บทที่ 563 มือไว ความว่องไวนี้ใช้ฆ่าคนน่ากลัวนัก

กรุ๊ปเลือดเอ!

เย่เย่นับว่าโชคดียิ่งนัก ไม่ว่าเย่เย่กับเจ้าเมืองเย่เฉิงจะเป็นพ่อลูกกันจริงหรือไม่ อย่างน้อยกรุ๊ปเลือดก็ตรงกัน เย่เย่ก็สามารถข้ามผ่าน เรื่องนี้ไปได้

แม้นางจะบอกว่าเลือดของเย่เย่กับเจ้าเมืองเย่เฉิงไม่สามารถเข้ากันได้ เจ้าเมืองเย่เฉิงก็อาจไม่เชื่ออย่างสมบูรณ์

เจ้าเมืองเย่เฉิง “เลือดของท่านกับคุณชายเย่นั้นเข้ากันได้” เฟิ่งชิงเฉินไม่ได้อธิบายสิ่งใดมากมาย นางเพียงแค่รายงานผลสรุปออกมาเท่านั้น

เจ้าเมืองเย่เฉิงคลายความกังวลใจในดวงตาลงไปทันที แล้วแทนที่ด้วยรอยยิ้ม ใบหน้าขององค์รัชทายาทก็เต็มไปด้วยรอยยิ้มเช่นกัน แต่ว่าในแววตานั้นเต็มไปด้วยความตำหนิ

เฟิ่งชิงเฉิน เจ้ายืดหยุ่นไม่เป็นหรือไร?

โอกาสดีเช่นนี้มากองตรงหน้า เฟิ่งชิงเฉินเพียงแค่กล่าวว่ากรุ๊ปเลือดของเย่เย่และเจ้าเมืองเย่เฉิงเข้ากันไม่ได้ เท่านั้นเฟิ่งชิงเฉินก็ไม่เพียงแค่จะไม่เป็นศัตรูกับเจ้าเมืองเย่เฉิง อีกทั้งยังสามารถกลายเป็นผู้มีบุญคุณต่อเย่เฉิงอีกต่างหาก ทว่า......

องค์รัชทายาทได้แต่แอบถอนหายใจ เมื่อเห็นการตำหนิจากองค์รัชทายาทเช่นนั้น เฟิ่งชิงเฉินก็เพียงแค่หันไปยิ้มให้กับเขาแล้วไม่ได้กล่าวสิ่งใดออกมา

ทักษะทางการแพทย์ได้มาเพื่อไว้ใช้รักษาผู้คน ไม่ใช่ทำร้ายคนอื่น แม้จะกล่าวว่าเฟิ่งชิงเฉินเป็นพวกที่จะต้องแก้แค้นจนกว่าต้นจะบรรลุความประสงค์ใดก็ตาม แต่เรื่องบางเรื่องต่อให้ตีจนตายนางก็ไม่ทำ แม้แต่ครั้งเดียวก็ไม่ได้

และการนำความรู้ทางการแพทย์มาทำร้ายผู้อื่น คือข้อจำกัดของนาง

เมื่อกรุ๊ปเลือดเข้ากันได้ เฟิ่งชิงเฉินจึงไม่เกรงใจอีกต่อไป นางกำลังเตรียมตัวที่จะถ่ายเลือดของเจ้าเมืองเย่เฉิงออกมา ในครั้งนี้ท่านเจ้าเมืองเย่เฉิงให้ความร่วมมือเป็นอย่างดี และปล่อยให้เฟิ่งชิงเฉินแทงเข็มเข้ามาในแขนของตน ปล่อยให้เลือดสีแดงสดไหลผ่านท่อโปร่งใสไปยังถุงเลือด

จากปัญหาเรื่องของการไม่อาจเข้ากันได้ของกรุ๊ปเลือด ทำให้เจ้าเมืองเย่เฉิงเข้าใจดีว่าแม้เฟิ่งชิงเฉินจะเป็นคนฉลาดแกมโกงแต่ก็มีหลักการของตน หนึ่งก็คือหนึ่ง สองก็คือสอง แม้ว่านางกับเย่เย่จะมีความแค้นต่อกันนั้นเป็นเรื่องจริง แต่ก็จะไม่ใช้โอกาสในการรักษานี้ทำลายชีวิตของเย่เย่

หากเฟิ่งชิงเฉินจะกล่าวว่ากรุ๊ปเลือดของเขากับเย่เย่ไม่ตรงกัน เขาก็คงจะไม่ได้เชื่อมากนัก ถึงอย่างไรก็คงเกิดช่องว่างในหัวใจอย่างหลีกเลี่ยงไม่ได้

