บทที่ 973 ไม่เชื่อ,คนไข้ถูกชิงตัวไปแล้ว

โรคหัวใจขององค์รัชทายาทกำเริบขึ้นมาอีกแล้ว!

ระยะเวลาไม่ถึงหนึ่งเดือนแต่กลับกำเริบออกมาถึงสองครั้ง นี่สำหรับพวกเขาแล้วเป็นข่าวร้ายอย่างเห็นได้ชัด และแสดงให้เห็นอย่างชัดเจนว่าร่างกายขององค์รัชทายาทนั้นทนไม่ไหวหากปราศจากซึ่งยารักษา

เสด็จอาเก้าถือรายงานไว้ในมือ ครุ่นคิดอยู่ครู่หนึ่ง จากนั้นก็ถือรายงานฉบับนั้นไปหาเฟิ่งชิงเฉิน

ตามการคาดเดาของเสด็จอาเก้า เมื่อเฟิ่งชิงเฉินเห็นรายงานดังกล่าว สีหน้าของนางดูเคร่งขรึมขึ้นมาทันใด เสด็จอาเก้าคิดว่าเฟิ่งชิงเฉินน่าจะกำลังกังวล โกรธ โมโห ไม่แน่นางอาจจะไม่ยอมทำการรักษาให้องค์รัชทายาท แต่คิดไม่ถึงเลยว่า หลังจากเฟิ่งชิงเฉินเงียบไปครู่หนึ่ง นางก็กลับมามีท่าทีเหมือนปกติ

“องค์รัชทายาทจะมาถึงเมื่อใด?” ในฐานะหมอ ความเป็นมืออาชีพของเฟิ่งชิงเฉินนั้นสูงมาก ในเมื่อนางตัดสินใจจะทำการรักษาให้องค์รัชทายาทแล้ว นางก็จะคิดว่าองค์รัชทายาทเป็นคนไข้ของนาง ไม่มีความรู้สึกส่วนตัวเข้ามาเกี่ยวข้อง

“หลังจากนี้สามวัน” ร่างกายขององค์รัชทายาทไม่เหมาะสมกับการเดินทางในระยะไกล องค์รัชทายาททำได้เพียงค่อย ๆ เดินทางมาเท่านั้น แม้จะออกเดินทางมาก่อนพวกเขา แต่ก็ยังมาถึงช้ากว่า

“ข้าจะเตรียมตัวให้ดีที่สุด” ทัศนคติที่ไร้ความรู้สึกส่วนตัวเข้ามาเกี่ยวข้องของเฟิ่งชิงเฉิน ทำให้เสด็จอาเก้าชอบและเกลียดไปพร้อมกัน

เขาชอบในความนิ่งสงบของเฟิ่งชิงเฉิน มีสติ ไม่ว่าจะเผชิญหน้ากับปัญหาใด ๆ นางสามารถรับมือมันได้ แต่เกลียดที่เฟิ่งชิงเฉินแสดงความอ่อนแอให้เขาเห็นน้อยมาก ทำให้เขาไม่มีโอกาสที่จะแสดงตัวเป็นวีรบุรุษต่อหน้านาง

ทั้งสองพูดคุยกันอีกเล็กน้อย เฟิ่งชิงเฉินบอกว่าต้องการของตนเองออกมาสองสามข้อ เสด็จอาเก้าพยักหน้าเพื่อบอกว่าเขาจะพยายามทำให้สิ่งที่เฟิ่งชิงเฉินต้องการให้ได้มากที่สุด

ในตอนที่เฟิ่งชิงเฉินและเสด็จอาเก้ากำลังกังวลเกี่ยวกับอาการป่วยขององค์รัชทายาท เวลานั้นองค์รัชทายาทกลับไม่สนใจร่างกายของตนเอง พูดคุยกับหมอสองคนที่ได้พบระหว่างทาง

องค์รัชทายาทและชิงอ๋องแอบหนีไปอย่างเงียบ ๆ ซ่อนตัวตนของพวกเขาและกระทำการอย่างเป็นความลับ จักรพรรดิไม่เห็นองค์รัชทายาทอยู่ในสายตา การเดินทางของพวกเขาราบรื่นมาโดยตลอด แต่คิดไม่ถึงว่าจะต้องพบกับภัยพิบัติระหว่างทาง องค์รัชทายาทเปียกฝน เป็นหวัด ทำให้อาการโรคหัวใจกำเริบ

องค์รัชทายาทป่วยหนัก พวกเขายังเดินทางไปไม่ถึงหมู่บ้าน เวลานั้นตงหลิงชิงอ๋องรู้สึกสูญเสียจิตวิญญาณ หากไม่พาองค์รัชทายาทไปหาเฟิ่งชิงเฉินเพื่อทำการรักษาให้ทันเวลา เกรงว่าองค์รัชทายาทคงจะต้องไปพบกับยมโลก เนื่องจากเฟิ่งชิงเฉินไม่สามารถช่วยเขาได้ทันเวลา

