บทที่ 913 จบเรื่อง ที่เหลือข้าไม่ยุ่งด้วย

ไม่ใช่ครั้งแรกที่เฟิ่งชิงเฉิน ได้เจอผู้ป่วยที่ดื้อรั้นเช่น ฝู่หลิน และไม่ใช่ครั้งสุดท้าย ดังนั้นจึงไม่มีปัญหาที่จัดการไม่ได้

ยังมีเวลาอีกสิบห้านาทีก่อนถึงเวลานัดของเฟิ่งชิงเฉินและบาดแฟลของฝู่หลินก็ได้ทำการล้างแผลเสร็จแล้วแล้ว และหลังจากที่ ฝู่หลินตัดสินใจได้ เธอก็สามารถให้ยาชาฝู่หลินและการผ่าตัดได้เลย

"นายท่านฝู่ ยังมีเวลาอีกสิบห้านาที โปรดคิดให้ชัดเจน หากท่านตัดสินใจตัดขาเพื่อรักษาชีวิตของท่าน ข้าจะเตรียมการ หากท่านยืนยันที่จะรักษาขาของท่านไว้ ข้าก็จะล้างบาดแผลให้ท่าน แต่ผลนั้นข้าจะไม่รับรอง ตอนนี้ชีวิตและความตายของท่านจะตัดสินด้วยตัวท่านเอง" เฟิ่งชิงเฉินเป็นหมอ ในฐานะแพทย์ เธอคุ้นเคยกับการเลือก รู้ว่าคนไข้ไม่เต็มใจ แต่เธอนั้นก็ต้องพูดแผนการของเธอเองด้วย

สำหรับเธอ ฝู่หลินเป็นเพียงคนไข้ธรรมดา ในฐานะแพทย์ เธอเป็นผู้วางแผนการรักษา และทางเลือกสุดท้ายคือคนไข้ เธอเคารพในสิ่งที่คนไข้เลือก ในฐานะแพทย์ เธอไม่มีสิทธิ์ตัดสินใจแทนคนไข้ แม้ในมุมมองทางการแพทย์ มันก็ไม่ดีสำหรับผู้ป่วย

“ช่วยเก็บขาของข้าไว้ไม่ได้เหรอ” สีหน้าของฝู่หลินมืดมน ขาดความชัดเจนและความมั่นใจที่เฟิ่งชิงเฉินพบครั้งแรกอย่างสิ้นเชิง

ไม่มีใครรับได้ที่ตัวเองจะกลายเป็นคนพิการกะทันหัน สำหรับคนอย่างพวกเขา การกลายเป็นคนพิการหมายถึงการทำลายอนาคตของพวกเขา ไม่ว่าคนพิการจะมีพรสวรรค์เพียงใด เขาก็ไม่สามารถเป็นขุนนางได้ และเขาไม่สามารถแบกรับความรับผิดชอบได้ถึงความเจริญและความเสื่อมโทรมของตระกูลได้

หากฝู่หลิน พิการแล้ว อนาคตของตระกูลฝู่ก็ไม่มีความหวังแล้ว และตระกูลฝู่จะไม่มีคนแบบฝู่หลินอีกคนได้

"ไม่..." ขณะที่เฟิ่งชิงเฉินอ้าปากพูด เสียงแหลมสูงก็ดังขึ้นนอกประตู: "องค์ชายชิงอ๋องเสด็จ..."

“มีคนจากพระราชวังมา” เฟิ่งชิงเฉินเก็บคำพูดที่กำลังจะพูด และมองฝู่หลินอย่างลึกซึ้ง

ฝู่หลินมีค่าต่อฮ่องเต้มากกว่าที่เธอคิดไว้ องค์ชายชิงอ๋องจะต้องได้รับคำสั่งจากฮ่องเต้ให้เสด็จมาในเวลานี้แน่ มิฉะนั้นไม่มีองค์ชายไหนที่กล้าคบกับฝู่หลิน ข้าราชการที่โด่งดังแบบนี้

ฝู่หลิน ไม่มีความสุขแม้แต่น้อย คำว่า "ไม่" ของเฟิ่งชิงเฉิน ตัดสินให้ความตายอย่างไม่ต้องสงสัย ในเวลานี้ อย่าว่าแต่องค์ชายชิงอ๋องอยู่ที่นี่เลย แม้ว่าฮ่องเต้จะเสด็จมาด้วยตนเอง ฝู่หลินก็ไม่มีความสุข

ฝู่หลิน เป็นผู้ป่วยที่ไม่จำเป็นต้องเคลื่อนไหว แต่ เฟิ่งชิงเฉินกลับไม่ไปพบเจอองค์ชาย สิทธิ์ที่ไม่ต้องรับเสด็จองค์ชาย แต่เฟิ่งชิงเฉินสวมเสื้อคลุมและถุงมือของแพทย์ในเวลานี้และมีหน้ากากที่คลุมผมครบชุด ไม่เหมาะสำหรับการออกไปข้างนอก

