บทที่ 966 เป็นดังคาด คนเจ้าเล่ห์

“เด็กในครรภ์ขององค์หญิงใหญ่เป็นของผู้อาวุโสหยินหลี่" จั่วอั้นเข้ามาขวางทางเสด็จอาเก้าไว้ แล้วกระซิบด้วยเสียงที่ได้ยินเพียงสองคนเท่านั้น

เสด็จอาเก้าเป็นคนที่สนทนาได้อย่างไร้แรงกดดันเมื่อเผชิญกับการเปลี่ยนแปลงของอำนาจของจักรพรรดิ แต่เขาก็ต้องตกตะลึงเมื่อได้ยินสิ่งนี้

"เจ้าแน่ใจหรือ?" เสด็จอาเก้ารู้ว่าจั่วอั้นจะไม่กล่าวเรื่องไร้สาระแน่นอน และเพราะเหตุนี้เขาจึงรู้สึกตกใจ

ผู้อาวุโสหยินหลี่ที่เขาเห็นนั้นเป็นตัวปลอม หรือเขาถูกผู้อาวุโสหยินหลี่หลอก?

"แน่ใจยิ่งนัก" ความสามารถในการรวบรวมข้อมูลของมือสังหารยอดเยี่ยมเสมอมา ส่วนจั่วอั้นมีสถานะมิธรรมดา เขาสามารถเข้าออกจวนองค์หญิงใหญ่ได้อย่างอิสระ สืบข้อมูลที่คนนอกไม่สามารถสืบได้

“แต่ผู้อาวุโสหยินหลี่และองค์หญิงใหญ่มิรู้ องค์หญิงใหญ่ลูกในท้องเป็นของแม่ทัพคนรักของนาง ส่วนผู้อาวุโสหยินหลี่ก็คิดว่าองค์หญิงใหญ่สวมเขาให้เขาอีกครั้ง”

หากเรื่องราวก่อนหน้าทำให้เขารู้สึกหวาดกลัว ข่าวนี้ก็น่ากลัวยิ่งกว่า โชคดีที่เสด็จอาเก้าสงบสงบใจลงได้ มองไปทางจั่วอั้น เสด็จอาเก้ากล่าวอย่างใจเย็นว่า ข้ารู้แล้ว"

จากนิสัยของผู้อาวุโสหยินหลี่ สามารถหลอกเขาได้มิยาก แต่การที่สามารถหลอกองค์ใหญ่สำเร็จ อีกฝ่ายนับว่ามีความสามารถยิ่ง เสด็จอาเก้าพยักหน้าแล้วถอยออกไปก้าวหนึ่ง เดินผ่านจั่วอั้นไป

จั่วอั้นตกตะลึงอยู่ครู่หนึ่ง คิดมิถึงว่าเสด็จอาเก้าจะมิได้หยุดถาม ดังนั้นเขาจึงเข้าไปขวางทางเสด็จอาเก้าอีกครั้ง ไม่อยากรู้หรือว่าผู้ใดเป็นคนบงการ?”

“ข้าไม่อยากรู้” เสด็จอาเก้าโบกมือให้จั่วอั้นหลีกทาง “ข้าจะมิเข้าแทรกแซงเรื่องของซีหลิง”

จั่วอั้นเห็นว่าเสด็จอาเก้ากำลังจะจากไป เขาจึงชักดาบออกมาตรงหน้ากล่าวว่า "เสด็จอาเก้า ฟังข้าก่อน"

ใบหน้าอันเย็นชาของเสด็จอาเก้าไม่ได้แสดงความรู้สึกใด เขากล่าวอย่างเฉยเมยว่า "เจ้าอยากจะกล่าวสิ่งใด?"

“ข้าอยากทำความร่วมมือกับเจ้า”

"ตงามร่วมมือ?"

"เจ้าช่วยข้าปกป้องเด็กในครรภ์ขององค์หญิงใหญ่ แล้วข้าจะบอกว่าใครอยู่เบื้องหลังเรื่องนี้" จั่วอั้นไม่รู้ว่าเสด็จอาเก้าจะเห็นด้วยหรือไม่ แต่เสด็จอาเก้าคือคนเดียวที่ช่วยเขาได้

องค์หญิงใหญ่มีเรื่องไม่ดีสารพัด แต่ลูกในท้องของนางไม่เกี่ยว และเป็นน้องชายของจั่วอั้น เขาเป็นคนเข้าข้างคนกันเองแต่ไหนแต่ไรมา เขาไม่ต้องการให้เด็กคนนั้นกลายเป็นตัวหมากของคนเหล่านี้ตั้งแต่ยังไม่ได้เกิดมา และไม่อยากให้เด็กคนนี้ตายตั้งแต่ยังไม่ได้เกิด

เสด็จอาเก้าเผยอริมฝีปากของเขา เยาะเย้ยว่า "เจ้าคิดว่าข้าสนใจหรือเรื่องผู้อยู่เบื้องหลัง? จั่วอั้น นั่นเป็นเรื่องของซีหลิง และข้าจะไม่เข้าไปยุ่งด้วย"

เสด็จอาเก้ากล่าวด้วยท่าทางหนักแน่น แต่แท้จริงแล้วหากเขาไม่เข้ามาแทรกแซงคงแปลก หลังจากรู้เกี่ยวกับแผนการของจักรพรรดิซีหลิงแล้วเขาก็ไม่ปล่อยให้เด็กในท้องขององค์หญิงใหญ่เกิดมา

สำหรับเด็กที่รู้ตั้งแต่แรกว่าเอาชีวิตไม่รอดแน่ ไม่สำคัญว่าใครเป็นพ่อของเด็ก และไม่สำคัญว่าใครเป็นคนวางแผนเรื่องนี้

“เสด็จอาเก้า อย่าได้โกหกหน้าตาย แม้ว่าข้าจะตรวจสอบสิ่งที่เจ้าทำในซีหลิงได้ไม่มากนัก แต่ข้ารู้ว่าเป็นไปไม่ได้เลยที่เจ้าจะไม่แทรกแซงเรื่องราวในซีหลิง”

“ข้าไม่ต้องการอะไรมาก เพียงต้องการให้เจ้าช่วยชีวิตเด็กในครรภ์ขององค์หญิงใหญ่ แล้วมอบให้ข้า ข้ารับประกันได้ว่าเขาจะไม่เข้าร่วมในการต่อสู้เพื่ออำนาจของจักรวรรดิ” เด็กคนหนึ่งจะต่อสู้เพื่อชิงบัลลังก์ต้องใช้เวลาอย่างน้อยสิบปี เขาเชื่อว่าในสิบปีนี้ตนจะสามารถสอนเด็กคนนั้นได้ดี อย่างน้อยก็ไม่เหมือนเขา

"ความรักระหว่างพี่น้องงั้นหรือ? จั่วอั้น ข้าไม่คิดว่าเจ้าเองจะมีความคิดเช่นนี้” ในโลกของเสด็จอาเก้า ไม่เคยมีคำว่ารักสำหรับพี่น้อง เขารู้แค่ว่าพี่น้องฆ่ากันเพื่อผลประโยชน์ได้