บทที่ 562 ตรวจเลือด อาจไม่ใช่พ่อลูกกันแท้ๆ

เฟิ่งชิงเฉินหยิบขวดน้ำเกลือออกมาจากกล่องยา จากนั้นฉีดยาที่จำเป็นเข้าไป แขวนขวดน้ำเกลือไว้ที่บนเตียงเพื่อให้ของเหลวไหลเข้าไปในร่างกาย เป็นการเพิ่มสารอาหารและยาที่จำเป็น

หลังจากที่ปรับความไวในการหยดของน้ำเกลือเรียบร้อยแล้ว เฟิ่งชิงเฉินก็หยิบเข็มออกมาจากธาตุแล้วเจาะไปในรางของเย่เย่เพื่อดูดเลือดออกมาสองหยด ทำการทดสอบกรุ๊ปเลือด

น้ำยานี้สามารถทดสอบได้ว่าเป็นแอนตี้เอ แอนตี้บี ใช้เพื่อเป็นการทดสอบกรุ๊ปเลือดเอบีโอของมนุษย์

นางไม่เชื่อว่าเย่เย่จะเป็นผู้ที่มีกรุ๊ปเลือดหายาก แต่ถ้าเป็นเช่นนั้นก็จงคิดว่าตนโชคร้าย

เมื่อนางเขย่าขวดนั้น ผลก็ปรากฏให้เห็นในอีกหนึ่งนาที เย่เย่มีกรุ๊ปเลือดเอ เฟิ่งชิงเฉินจึงได้ถอนหายใจออกมาด้วยความโล่งอก นางโชคดีเหลือเกินที่ไม่เจอพวกกรุ๊ปหายาก

นางนำขวดน้ำยาใส่เข้าไปในถาดดังเดิมและกำลังจะหันไปหาเจ้าเมืองเย่เฉิงเพื่อให้เขาแบ่งเลือดมาสักสองหยด ดูว่าจะใช้ได้หรือไม่ แต่เมื่อเงยหน้านางกลับพบว่ากำลังถูกคนรายล้อม

“องค์รัชทายาท ลั่วอ๋อง ชิงอ๋อง พวกท่านเดินทางกันมาตั้งแต่เมื่อใด ชิงเฉินไม่รู้ว่าทุกท่านเดินทาง ขอโปรดให้อภัยด้วย” เฟิ่งชิงเฉินไม่พอใจ ไม่พอใจเป็นอย่างมาก

การปรากฏตัวขององค์ชายทั้งหลายไม่ใช่เรื่องบังเอิญอย่างแน่นอน มิเช่นนั้นเหตุใดจึงไม่มาช้าหรือเร็วกว่านี้กลับมาในตอนที่นางเริ่มรักษาเย่เย่เล่า

“ข้าเพิ่งมาถึง ชิงเฉินไม่ต้องสนใจข้า การช่วยคนสำคัญกว่า” องค์รัชทายาทและคนอื่นๆ นับว่าค่อนข้างจะสงบนิ่ง แม้พวกเขาจะเห็นภาพการรักษาที่ไม่เคยเห็นมาก่อน แต่ก็ยังสามารถสงบนิ่งได้ดังเห็นเรื่องราวปกติทั่วไป

สายตาของเฟิ่งชิงเฉินกะพริบเล็กน้อยแล้วมองไปทางพวกเขา พบว่าใบหน้าของพวกเขาดูเป็นปกติ จึงรู้ดีว่าผู้คนเหล่านี้ล้วนเป็นคนฉลาดเฉลียว สิ่งใดที่ไม่ควรถามพวกเขาจะไม่เอ่ยถามอย่างแน่นอน

เป็นเช่นนี้ก็ดี นางจะได้ไม่ต้องมาคอยอธิบาย

ในโลกนี้เต็มไปด้วยสิ่งมหัศจรรย์ บรรดาราชโอรสและขุนนางตระกูลมั่งคั่งทั้งหลายได้เห็นเรื่องราวต่างๆ มากมายบนโลกใบนี้ เมื่อเผชิญหน้ากับสิ่งที่ไม่คุ้นเคย แม้พวกเขาจะตกใจเล็กน้อยแต่เนื่องจากได้รับการอบรมสั่งสอนมาอย่างดีพวกเขาจะไม่ทำตัวตื่นตระหนกเสียจนเกินไป ต่อให้สงสัยก็เพียงแค่ไปตรวจสอบเป็นการส่วนตัว