องค์รัชทายาทเปิดกล่องรหัสลับของเขา ตงหลิงชิงอ๋องหายาที่องค์รัชทายาทต้องการจากขวดยาจำนวนมากเหล่านั้น ไม่ว่ายาเหล่านั้นจะสามารถทานได้หรือไม่ หากเป็นยาที่รักษาอาการหวัดและโรคหัวใจ เขาก็นำกรอกใส่ปากองค์รัชทายาททั้งหมด

ยังดีที่ตงหลิงชิงอ๋องยังมีสติมากเพียงพอ เขาไม่ได้คิดว่ายาเม็ดเล็ก ๆ เหล่านั้นมีประโยชน์เพียงเล็กน้อย ยิ่งกินเยอะก็ยิ่งดี ตงหลิงชิงอ๋องปฏิบัติตามคำแนะนำที่เฟิ่งชิงเฉินเขียนไว้ข้างขวด ป้อนยาให้องค์รัชทายาทในทุกสามชั่วโมง และไม่ให้องค์รัชทายาททานยาในขณะท้องว่างเป็นอันขาด

ด้วยเหตุนี้ องค์รัชทายาทจึงสามารถรอดพ้นจากอันตรายด้วยยาที่ได้มาจากเฟิ่งชิงเฉิน และด้วยยาเหล่านี้ ทำให้ดึงดูดหมอสองคนที่เป็นรองเพียงแค่ปรมาจารย์แห่งหุบเขาซวนยี

ชื่อเสียงของหมอสองคนนี้ องค์รัชทายาทและชิงอ๋องก็รู้จักดี เนื่องจากพวกเขาสร้างชื่อเสียงในเวลาเดียวกับปรมาจารย์แห่งหุบเขาซวนยี คนหนึ่งเป็นหมอเทวดาชื่อเลี่ยนฉุ่ย อีกคนคือหมอแห่งยาพิษกัวเป่าจี้

หมอเทวดาชื่อเลี่ยนฉุ่ยเป็นหมอที่ถนัดในเรื่องของการฝังเข็ม เขาท่องไปยังใต้หล้าอันยิ่งใหญ่ด้วยเข็มเพียงสามเล่ม ส่วนหมอแห่งยาพิษกัวเป่าจี้เป็นหมอที่เชี่ยวชาญในเรื่องของการใช้พิษ เขาใช้พิษหลายชนิดเพื่อสร้างและยับยั้งซึ่งกันในการรักษาผู้คน

สองคนนี้เป็นพี่น้องกัน ตั้งแต่มีชื่อเสียงจนถึงตอนนี้ พวกเขาสองคนไม่เคยห่างกัน หมอเทวดาชื่อเลี่ยนฉุ่ยสวมเสื้อผ้าสีสดใสและสวยงาม ริมฝีปากบาง ดูไม่เหมือนสุภาพบุรุษ แม้ว่าเขาจะอายุใกล้จะสี่สิบแล้ว แต่ท่าทางของเขาก็ยังเหมือนกับสัตว์ประหลาด

ส่วนหมอแห่งยาพิษกัวเป่าจี้ ลักษณะของเขาตรงข้ามกันอย่างสิ้นเชิง เขาชอบสวมเสื้อผ้าสีอ่อน เขาดูเหมือนกับบัณฑิตผู้สง่างาม ไม่เหมือนผู้ใช้พิษเลยแม้แต่น้อย

ทั้งสองคนเป็นตัวอย่างให้เห็นอย่างชัดเจนว่าอะไรที่เรียกว่า อย่ามองคนเพียงแค่ภายนอก

องค์รัชทายาทและชิงอ๋องได้พบกับสองคนนี้ พวกเขาต้องการให้ทั้งสองติดตามพวกเขาไปด้วย แต่การที่จะพาทั้งสองคนไปด้วยก็ไม่ใช่เรื่องง่าย องค์รัชทายาทพยายามอยู่หลายครั้งแต่ก็ไม่สามารถดึงดูดความสนใจของพวกเขาทั้งสองได้ ทั้งสองรักในความสันโดษ และไม่มีความคิดที่จะเผยตัวออกมายังโลกภายนอก

เพื่อที่จะเอาชนะใจหมอทั้งสอง องค์รัชทายาทไม่มีทางเลือกอื่นนอกจากใช้ไม้เด็ดของเขา เขากล่าวว่า เขารู้จักกับหมอคนหนึ่งที่สามารถรักษาโรคหัวใจได้ และครั้งนี้เขากำลังเดินทางไปหาหมอผู้นั้นเพื่อทำการรักษา

อย่าว่าแต่ชื่อเลี่ยนฉุ่ยและกัวเป่าจี้ที่เป็นหมอที่มีชื่อเสียงเลย ต่อให้เป็นแค่หมอธรรมดาก็ไม่มีทางเชื่อคำพูดขององค์รัชทายาท

“เป็นไปไม่ได้ โรคหัวใจของเจ้าไร้หนทางรักษา มีเพียงแค่รอความตายเท่านั้น” หมอเทวดาชื่อเลี่ยนฉุ่ยกล่าวออกมา