เฟิ่งชิงเฉิน รออยู่ข้างในเพื่อรอองค์ชายชิงอ๋องเข้ามา และทันทีที่องค์ชายมาถึง เขาก็ก้าวไปข้างหน้าเพื่อสารภาพผิด: "ต้องขออภัยที่ชิงเฉินไม่สามารถเข้าต้อนรับด้วยตัวเอง โปรดยกโทษให้ข้าด้วย ฝ่าบาท"

"เป็นข้า ที่มาอย่างกระทันหัน มารบกวนที่คุณหญิงเฟิ่งช่วยเหลือคนและโปรดขอร้องคุณหญิงเฟิ่ง อย่าตำหนิข้า" องค์ชายชิงอ๋อง ก้าวไปข้างหน้าและทำเหมือนดึงเฟิ่งชิงเฉินลุกขึ้น ไม่กล้ารับการขอโทษของเฟิ่งชิงเฉิน

อย่าล้อเล่นเลย เสด็จอาเก้าไปที่คฤหาสน์ตระกูลเฟิ่งอย่างก้าวร้าววันนี้ เพื่อสนับสนุนเฟิ่งชิงเฉิน เขากล้าดียังไงที่จะรับการขอโทษของเฟิ่งชิงเฉิน บางทีเขาอาจจะไหว้กับเฟิ่งชิงเฉินในอนาคต

แม้ว่า เฟิ่งชิงเฉิน จะอายุน้อยกว่าเขา แต่เขาเป็นสมาชิกของเสด็จอาเก้า ด้วยความอาวุโสของเขาค่อนข้างสูงกว่าเขาเล็กน้อย เมื่อเขาอยู่ต่อหน้าเฟิ่งชิงเฉินเขายังต้องดูน้อยกว่า

"ขอบคุณฝ่าบาทสำหรับการไม่ลงโทษ" เฟิ่งชิงเฉินไม่รอต่อ เธอเองก็ไม่ได้อยากที่จะคุกเข่าลงทำให้เสื้อผ้าเธอสกปรก เธอก้าวไปด้านข้าง เพื่อให้องค์ชายชิงอ๋องเดินไปที่ข้างเตียงได้

องค์ชายชิงอ๋องพยักหน้าด้วยรอยยิ้ม และเดินผ่านเฟิ่งชิงเฉินไปที่ข้างเตียง ฝู่หลิน ที่ได้รับบาดเจ็บที่ขา และสภาพจิตใจของเขาก็ไม่ค่อยดี ไม่สามารถลุกขึ้นทำความเคารพได้ ทำได้แค่พูดขออภัย ที่จริงแล้วองค์ชายชิงอ๋องก้มาเยี่ยมด้วยได้รับคำสั่ง จะไปหาเรื่องฝู่หลินอีกทำไม

องค์ชายชิงอ๋อง แสดงความเป็นหว่งแทนฮ่องเต้แล้ว กล่าวถึงของขวัญจากฮ่องเต้, ปลอบโยน ฝู่หลินแล้วถามเกี่ยวกับอาการของ ฝู่หลินแล้ว แน่นอน องค์ชายชิงอ๋อง นั้นถามเฟิ่งชิงเฉิน

เฟิ่งชิงเฉิน พูดแผนการตัดขาซ้ำอีกรอบ องค์ชายชิงอ๋องขมวดคิ้ว เขารู้ว่าฮ่องเต้ไม่ต้องการให้ฝู่หลิน กลายเป็นคนพิการและไร้ประโยชน์

องค์ชายชิงอ๋อง ไม่กล้าที่จะตะโกนใส่ เฟิ่งชิงเฉินดังนั้นเขาจึงได้แต่ถามห้วนๆว่า: "คุณหญิงเฟิ่ง ไม่มีทางอื่นนอกจากการตัดขาแล้วฟรือ ฝู่หลินเป็นขุนนางสำคัญของตงหลิน และเขาเสียสละเพื่อประเทศในครั้งนี้ ข้ากังวลเกี่ยวกับเรื่องของนายท่านฝู่มาก”

“องค์ชายชิงอ๋อง ไม่ใช่ว่าชิงเฉิน ยืนยันที่จะทำเช่นนี้ แต่อาการบาดเจ็บของนายท่านฝู่นั้นรุนแรงเกินไป หากเช่นนี้องค์ชายชิงอ่องเรียกหมอหลวงของราชวงศ์มาดู มาดูกันว่าเราจะสามารถหาแผนการรักษาอื่นได้หรือไม่” อาการบาดเจ็บของฝู่หลินนั้นถูกกล่าวโทษมาที่เธอแล้ว และเธอก็ขี้เกียจที่จะดึงหมอหลวงเหล่านั้นมายุ่งด้วย แต่สถานการณ์ปัจจุบัน ไม่สามารถทำให้เธอต้องแบกรับความผิดพลาดนี้ไว้เพียงลำพัง