์อะไร เขาชื่นชมเสด็จอาเก้า แต่เขาเสียหน้ากับหนานหลิงเพราะผู้หญิงคนหนึ่ง

แน่นอนว่าเขายังดูถูกเสด็จอาเก้าเพื่อผู้หญิงคนหนึ่งโดยไม่คำนึงถึงสถานการณ์โดยรวม

มองไปที่กษัตริย์ชุนที่ยังคงต่อสู้กับหนานหลิงจิ่นฝาน เพื่อรับเฟิ่งชิงเฉิน เป็นนางสนมข้างกาย ภายใต้ดวงตาที่ดุร้ายของจักรพรรดิ เขาไม่ได้นั่งลงอย่างเชื่อฟัง

การเป็นฮีโร่ไม่ใช่เรื่องง่ายเลย การเป็นฮีโร่ในครั้งนี้มีราคาที่ต้องจ่าย ไม่รู้ว่าวันนี้เสด็จอาเก้าจะผ่านมันไปได้อย่างไร ซีหลิงเทียนเหล่ยตั้งตารอดูว่าบทละครนี้จะเป็นอย่างไร

มันเป็นเรื่องที่น่าอับอายที่สุดในชีวิตของหนานหลิงจิ่นฝาน ที่เกิดจาก เฟิ่งชิงเฉินและเสด็จอาเก้า หนานหลิงจิ่นฝานที่ล้มลงไม่เคยคิดว่าเสด็จอาเก้าจะยืนหยัดเพื่อ เฟิ่งชิงเฉินขนาดนี้

หนานหลิงจิ่นฝานผลักขันทีที่ช่วยเหลือเขาออกไป และถ่มเลือดในปากของเขาออกมา โดยไม่สนใจสายตาของทุกคน เขายังอดทนต่อความเจ็บปวดของซี่โครงที่หัก และไม่สนใจใบหน้าซ้ายที่แดงและบวมของเขา เขาเดินไปหาเฟิ่งชิงเฉินและเสด็จอาเก้าทันที

เขาอยากเอาคืน เขาไม่อยากเสียหน้าให้ชายคนนี้

เสด็จอาเก้าเก็บเฟิ่งชิงเฉินไว้ในอ้อมแขน และมองหนานหลิงจิ่นฝานอย่างเย็นชา ทำให้หนานหลิงจิ่นฝานรู้สึกหนาวสั่นในใจ แต่ด้วยศักดิ์ศรีของการเป็นองค์ชายทำให้เขาไม่สามารถก้มศีรษะได้ เขาเดินตรงไปข้างหน้าภายใต้แรงกดดันอย่างแรง

องค์ชายแห่งหนานหลิงไม่สามารถเสียใบหน้านี้ได้ หนานหลิงจิ่นฝานยืนอยู่ข้างหน้าเสด็จอาเก้า ด้วยความสง่างามขององค์ชาย "เสด็จอาเก้า เจ้าต้องให้คำอธิบายเรื่องนี้แก่ข้า"

ดูจากสถานการณ์ตอนนี้แล้ว มันเป็นเรื่องที่น่าตลกสิ้นดี

“อธิบาย? ข้าไม่มีเวลาขนาดนั้นหรอก หากองค์ชายสามคิดว่าการกระทำต่อคุณหนูเฟิ่งเบาเกินไป ข้าคนนี้ไม่แนะนำให้ทำอีก”

สาวใช้ในวังมอบก้อนน้ำแข็งให้ถูกเวลา หนานหลิงจิ่นฝานคิดว่ามันเป็นของเขา และกำลังรอให้สาวใช้ประคบน้ำแข็งให้เขา แต่แล้วสาวใช้นั้นก็ได้เดินไปข้างเสด็จอาเก้าแล้วทำความเคารพ " ก้อนน้ำแข็งที่ขอมาอยู่ที่นี่แล้วเพคะ"

“ขอบคุณ” เฟิ่งชิงเฉินเงยหน้าขึ้นจากอ้อมกอดของเสด็จอาเก้า นางหยิบก้อนน้ำแข็งมาวางบนแก้มที่บาดเจ็บของนาง ก้อนน้ำแข็งขวางกั้นไว้ทำให้ทุกคนไม่สามารถมองเห็นใบหน้าของเฟิ่งชิงเฉิน

ภายใต้การบริการของสาวใช้ในวัง เฟิ่งชิงเฉินกลับมายังที่ที่เสด็จอาเก้านั่งอยู่ และล้างเลือดจากปากของเขา

ในเวลานี้ ความสนใจของทุกคนอยู่ที่เสด็จอาเก้าและหนานหลิงจิ่นฝานที่ใจกลางสนามประลอง และบางครั้งก็มีคนให้ความสนใจเฟิ่งชิงเฉิน

ถ้าตงหลิงและหนานหลิงต้องทำสงครามจริงๆ ก็คงเป็นเพราะเฟิ่งชิงเฉิน ในเวลานี้ เฟิ่งชิงเฉินเป็นต้นตอของปัญหาในสายตาของพวกเขา