บทที่ 886 สนม สตรีของจักรพรรดิวุ่นวายจริง

ทุกคนบนโลกล้วนชอบสตรีที่บริสุทธิ์อ่อนโยน แต่เสด็จอาเก้าชอบความเย็นชาโหดร้ายของเฟิ่งชิงเฉิน ความใจดีและความอ่อนแอล้วนมีความหมายเหมือนกันกับความเสแสร้ง

หากมีคนตบแก้มซ้ายเรา แล้วต้องยื่นแก้มขวาให้ตบอีกหรือ? เหตุใดเราถูกตบหน้าแล้วยังต้องหาเหตุผลให้อีกฝ่าย? ไร้สาระสิ้นดี เฟิ่งชิงเฉินของเขาร้ายกาจแล้วอย่างไรเล่า ถึงอย่างไรนางก็น่ารัก

เสด็จอาเก้าแสดงรอยยิ้มอันมีเสน่ห์ขึ้นโดยไม่รู้ตัว เขาก้มศีรษะลงแล้วถามว่า "เจ้าหวังว่านางรำหรือไม่?”

"แน่นอน ข้าหวังว่านางจะออกมาร่ายรำ องค์หญิงร่ายรำหากได้มีบุญเห็น คงจะดียิ่งนัก" เฟิ่งชิงเฉินเสียใจจริงๆ หากนางรู้ว่ามีฉากที่มีชีวิตชีวาเช่นนี้ นางคงขอให้เสด็จอาเก้าพาตนเข้าไปในพระราชวังด้วย

องค์หญิงผู้ดูสูงส่งก่อนหน้า กลับมาสวมชุดเต้นรำ ร่ายรำท่ามกลางฝูงชน ทำท่าทางยั่วยวน

"น่าเสียดายที่เหยาหวาไม่ได้รำ" เสด็จอาเก้าสะกิดแก้มของเฟิ่งชิงเฉิน ช่างนุ่มนวลและรู้สึกดี

“อ้าว เหยาหวาไม่ได้ร่ายรำหรือ นางไม่กลัวจักรพรรดิจะโกรธหรือ?” เฟิ่งชิงเฉินดูผิดหวัง หากนางร่ายรำจะวิเศษเพียงใด หากเหยาหวาเต้นรำในที่สาธารณะ ราชวงศ์ซีหลิงจะต้องละอายเพราะนางอย่างแน่นอน

"แน่นอนว่านางกลัว แต่นางกลัวจะถูกซีหลิงทอดทิ้งเสียมากกว่า อย่างไรก็ตาม นางคิดว่าตนฉลาด แต่ท้ายที่สุดแล้วนางไม่เพียงแต่ทำให้ตงหลิงไม่พอใจ แต่ยังทำให้ซีหลิงไม่พอใจนางด้วย" เสด็จอาเก้านึกถึงคำพูดของซีหลิงเหยาหวา ประกายแสงวาบขึ้นในดวงตาของเขาแล้วหัวเราะเยาะ

สตรีที่ฉลาดเกินไปมักจะถูกเข้าใจผิดด้วยความฉลาดของนางเอง

เฟิ่งชิงเฉินรู้สึกตื่นเต้น นางลุกขึ้นอย่างรวดเร็ว "บอกข้ามาเร็วว่าองค์หญิงเหยาหวาเอ่ยสิ่งใด”

ช่างเป็นวายร้ายตัวน้อยจริง ๆ นางกลัวว่าโลกจะไม่วุ่นวายหรือ เมื่อเห็นดวงตาที่สดใสของเฟิ่งชิงเฉินเสด็จอาเก้า เล่าอย่างตรงไปตรงมาว่า "เหยาหวาไม่ได้ปฏิเสธ นางแค่เอ่ยเชิญองค์หญิงอันผิงให้ออกมาร่ายรำด้วย เพื่อมิตรภาพทั้งสองแคว้น”

“หา องค์หญิงเหยาฮวาช่างโง่เขลายิ่งนัก นางใช้องค์หญิงอันผิงเป็นเกราะกำบัง” เฟิ่งชิงเฉินกล่าวด้วยความประหลาดใจ

เก้าฮ่องเต้ตบในหน้าของนางเบาๆ "หุบปากของเจ้าให้ดี อ้าปากใหญ่ขนาดนี้ไม่เหนื่อยหรือ องค์หญิงเหยาหวาไม่โง่ นางฉลาดมาก นางรู้ว่าจักรพรรดิจะไม่ให้อันผิงออกมาเต้นรำอย่างแน่นอน จึงกล่าวเช่นนั้น”

"แต่สิ่งนี้ทำให้จักรพรรดิและฮองเฮาไม่พอพระทัย หากพี่ชายนางอยู่ด้วยยังไม่เท่าไร แต่นี่เขาไม่ได้อยูด้วย ช่างน่าอายเหลือเกินที่จะกล่าวเช่นนี้" เฟิ่งชิงเฉินส่ายหัว

