บทที่ 960 อภิเษก,องค์รัชทายาทลั่วอ๋องพ้นจากการกักตัว

ดังนั้นเสด็จอาเก้าจึงสามารถเอาชนะเฟิ่งชิงเฉินได้ เนื่องจากเขามองเห็นการเดินหมากของเฟิ่งชิงเฉินอย่างทะลุปรุโปร่งตั้งแต่แรก ไม่เพียงแค่คุ้นเคยกับหมากของเฟิ่งชิงเฉิน แต่เขายังรู้ด้วยความควรจะรับมือกับมันอย่างไร

ด้วยฝีมือการเล่นหมากรุกที่ไม่ธรรมดาของเสด็จอาเก้า ภายใต้การเดินหมากทีละก้าวอย่างเสด็จอาเก้า หมากของเฟิ่งชิงเฉินก็ไม่ดีพอเมื่ออยู่ต่อหน้าเสด็จอาเก้า

ถูกเสด็จอาเก้าดูถูกอย่างชัดเจนถึงเพียงนี้ แน่นอนว่าเฟิ่งชิงเฉินไม่มีทางยอม แม้ว่าฝีมือการเล่นหมากรุกของนางจะไม่ได้ล้ำเลิศ แต่มันก็ไม่ได้อ่อนแอขนาดที่เสด็จอาเก้าพูด นางต้องการเล่นกระดานต่อไปเพื่อชำระล้างความอับอายเมื่อครู่

“เล่นอีกกระดานหนึ่งยอมไม่มีปัญหา แต่การแพ้ชนะต้องมีรางวัลถึงน่าสนุก” เสด็จอาเก้าเล่นหมากในมือ แอบหัวเราะในหัวใจ : ในที่สุดจิ้งจอกน้อยก็ติดกับ ไม่เสียแรงเลยที่เขานำหมากรุกออกมาเพื่อหลอกล่อนาง

“เจ้าต้องการรางวัลอะไร?” เฟิ่งชิงเฉินถอยกลับไปเล็กน้อยด้วยท่าทางระมัดระวัง

ภายใต้สถานการณ์ปกติ นางมักจะเป็นผู้ที่อยู่เหนือกว่า แต่น้ำเสียงและท่าทางของเสด็จอาเก้าในเวลานี้ มันเหมือนกับสิ่งที่นางทำกับตระกูลซูในเวลานั้น

“หากแพ้ คืนนี้ข้าจะอยู่เป็นเพื่อนเจ้า” เสด็จอาเก้ากล่าวออกมาด้วยใบหน้าจริงจัง แต่มันกลับทำให้เฟิ่งชิงเฉินตกใจจนแทบกระโดดขึ้นมา “เจ้าพูดอะไร?”

“ก็ตามที่เจ้าได้ยิน ว่าอย่างไร? ไม่กล้าเดิมพันงั้นหรือ?” เสด็จอาเก้าเอนมาด้านหน้าพร้อมขมวดคิ้ว ภายใต้เสียงเทียน ความรู้สึกรักใคร่และความอ่อนโยนเผยออกมาให้เห็นอย่างชัดเจน แค่นั่งอยู่เฉย ๆ ก็รับรู้ถึงมันได้

ปากของเฟิ่งชิงเฉินแห้ง นางยอมรับว่านางถูกล่อลวงด้วยความงาม

“เดิมพันก็เดิมพัน ใครจะไปกลัวกัน” อย่างไรเสียไม่ว่าใครจะแพ้หรือชนะก็......

ผลลัพธ์ของหมากเกมนี้ยังคงเป็นไปตามกฎเกณฑ์อันยึดมั่นของเฟิ่งชิงเฉิน นางไม่อนุญาตให้เสด็จอาเก้าขึ้นเตียงของนางเป็นเวลาสามเดือน หรือว่าเสด็จอาเก้าจะมีอำนาจเหมือนกว่าถึงกับยอมให้เฟิ่งชิงเฉินละทิ้งกฎเกณฑ์ของนาง?

