บทที่ 649 ทุบทิ้ง ยกโลงศพเข้าจวน

เมื่อเย่เย่เข้ามาก่อความไม่สงบ คนจากจวนเฟิ่งก็ได้พากันเดินทางเข้าไปที่เรือนหลังเพื่อรายงานเรื่องนี้แก่เฟิ่งชิงเฉิน เฟิ่งชิงเฉินจึงรีบเดินทางมาอย่างรวดเร็วแต่ก็ดูจะช้าไปก้าวหนึ่ง ทำให้คนที่อยู่ทางด้านหน้ารับรู้ถึงความวุ่นวายในครั้งนี้ได้

“ชิงเฉิน กลับไปเถอะ เรื่องที่นี่ข้าจะจัดการเอง” หวังจิ่นหลิงเหลือบมองดูสถานการณ์ของด้านนอก สีหน้าของเขาดูเยือกเย็นลงเล็กน้อยก่อนจะรีบห้ามไม่ให้เฟิ่งชิงเฉินออกมา แต่เฟิ่งชิงเฉินจะเห็นด้วยได้อย่างไร นางส่ายหน้าแล้วมองไปทางหวังจิ่นหลิง “คุณชายเย่ต้องการหาข้า”

บ่าวรับใช้ได้บอกกับนางแล้วว่าเย่เย่นำของขวัญอะไรมาให้ แม้ว่านางจะโมโหแต่ก็ไม่ได้เสียสติไปเพียงเพราะเรื่องเหล่านี้ การที่เย่เย่กล้าจะมาหาเรื่องนางถึงที่บ้าน นางก็ไม่จำเป็นจะต้องเกรงอกเกรงใจ

“ข้าเดินทางมาเพื่อนำของขวัญมาให้เจ้า แน่นอนว่าข้าจะต้องหาเจ้าน่ะสิ เฟิ่งชิงเฉิน ข้าเดินทางมาที่นี่เพื่อแสดงความชื่นชมยินดี แต่คนจากจวนของเจ้า กลับ ขับไล่ข้าไม่ให้ข้าเข้าไปด้านใน นี่คือวิธีการต้อนรับแขกของจวนเฟิ่งพวกเจ้าหรือ?” เมื่อเฟิ่งชิงเฉินเดินทางมาแล้ว เย่เย่ก็ไม่เกรงใจอีกต่อไป เขากล่าวออกมาด้วยท่าทางอันหยิ่งผยองแล้วชี้ไปทางของขวัญที่จัดเตรียมมา มองไม่ออกว่าเขากำลังโมโห แต่รู้สึกถึงความหยิ่งผยองภูมิใจเสียมากกว่า

ที่จริงเขาก็ควรจะหยิ่งผยอง เนื่องจากของขวัญที่เย่เย่นำมานั้นไม่ธรรมดา คนธรรมดาทั่วไปคงไม่เลือกที่จะมอบให้ในวันนี้

เย่เย่สั่งให้คนเข้าไปแบกโลงศพสองโลงขึ้นมา บัดนี้ชายหนุ่มร่างกายกำยำได้แบกโลงศพวางไว้ตรงบันไดประตูจวนของเฟิ่งชิงเฉิน และนี่คือสาเหตุที่องครักษ์ขององค์รัชทายาทไม่ให้เย่เย่นำของขวัญชิ้นนี้เข้าไปในจวนเฟิ่ง

มีใครจะมอบของขวัญเป็นโลงศพเช่นนี้ เห็นได้ชัดว่าเขากำลังสาปแช่งเฟิ่งชิงเฉินอยู่

“คุณชายเย่กล่าวเกินไปแล้ว ไม่ใช่ว่าคนจากจวนเฟิ่งของข้าไร้เหตุไร้ผล แต่เป็นเพราะของขวัญของท่านช่างพิเศษเหลือเกิน คนจากจวนเฟิ่งของข้าล้วนมีกฎมีเกณฑ์ พวกเขาจึงไม่กล้ากระทำการใดโดยพลการ” เฟิ่งชิงเฉินยืนอยู่ข้างกายของหวังจิ่นหลิง หวังจิ่นหลิงเพียงหัวเราะออกมาเบาๆ เป็นความหมายว่าเขาไม่สนใจแม้แต่น้อย

ก็เพียงแค่โลงศพสองโลงไม่ใช่หรือ นางจะกลัวอะไรไป หรือโลงศพทั้งสองนี้จะนำมาใส่นางได้กัน?