สภาพเฟิ่งชิงเฉินเช่นนี้ เป็นดั่งที่นางแสดงออกมานั่นคือบริสุทธิ์สะอาดสะอ้าน ตอนที่นางให้การช่วยเหลือผู้อื่น นางเป็นหมอที่สามารถเชื่อถือได้อย่างแน่นอน และแน่นอนว่ามันถูกจำกัดอยู่เพียงเท่านั้น

เฟิ่งชิงเฉินเป็นสตรีที่ใจกว้างขวาง สามารถแบ่งแยกความแค้นและบุญคุณออกจากกันได้อย่างชัดเจน น่าเสียดายเหลือเกิน......ที่พวกเขากลายเป็นศัตรูกับนางตั้งแต่ยังไม่ทันรู้ตัว

เลือดปริมาณแปดร้อยccถูกถ่ายโอนออกไป ต่อให้ร่างกายของเจ้าเมืองเย่เฉิงแข็งแกร่งเพียงใดก็อาจทนทานไม่ได้เล็กน้อย สีหน้าของเขาดูซีดเพราะการสูญเสียเลือด ร่างของเขารู้สึกเย็นชาและหนาวมาก

คิ้วของเจ้าเมืองเย่เฉิงขมวดเข้าหากันเล็กน้อยแล้วเงยหน้ามองดูเฟิ่งชิงเฉิน แต่พบว่าเฟิ่งชิงเฉินกำลังมุ่งความสนใจไปที่ถุงเก็บเลือดของเขาจึงไม่ได้สนใจสิ่งอื่นเลย เขาจึงได้กลืนคำพูดที่ติดอยู่ตรงปากกลับไป

เขาเชื่อในสายตาถึงการมองดูผู้คน ตอนที่เฟิ่งชิงเฉินกำลังช่วยชีวิตผู้อื่นนั้นนางไม่มีความปิดบังเลยแม้แต่น้อย

ในที่สุดเลือดจำนวนแปดร้อยccก็ถูกถ่ายออกมาจนเสร็จ เฟิ่งชิงเฉินดึงเข็มออกมาแล้วใช้ก้านสำลีสองก้านจุ่มไปที่น้ำยาแล้วกดลงบนบาดแผลของเจ้าเมืองเย่เฉิงเบาๆ “กดเอาไว้ ผ่านไปเวลาสักหนึ่งถ้วยน้ำชาแล้วค่อยปล่อยออก ช่วงนี้จงพักผ่อนให้เพียงพอ อย่าดื่มสุรา สั่งให้บ่าวรับใช้ปรุงอาหารบำรุงร่างกายให้แก่ท่าน ที่เป็นการบำรุงเลือด อาจใช้เวลาประมาณครึ่งเดือนจึงจะหายเป็นปกติ แต่จะไม่เกิดอันตรายตามมา”

เฟิ่งชิงเฉินเคยชินกับการตักเตือนหลังการรักษา ทำให้ทุกคนล้วนตกตะลึงว่าเฟิ่งชิงเฉินเป็นบ้าไปแล้วหรือ

เจ้าเมืองเย่เฉิงยิ่งไม่อยากจะเชื่อสายตาของตน เขาได้ยินว่าเฟิ่งชิงเฉิน กำลังห่วงใยเขา นางลืมไปแล้วหรือว่าเมื่อสักครู่เขายังตั้งใจหาเรื่องนางอยู่เลย?

เฟิ่งชิงเฉินช่างเป็นสตรีที่ทำเรื่องราวใดๆ ตรงข้ามกันเสียจริง

วินาทีนี้ แม้แต่หยุนเซียวก็ไม่อาจเข้าใจได้ การช่วยเหลือเย่เย่ของเฟิ่งชิงเฉินเป็นเพราะสถานการณ์ถูกบีบบังคับ การที่นางไม่ใช้โอกาสนี้ในการใส่ร้ายและทำร้ายเย่เย่ก็นับว่านางมีศีลธรรมสูงส่งมากแล้ว แต่บัดนี้นางยังเป็นห่วงเป็นใยเจ้าเมืองเย่เฉิงหมายความว่าสิ่งใด?

หรือเฟิ่งชิงเฉินคิดว่าคำพูดอันห่วงใยของนางประโยคนั้นจะทำให้เจ้าเมืองเย่เฉิงรู้สึกซาบซึ้งใจแล้วละวางอคติที่มีต่อเฟิ่งชิงเฉินได้ หรือเฟิ่งชิงเฉินจะสูงส่งถึงขนาดใช้คุณธรรมในการแก้แค้นได้?