แท้จริงแล้วองค์รัชทายาทและคนอื่นๆ เมื่อครั้นที่เดินทางเข้ามา พวกเขาได้แต่จับจ้องในร่างของเฟิ่งชิงเฉิน จึงทำให้ละเลยกระป๋องและขวดเหล่านั้นของเฟิ่งชิงเฉินที่นำออกมาวาง เมื่อเฟิ่งชิงเฉินหันกลับมาสนทนากับพวกเขา พวกเขาจึงได้ตระหนักว่าเรื่องราวที่เฟิ่งชิงเฉินทำนั้นคือสิ่งใดบ้าง

ความตกตะลึงและความประหลาดใจต้องมีอย่างแน่นอน แต่พวกเขาจะไม่ปรากฏออกมาบนใบหน้าให้เห็น

ในเมื่อไม่มีผู้ใดเอ่ยถาม เฟิ่งชิงเฉินก็จะไม่คิดริเริ่มเอ่ยก่อน เสด็จอาเก้ากล่าวได้ถูกต้องแล้ว เรื่องบางเรื่องยิ่งเก็บไว้เป็นความลับยิ่งมีผู้คนสงสัย จงกล้าแสดงออกมา ปฏิบัติต่อทุกสิ่งอย่างเหมือนเป็นเพียงแค่สิ่งธรรมดา ก็ไม่ทำให้คนอื่นๆ สงสัย

ก่อนหน้านี้นางจะไม่เปิดเผยสิ่งเหล่านั้นเด็ดขาด นั่นเพราะว่านางไม่มีความสามารถในการปกป้องตนเองได้ แต่บัดนี้นางมีเสด็จอาเก้าคอยคุ้มกัน ประกอบกับความเชื่อมโยงสัมพันธ์ต่างๆ ของตัวนางเอง คนปกติแล้วไม่กล้าที่จะทำร้ายนาง

ความตั้งใจและใจจดใจจ่อของเฟิ่งชิงเฉินยังคงมุ่งเน้นไปที่การช่วยชีวิตเย่เย่เป็นหลัก บัดนี้นางไม่มีเวลาที่จะไปคิดจัดการกับเรื่องเหล่านี้เลย นางหันไปโค้งกายคำนับองค์รัชทายาทแล้วหันหลังกลับไปอย่างรวดเร็ว เดินมาหยุดอยู่ตรงหน้าเจ้าเมืองเย่เฉิง “ท่านเจ้าเมืองเย่เฉิง บัดนี้คุณชายเย่เสียเลือดไปมาก จำเป็นจะต้องได้รับการถ่ายเลือด และวิธีที่เร็วที่สุดนั่นก็คือใช้เลือดของท่านถ่ายไปให้แก่เขา แต่วางใจเถิดข้าเพียงแค่ต้องการเลือดประมาณสองสามชาม ท่านไม่มีอันตรายถึงชีวิต”

เฟิ่งชิงเฉินไม่ได้อธิบายถึงความแตกต่างของกรุ๊ปเลือด เอาเป็นว่านางรองทดสอบดูก่อน หากว่าทดสอบดูแล้วกรุ๊ปเลือดไม่ตรงกันนางค่อยว่าอีกที

คนปกติหากว่าจะนำเลือดออกจากร่างกายสองร้อยCC ถึงสี่ร้อยCCคงไม่มีผลกระทบอะไรมากนัก หากว่าสามารถเข้ากันได้กับกรุ๊ปเลือดของเย่เย่ แน่นอนว่านางก็จะไม่เกรงใจเช่นกัน นางจะเอาเลือดเขาออกมาสักแปดร้อยcc เพื่อให้เขาได้ใช้เวลาพักฟื้น ที่เมืองตงหลิงนี้

“ถ่ายเลือด? เฟิ่งชิงเฉินเจ้าจะเล่นกลอันใด?” เจ้าเมืองเย่เฉิงไม่เชื่อ แต่ในเมื่อองค์รัชทายาทและองค์ชายอื่นเดินทางมาเช่นนี้ จึงทำให้เขารู้สึกสบายใจขึ้นเล็กน้อย