“ถ้าเช่นนั้น เฟิ่งชิงเฉินเจ้าหมายความว่าเจ้าไม่ต้องการของขวัญที่ข้ามอบให้อย่างงั้นหรือ?” ท่าทางของเย่เย่ดุจดั่งคุณชายผู้เอาแต่ใจตนเอง จากนั้นหันหลังกลับไปตะโกนกับคนที่ถือโลงศพว่า “ในเมื่อเป็นเช่นนี้ พวกเจ้าจงทุบมันทิ้งเสีย”

“ช้าก่อน จะทุบไม่ได้!” เฟิ่งชิงเฉินไม่รู้ว่าเย่เย่ต้องการทำสิ่งใด นางรู้เพียงว่าโลงศพนี้จะทุบทิ้งไม่ได้ ดังนั้นจึงได้รีบตะโกนห้ามผู้ที่แบกโลงศพเอาไว้

ไม่รู้ว่าเพราะสิ่งใด ตอนที่นางได้ยินว่าเย่เย่จะทุบโลงศพทิ้ง ในใจของนางก็อึดอัดยิ่งนัก ราวกับว่ามีเรื่องบางอย่างไม่ดีจะเกิดขึ้น

ข้างในโลงศพมีอะไร?

เฟิ่งชิงเฉินมองไปยังโลงศพทั้งสองนั้นโดยไม่กะพริบตา นางมั่นใจได้ว่าข้างในโลงศพนั้นมีของอยู่ การที่แบกโลงศพสองโลงเดินทางมาที่นี่ หากไม่มีสิ่งใดอยู่เลย เย่เย่คงไม่คิดใช้วิธีการต่ำช้าเช่นนี้

โชคดีที่เฟิ่งชิงเฉินเอ่ยห้ามไว้ได้ทัน และเย่เย่ก็ค่อนข้างให้เกียรติ เขายกมือขึ้นโบกเป็นความหมายให้คนที่แบกโลงศพเอาไว้อย่าได้ขยับเขยื้อน จากนั้นหันหลังไป ยิ้มขึ้นกับเฟิ่งชิงเฉิน กล่าวว่า “เฟิ่งชิงเฉิน เจ้าหมายความว่าเจ้าจะรับของขวัญชิ้นโตจากข้าเอาไว้ใช่หรือไม่?”

โลงศพสองโลง หากเป็นคนปกติทั่วไปแล้วคาดว่าคงจะไม่รับเอาไว้ เย่เย่ก็คิดเช่นนั้น เขาจึงได้นับของขวัญใส่เอาไว้ในโลงศพ ในเมื่อเฟิ่งชิงเฉินไม่รับเอาไว้เขาก็จะเปิดโลงศพนั้นออกมาเพื่อทุบมันและให้ของขวัญปรากฏออกมาจากนั้นนำเอาไปให้อาหารสุนัข

แต่ไม่ใช่ตอนนี้ เขากำลังรอ รอให้ซีหลิงเทียนเหล่ยและหนานหลิงจิ่นฝานมา เมื่อถึงเวลานั้นก็จะมีคนเพิ่มมากขึ้น พวกเขาทั้งหลายจะได้เป็นสักขีพยานเห็นถึงความมีน้ำอกน้ำใจของตน ว่าเฟิ่งชิงเฉินไม่รู้ซึ้งถึงความเป็นคนดีของตน ด้วยความโมโหเขาจึงได้ทุบของขวัญทิ้ง

“รับไว้สิ เหตุใดจึงไม่รับเอาไว้เล่า คุณชายเย่นนำมาให้ถึงที่ แน่นอนว่าข้าจะต้องรับเอาไว้ ก็เพียงแค่โลงศพสองโลงไม่ใช่หรือ คุณชายเย่เย่มอบสิ่งใดให้ ชิงเฉินก็จะรับสิ่งนั้นเอาไว้” เฟิ่งชิงเฉินยิ่งคิดยิ่งรู้สึกว่าสิ่งของที่อยู่ในโลงศพนั้นสำคัญมาก แม้จะรู้ว่านี่คือหลุมพรางที่เย่เย่ขุดขึ้นเพื่อให้นางกระโดดลงไป แต่ถึงกระนั้นนางก็ จำเป็นต้องกระโดดลงไป

นางเดิมพัน เดิมพันกับสัมผัสที่หกของตนเองว่าไม่ได้ผิดพลาดไป ต่อให้ผิดพลาดนางก็ยินยอมจะรับผิดชอบ

ก็เพียงแค่โลงศพสองโลงไม่ใช่หรือไงกัน นางรับไว้ก็สิ้นเรื่อง

“ชิงเฉิน” หวังจิ่นหลิงลิงรีบเอ่ยขึ้นเตือน เฟิ่งชิงเฉินยกมือขึ้นปฏิเสธแล้วกล่าวว่า “ข้ารู้ดีว่าควรทำเช่นไร จิ่นหลิง เจ้าจงเข้าไปบอกองค์รัชทายาท เพื่อไม่ให้ส่งผลต่อองค์รัชทายาท”

“เจ้าจะรับไว้จริงหรือ ชิงเฉิน ไม่มีผู้ใดจะรับโลงศพเอาไว้เป็นของกำนัลในวันขึ้นบ้านใหม่”