บทที่ 756 ยาก, ต้องควบคุมนักฆ่า

พันธมิตรคืออะไร?

พันธมิตรไม่ถือว่าเป็นองค์กรที่เป็นทางการ เป็นหกยุทธจักรต้น ๆ ในยุคแรก ๆ ที่คงอยู่มาจนถึงตอนนี้ และมีฐานะเหนือกว่าคนทั่วไป

แน่นอน เหตุผลที่พันธมิตรนักฆ่าอยู่เหนือกว่า ก็เพราะว่าพวกเขามีอำนาจมาก แต่ความจริงแล้วไม่มีอำนาจอะไรเลย

พันธมิตรนักฆ่านั้นไม่ได้สนใจนักฆ่าด้วยกันหรือความเป็นความตาย แต่เป็นสัญญาขององค์กรนักฆ่ารายใหญ่ว่าไม่ให้ฆ่าตัวตายและทารุณกรรม และไม่ใช่เพราะไม่อาจรับภารกิจได้ ไม่มีเงินดำรงชีวิตจนต้องแย่งชิงลงมือ

พันธมิตรนักฆ่าในปัจจุบันยังคงนำโดยองค์กรนักฆ่าในหกยุทธจักร ในยุทธจักรนี้ยังมีนักฆ่าตัวฉกาจที่ล้วนแต่เป็นบุคคลที่น่าสะพรึงกลัว

การเป็นนักฆ่าชั้นสูงนั้นมีความโดดเดี่ยวมาก ยามแก่เฒ่าพวกเขาไม่คิดและไม่มีทางจะใช้ชีวิตบนเส้นทางที่เต็มไปด้วยเลือด เมื่ออยู่ในโลกแห่งความมืดนาน พวกเขาก็ไม่คุ้นชินกับแสงอาทิตย์ ดังนั้นพวกเขายังคงอยู่ในรังพันธมิตรนักฆ่า เพื่อให้ทุกคนได้รู้ว่านักฆ่ายังอยู่

นอกจากนี้ พันธมิตรนักฆ่ายังสามารถทำภารกิจภายนอกได้อีกด้วย สำหรับคนที่ไม่ได้อยู่ในวงการนักฆ่า นักฆ่านั้นลึกลับ แม้ว่าจะมีเงินก็ไม่สามารถหาองค์กรนักฆ่าได้

การมีอยู่ของนักฆ่านั้นช่วยแก้ปัญหานี้ได้ ตราบเท่าที่คนธรรมดามีเงิน พวกเขาสามารถไปที่พันธมิตรนักฆ่าเพื่อหานักฆ่าได้ และโดยทั่วไปคนว่าจ้างจะไม่ไปพบนักฆ่า นั่นก็เพราะเพื่อความปลอดภัย

ไม่ว่านักฆ่าจะลงมือเพียงลำพังหรือร่วมกับองค์กรนักฆ่า พวกเขาจะได้รับภารกิจจากภายในองค์กรที่เป็นเอกลักษณ์และเป็นลักษณะเด่นขององค์กรนักฆ่า

ตราบใดที่สามารถจ่ายได้ ก็สามารถให้เงินค่าหัวแก่องค์กรนักฆ่า หลังจากให้ค่าหัว ไม่ได้หมายความว่าภารกิจจะสำเร็จ ทั้งนี้ต้องดูว่าค่าหัวมากเพียงใด อีกทั้งนักฆ่าสนใจหรือไม่

การให้เป็นเอกลักษณ์ขององค์กรนักฆ่า มีตัวอย่างที่น่าสนใจมากมาย เช่น การซื้อชีวิตเฟิ่งชิงเฉิน เด็กกำพร้าคนหนึ่งด้วยราคาสูงเฉียดฟ้า ทอง 200,000 ตำลึง และมีการซื้อชีวิตขุนนางด้วยทอง 10,000 ตำลึง น่าสนใจที่สุดคือเจ้าของหมู่บ้านหมู่บ้านแรกขอซื้อชีวิตหลานจิ่วชิงด้วยเงินหนึ่งเหรียญ

ไอกระแอม...แน่นอน ค่าหัวของปู้จิงหยุนถูกเสนอมาหลายปีแล้ว ค่าหัวของนักฆ่านั้นเรียงตามราคาจากสูงไปต่ำ ค่าหัวของของปู้จิงหยุนนั้นยังจมในกองดิน และไม่มีคนสนใจ แต่ค่าหัวของลู่อีหรานนั้นอยู่ในอันดับที่หนึ่ง

ตราบใดที่เฟิ่งชิงเฉินยังไม่ตาย ตราบใดที่ไม่มีใครเสนอราคาที่สูงกว่า ค่าหัวของเฟิ่งชิงเฉินเป็นอันดับหนึ่งสำหรับนักฆ่าเสมอ และเฟิ่งชิงเฉินเป็นคนที่ทุกคนต้องการฆ่ามากที่สุด

นี่มันองค์กรประหลาดอะไรกัน

เมื่อได้ยินการแนะนำของหวังจิ่นหลิง เฟิ่งชิงเฉินมองไปบนท้องฟ้าอย่างเงียบ ๆ แม้อยากจะร้องไห้ก็ไม่มีน้ำตา "ทำไมข้าถึงโชคร้ายจัง ในที่สุดข้าก็พบญาติทางสายเลือด แต่เขาเป็นคนบ้า"

เฟิ่งชิงเฉินแสร้งทำเป็นเศร้า ซึ่งทำให้หวังจิ่นหลิงหัวเราะออกมาดัง ๆ: "ชิงเฉิน เจ้าไม่เหมาะกับความเศร้า"

"แต่ตอนนี้ข้าเศร้าจริง ๆ " เฟิ่งชิงเฉินอยากให้คนอื่นปลอบใจ แต่ก็ต้องการความสงบ และไม่แยแสอะไรเหมือนดอกเบญจมาศ แต่เมื่อรู้ชื่อนักฆ่าเหล่านั้นก็จะจดจำไปตลอด

ท้ายที่สุดนางยังไม่หยิ่งผยอง และกล้าพูดว่านางไม่กลัวที่จะถูกไล่ล่าโดยนักฆ่า

“ไม่ว่าจะกังวลแค่ไหน ก็ไม่สามารถแก้ปัญหาได้ เพราะกังวลว่าจะถูกตามล่าจากนักฆ่า ดังนั้นอย่างที่ข้าพูดไว้ จงใช้โลกของนักฆ่าทั้งหมดเพื่อประโยชน์ของเจ้าเอง เมื่อถึงเวลาจะไม่มีใครกล้าแตะต้องเจ้า” หวังจิ่นหลิงปล่อยเชือกควบม้า และเดินไปที่ด้านข้างของเฟิ่งชิงเฉิน