ตอนนที่ 192 เขากำลังรอของขวัญจากสือฮว่า

เมื่อเขาคิดเรื่องนี้เขาก็ประสานริมฝีปากของเขา"เปล่า พักผ่อนก่อนเลย"

เมื่อปิดประตูเขาก็ลดสายตาลงและเม้มปากอีกครั้ง

หัวใจของเขาพองโตราวกับว่ามีบางอย่างกำลังจะโผล่ออกมาจากทางลาดชัน แต่เขาก็อดกลั้นไว้

สือฮว่า ที่อยู่นอกประตูก็ยิ่งงงงวย แต่เมื่อคิดว่าผู้ชายคนนี้เป็นแบบนี้มาตลอดเขาจึงลงไปชั้นล่างเพื่อดื่มน้ำสักแก้วแล้วกลับไปที่ห้องเพื่อคิดเรื่อง พานเยว่ ต่อ

คืนนี้ ฮ่อฉวนสือ เข้าใจอย่างถี่ถ้วนว่าอะไรคือมีเรื่องค้างคาจนนอนไม่หลับ

สามโมงเช้าเขาตื่นขึ้นมาเห็นความมืดภายนอกและบังคับตัวเองให้หลับต่อไป

ตั้งแต่เล็กจนโตเขาไม่เคยตั้งตารอวันเกิดของตัวเองแบบนี้มาก่อน และตอนนี้เขาแทบรอไม่ไหวแล้วที่ดวงอาทิตย์จะขึ้นมาอยู่บนฟ้า

สือฮว่า นอนหลับฝันดีมาก และเมื่อเขาลงไปชั้นล่างอย่างสดชื่น ฮ่อฉวนสือ ก็นั่งอยู่บนโซฟาแล้ว

คิ้วของเขาอ่อนล้าเล็กน้อยและเมื่อคืนเขาดูเหมือนจะไม่ค่อยได้พักผ่อน

แต่สายตาที่จ้องมองไปที่ร่างของ สือฮว่า นั้นยังคงสดใสเปล่งประกายและ สือฮว่า ก็ต้องทักทายเขา

"สามี อรุณสวัสดิ์"

ฮ่อฉวนสือ พยักหน้าและมุมปากของเขาทรยศต่ออารมณ์ของเขา

สือฮว่า ยังคงต้องไปหาพานเยว่ ในวันนี้อีก เขาจะต้องทำความเข้าใจสถานการณ์เดิมให้ดี เพื่อที่จะได้เบาะแสเพิ่มเติม

"สามี วันนี้ฉันมีอะไรต้องออกไปข้างนอกแล้วจะกลับดึกหน่อย"

มือของฮ่อฉวนสือตึง และคิดทันทีว่าเธออาจจะต้องไปเตรียมของขวัญอย่างเงียบ ๆ แน่ ตอนนี้ที่พูดแบบนี้ ก็คงอยากเซอร์ไพรส์เขา

"ได้"

เขาตอบง่ายๆ และไม่ได้ถามว่าเป็นเรื่องอะไร "ตอนเย็นมีงานเลี้ยงกับซิ่วหยูและคนอื่น ๆ และคุณต้องไปกับฉัน"

ในวันเกิดของเขาทุกปีซิ่วหยูจะร่วมงานกับเขาและรับปัญหาในการจัดเลี้ยงแบบเรียบง่ายสำหรับเขา

"ฉันรู้แล้ว ฉันจะพยายามเพื่อกลับทัน"

ในความเป็นจริง สือฮว่า ไม่ได้เอาคำพูดของเขาไว้ในใจ ท้ายที่สุดมันเป็นแค่งานเลี้ยงอาหารค่ำแม้ว่าเธอจะไปที่นั่น เธอก็ไม่รู้ว่าจะพูดอะไรนอกจากนี้เธอไม่ได้จัดการกับซิ่วหยู เธอต้องการหลีกเลี่ยงงานเลี้ยงอาหารค่ำแบบนี้มากกว่า

เธอออกจากวิลล่าไปหาพานเยว่ ก่อนแล้วพูดสองสามคำ จากนั้นขอให้คนตรวจสอบศาสตราจารย์ที่พัวพันกับ ฮ่อเจิง

น่าเสียดายที่ศาสตราจารย์ได้เกษียณอายุไปแล้วและปัจจุบันได้หายตัวไปแล้ว

เธอนั่งอยู่ในรถคิ้วขมวดและเมื่อคิดว่าจะไปที่ไหนต่อ ข้อความเตือนความจำก็ส่งมาจากโทรศัพท์มือถือของเธอ