ปัญหานี้สายลับเองก็อยากรู้เช่นกัน......

ระหว่างเสด็จอาเก้าและเฟิ่งชิงเฉิน ไม่ว่าใครจะเป็นฝ่ายแพ้หรือชนะ เช้าวันรุ่งขึ้น แสงอาทิตย์ขึ้นจากขอบฟ้าเหมือนปกติ และการประชุมในราชสำนักตอนเช้าก็มีเหมือนเช่นเคย เสด็จอาเก้ากลับมาเป็นเสื้อผ้าที่จวน จากนั้นถึงเดินทางเข้าไปยังพระราชวัง หัวข้อการพูดคุยยังคงเป็นเรื่องเกี่ยวกับการจับกุมผู้กระทำความผิดและเรื่องของซีหลิง

ทูตจากซีหลิงกล่าวว่าจักรพรรดิแห่งซีหลิงประชวรหนัก และทรงหวังว่าซีหลิงเหยาหวากับชุนชินอ๋องจะอภิเษกกันโดยเร็ว

สำหรับคำพูดนี้ ทุกคนเข้าใจความหมายของมันอย่างชัดเจน เนื่องจากเกรงว่าอาจเกิดเหตุไม่คาดฝันขึ้นกับจักรพรรดิของซีหลิง เช่นนั้นเหยาหวาจะต้องไว้ทุกข์เป็นเวลาสามปี

เรื่องนี้สำหรับเสด็จอาเก้าแล้วถือว่าไม่ใช่ข่าวดีเสียเท่าไหร่ ซีหลิงกล้าป่าวประกาศว่าจักรพรรดิของพวกเขาประชวรหนัก และเร่งให้เหยาหวารีบอภิเษกสมรส มันก็พิสูจน์ให้เห็นแล้วว่าอำนาจโดยรวมของซีหลิงนั้นตกอยู่ในมือของซีหลิงเทียนเหล่ยแล้ว ซีหลิงเทียนเหล่ยในเวลานี้ไม่จำเป็นต้องกลัวสิ่งใด แค่รอให้จักรพรรดิเสด็จสวรรคต เขาก็สามารถขึ้นครองบัลลังก์ได้ทันที

แม้เสด็จอาเก้าจะกังวล แต่เขาก็ไม่ได้แสดงออกมาให้เห็น ท้ายที่สุด ไม่มีใครสามารถพูดได้ว่าตนเองเป็นฝ่ายชนะจนกว่าจะถึงวินาทีสุดท้าย

สาส์นตราตั้งที่ซีหลิงส่งมา จักรพรรดิจะไม่ไว้หน้าซีหลิงเทียนเหล่ยก็ได้ แต่ไม่อาจจะละเลยต่อซีหลิง จักรพรรดิตอบรับทันที รอให้สำนักหอดูดาวหลวงทำนายวันเวลาออกมา จักรพรรดิจะทรงจัดพิธีอภิเษกสมรสให้ซีหลิงเหยาหวาและชุนอ๋อง

ช่วงนี้เรื่องวุ่นวายมากมายเกิดขึ้นในตงหลิง จึงต้องมีเรื่องสำหรับความสุขเกิดขึ้นบ้าง จักรพรรดิไม่ทำให้เหยาหวาลำบากใจ หลังจากสำนักหอดูดาวหลวงทำนายฤกษ์ออกมาแล้ว เขาจะจัดพิธีอภิเษกให้ทันที

เพียงแต่เสด็จพี่ของเหยาหวากำลังประชวรหนัก จึงต้องให้ทูตแห่งซีหลิงเป็นคนจัดการเรื่องเล็ก ๆ น้อยสำหรับพิธีอภิเษกครั้งนี้ สำหรับเรื่องนี้ จักรพรรดิและเหยาหวาไม่ได้คัดค้านแต่อย่างใด เนื่องจากหากมีสมองเพียงเล็กน้อยก็สามารถรับรู้ได้ว่าซีหลิงเทียนอวี่ไม่ได้อยู่ในตงหลิง