บทที่ 794 พิจารณาคดี ความสัมพันธ์ชู้สาว

ไม่ว่าจะอยู่ในหรือนอกห้องพิจารณาคดี ทุกคนต่างให้ความสนใจเฟิ่งชิงเฉิน พวกเขาไม่ให้ความสนใจศาลต้าหลี่เลยแม้แต่น้อย

ห้องพิจารณาคดีเงียบมาก เงียบจนน่าขนลุก ทุกสายตาจับจ้องไปที่ศาลต้าหลี่

เขาไม่เคยถูกเพิกเฉยมาก่อน เขามีสิทธิในการพูด แต่สิ่งที่เขาพูดไปเมื่อครู่ถูกเมินเฉย

ก่อนที่หัวหน้ากองอาชญากรรมจะมา ห้องพิจารณาคดีเงียบไปชั่วขณะ ศาลต้าหลี่รู้สึกไม่พอใจ และเฟิ่งชิงเฉินมาถึงห้องพิจารณาคดีแล้ว ความสนใจของทุกคนอยู่ที่เฟิ่งชิงเฉินจนบดบังศาลต้าหลี่

เพื่อที่จะให้คนกลับมาสนใจ ศาลต้าหลี่ตัดสินใจใช้ค้อน

ป๊อก...ในที่สุดเสียงทุบค้อนก็ทำให้ทุกคนรู้สึกกลัวอีกครั้ง ผู้คนตัวสั่นเล็กน้อย ทุกคนเบิกตากว้าง และมองไปที่ศาลต้าหลี่ด้วยสายตาอยากถามว่าเขาเตรียมจะทำอะไร?

น่าเสียดายที่พวกเขาไม่กล้าถาม

ศาลต้าหลี่พอใจมาก ในฐานะผู้พิพากษา เขาคือผู้ที่สมควรได้รับความสนใจ ศาลต้าหลี่มองไปที่เฟิ่งชิงเฉินที่ยืนอยู่ในห้องพิจารณาคดี เขาไม่พอใจมาก และตกใจอีกครั้ง "ใคร?"

นี่คือศาลหลี่ ไม่ว่าจะเป็นใคร เมื่อมาถึงศาลต้าหลี่ เจ้าจะต้องให้เกียรติศาล

"ลูกสาวของข้าราชบริพารผู้ซื่อสัตย์ เฟิ่งชิงเฉิน" เฟิ่งชิงเฉินลังเลอยู่ครู่หนึ่ง

"ช่างกล้า ทำไมเจ้าไม่คุกเข่า?" ศาลต้าหลี่ไม่ได้เจาะจงที่เฟิ่งชิงเฉิน แต่เป็นการปรากฏตัวของเฟิ่งชิงเฉินทำให้เขารู้สึกอึดอัด

“คุกเข่า?” เฟิ่งชิงเฉินชำเลืองมองผู้คนในห้องพิจารณาคดี ยกเว้นทงเหยา ทุกคนยืนอยู่ “ใต้ท้าว ให้ข้าน้อยคุกเข่า เช่นเดียวกับสาวใช้?”

เฟิ่งชิงเฉินไม่สนใจว่าจะคุกเข่าหรือไม่ นางสนใจการปฏิบัติที่แตกต่างกัน คนจากองครักษ์เสื้อสีโลหิตและจวนซุ่นหนิงไม่ต้องคุกเข่า แล้วทำไมคนจากจวนขุนนางผู้ซื่อสัตย์ถึงคุกเข่า นางมีตำแหน่งสูงกว่า

"ข้า เฟิ่งชิงเฉิน เป็นคนของทางการ ดังนั้นข้าไม่จำเป็นต้องคุกเข่า วันนี้ข้าจะฟ้องเจ้า ในฐานะผู้ต้องสงสัย และเจ้าต้องคุกเข่าลง" ท่าทางเศร้าปรากฎ

"ใช่ ทุกคนต่างเป็นคนของทางการ เฟิ่งชิงเฉิน เจ้ามีคุณสมบัติอะไร ? เจ้ามีคุณสมบัติอะไรที่จะเทียบกับเรา" ทนายของจวนซุ่นหนิงกล่าวอย่างเย่อหยิ่ง

คุณมีคุณสมบัติอะไร เฟิ่งชิงเฉินหัวเราะอย่างเย้ยหยัน เมื่อเห็นสิ่งนี้ ทนายซ่งกลัวว่าเฟิ่งชิงเฉินจะทำพลาด ดังนั้นเขาจึงรีบก้าวไปข้างหน้า และกระซิบข้าง ๆ เฟิ่งชิงเฉิน "คุณหนูเฟิ่ง ตามระเบียบแล้ว เว้นแต่คุณหนูจะมีฐานะเป็นทางการ ถึงได้รับการยกเว้นคุณหนูต้องคุกเข่าเมื่อเห็นเจ้าหน้าที่”

เขากำลังเตือนเฟิ่งชิงเฉินว่าอย่าเสียประโยชน์เพียงเพราะไม่ยอมสูญเสีย

"จริงเหรอ กฎข้อใดของตงหลิงที่บอกว่าข้า เฟิ่งชิงเฉินต้องคุกเข่าเมื่อพบเจ้าหน้าที่ในศาล" เฟิ่งชิงเฉินรู้ว่าเขาเป็นที่ปรึกษา แต่เลขาศาลต้าหลี่คิดว่านางไม่รู้กฎหมาย

ด้วยเฟิ่งชิงเฉินเป็นคุณหนูคนโต และเป็นจำเลยที่ถูกกล่าวหาในคดีนี้ นางจึงต้องคุกเข่า

"คุณหนูเฟิ่งต้องปฏิบัติตามกฎในห้องพิจารณาคดี และต้องคุกเข่า" ศาลต้าหลี่ลูบเครา และคนที่ยืนอยู่ด้านนอกมองอย่างภาคภูมิใจ

ผู้ชมต่างส่งเสียงพึมพำ และพูดคุยกัน ไม่ว่าจะอย่างไรเป็นเรื่องปกติที่จะต้องคุกเข่าต่อเจ้าหน้าที่ แต่การไม่คุกเข่าของเฟิ่งชิงเฉินทำให้ทุกคนไม่เข้าใจ