เหยาหวาฉลาดมากและต้องการทำให้ทั้งสองฝ่ายพอใจ แต่นางหารู้ไม่ว่าหากนางต้องการทำเช่นนั้น ผลลัพธ์ที่ได้คือทั้งสองฝ่ายจะเกลียดนาง

“เจ้าพูดถูก นางไม่ควรมีความมั่นใจที่จะพูดแบบนั้นจริงๆ ฮองเฮากล่าวว่าองค์หญิงอันผิงเป็นผู้ที่รอแต่งงาน ไม่เหมาะที่จะแสดงเต้นรำในที่สาธารณะ นี่เป็นข้อแก้ตัวที่สุภาพ แต่เหยาหวาคิดว่าเป็นความคิดที่ดี นางเองก็กล่าวว่านางรอแต่งงานเช่นกัน ดังนั้นไม่สะดวกออกมาร่ายรำ” เสด็จอาเก้ากล่าวถึงตรงนี้ก็หัวเราะขึ้น

เห็นได้ชัดว่าคำพูดของเหยาหวาทำให้เขาขบขัน

"ฮ่าๆ องค์หญิงเหยาหวานี่ช่าง...... นางได้เผยโฉมหน้าออกมาแล้ว เหตุใดนางจึงยังทำตัวเหมือนสตรีที่กำลังจะแต่งงาน องค์หญิงอันผิงเป็นสตรีที่รอแต่งงานจริง นางประพฤติตัวอย่างดี อยู่แต่ในห้องไม่ออกไปไหน ส่วนนางกลับไปเข้าร่วมงานเลี้ยงส่งท้ายปีเก่ายังกล้าบอกออกมาไม่ละอายใจ” เฟิ่งชิงเฉินหัวเราะ

องค์หญิงเหยาหวามั่นใจในตัวเองมากเกินไป นางคิดเสมอว่าสิ่งที่นางทำนั้นถูกต้อง นางเคยเข้าไปพัวพันกับตงหลิงจื่อลั่ว ถูกเล่าขานกันไป นางจึงคิดว่านางเพียงกำลังตามหารักแท้ ไม่ได้ทำอะไรผิด

การแต่งงานกับตงหลิงจื่อฉุนในตอนนี้เป็นเพียงการเสียสละเพื่อประเทศและความชอบธรรม นางไม่รู้ว่าสิ่งที่เรียกว่าคำชมเหล่านั้นล้วนเป็นเพราะสถานะของนางในฐานะองค์หญิง ถ้านางไม่มีสถานะนี้ นางคงจมอยู่ในเล้าหมูถูกถ่วงน้ำนานแล้ว

"ดังนั้น ทันทีที่เหยาหวากล่าวเช่นนี้ ทุกคนก็หัวเราะทันที แต่ก็สามารถหลีกเลี่ยงความอับอายในการแสดงระบำไปได้ ส่วนเกิดอะไรขึ้นในภายหลัง ข้าไม่รู้ เพราะข้าออกจากงานก่อนกำหนด" หากไม่ใช่เพราะรอเรื่องเหยาหวาจบลง เขาคงจากไปนานแล้ว

หนานหลิงจิ่นสิงพยายามอย่างหนักเพื่อวางแผนนี้ ท้ายที่สุดก็ไม่ได้อะไรเลย

"มันอาจไม่ใช่เรื่องดีนัก การกระทำของเหยาหวา ไม่ได้ปกป้องชื่อเสียงของซีหลิง และไม่ได้ประจบตงหลิง" เฟิ่งชิงเฉินส่ายหัวถอนหายใจ นางรู้สึกว่าเหยาหวาไม่เข้าใจสถานการณ์เอาเสีนเลย แม้แต่นางที่ไม่รู้เรื่องในราชวังยังเข้าใจได้

ในฐานะองค์หญิงแห่งซีหลิง แม้ว่านางจะแต่งงานกับราชวงศ์ตงหลิง ไม่ว่านางจะยกยอปอปั้นราชวงศ์ตงหลิงมากเพียงใด นางก็จะไม่ได้รับความรักอย่างแท้จริงของจักรพรรดิแน่ ความชื่นชอบของจักรพรรดิที่มีต่อนาง เพราะชัยชนะที่แข็งแกร่งของซีหลิงต่างหาก

ตราบใดที่ซีหลิงได้รับชัยชนะ จักรพรรดิแห่งซีหลิงจะให้ความสำคัญกับนางในฐานะบุตรสาว แม้นางจะซุกซนและเอาแต่ใจเพียงใด จักรพรรดิแห่งตงหลิงก็จะตามใจนางอย่างแน่นอน

อำนาจกำหนดสถานะของตน พฤติกรรมตีสองหน้าของเหยาหวาเช่นนั้นไม่ฉลาดเอาเสียเลย แม้ว่านางต้องการความช่วยเหลือจากตงหลิง แต่นางก็ไม่ควรทำให้ซีหลิงขายหน้า สำหรับสำหรับสตรีเราแล้ว ยิ่งตระกูลฝั่งตนแข็งแกร่งเพียงใด ตระกูลสามีจึงจะเกรงใจเรามากเท่านั้น