วันนี้เป็นวันเกิดของ หนานจิ่นผิง และก็เป็นวันคริสต์มาสอีฟ

ไม่น่าแปลกใจที่ถนนเต็มไปด้วยรูปซานตาคลอสและมีต้นคริสต์มาสรอบ ๆ ห้างสรรพสินค้ามีหลายสิ่งหลายอย่างในช่วงหกเดือนที่ผ่านมาซึ่งเธอก็ได้ลืมไปแล้วกด้วย

เธอจ้องไปที่โทรศัพท์อย่างใกล้ชิดริมฝีปากของเธอเบิกโพลงนี่เป็นวันเกิดปีแรกของหนานจิ่นผิงนับตั้งแต่เขาได้รับการปล่อยตัวจากคุก

ตั้งแต่เกิดการปะทะขึ้นเจ้าหน้าที่ได้ให้ผลการพิจารณาคดีแล้ว

แม้ว่าครอบครัวของเหยื่อจะเลือกที่จะเป็นส่วนตัว แต่พวกเขาก็ยังไม่สามารถต้านทานการละเมิดหนานจิ่นผิงของสาธารณชนได้

เธอเพิ่งสร้างชื่อเสียงในวงการบันเทิงและก็ได้ตกลงจากดาราในเวลาอันสั้น

ดวงตาของสือฮว่าเฉียบคมราวกับมีดเธอไม่ลืมเรื่องของคุณย่าเธอ แน่นอนว่าเธอจะต้องหาฆาตกรตัวจริงที่อยู่เบื้องหลังเธอและให้คำอธิบายกับย่าและจิ่นผิงของเธอ

เธอลงจากรถและตรงเข้าไปในห้างสรรพสินค้าเมื่อเธอกำลังเลือกของขวัญให้หนานจิ่นผิง มีคนตบไหล่เธอแล้วเธอก็หันหน้าไปมองเห็นฮ่อฉินฉิน

ฮ่อฉินฉิน ชื่นชมพี่ชายของเขาตั้งแต่เขายังเด็กและโดยปกติเขาจะไม่ลืมซื้อของขวัญวันเกิดให้เขา เมื่อเห็นว่า สือฮว่าอยู่ที่นั่น ก็คิดว่าสือฮว่าก็มาซื้อของขวัญให้พี่ชายของเขาเช่นกัน

สถานที่ที่ สือฮว่า ยืนอยู่คือเคาน์เตอร์พิเศษขายนาฬิกาผู้ชายและผู้หญิงราคาราว ๆ หมื่นหยวนซึ่งไม่ใช่ของฟุ่มเฟือย

ฮ่อฉินฉิน ได้เลือกของขวัญให้ ฮ่อฉวนสือ แล้วและสิ่งที่เธอเลือกคือนาฬิกาผู้ชายราคาหลายร้อยบ้านหยวน

เมื่อเธอเห็น สือฮว่า ยืนอยู่ที่นี่ เธอก็รู้สึกสับสนเล็กน้อย ถ้าหากสือฮว่าก็จะซื้อนาฬิกาให้พี่ชาย โดยราคาไม่กี่หมื่นหยวน ถ้าเวลานั้นทั้งสองได้เอาของขวัญออกมาพร้อมกัน สือฮว่าจะอึดอัดไหม?

ถ้าเป็นเมื่อก่อน ฮ่อฉินฉินรอไม่ไหวที่จะให้สือฮว่าขายหน้า แต่เนื่องจาก สือฮว่า ได้ปลอบเธอในช่วงที่เธออกหัก เธอจึงลบอีกฝ่ายออกจากวงล้อมของ "ศัตรู"

"คุณก็จะซื้อนาฬิกาเหรอ?"

เธอถามว่าคิ้วที่เต็มไปด้วยความยุ่งเหยิงและเธอรู้สึกอายที่ไม่ให้คนซื้อ

"อืม ซื้อให้เป็นของขวัญคน"

ฮ่อฉินฉิน ถอนหายใจดูเหมือนว่าเธอจะต้องเปลี่ยนเป็นซื้ออย่างอื่น ดังนั้นเมื่อทั้งสองคนให้สิ่งที่เหมือนกัน สือฮว่าก็จะถูกเปรียบเทียบโดยเธอ

"นั้นก็ได้ คุณซื้อนาฬิกาที่นี่แล้วฉันจะไปดูที่อื่นดู"

เมื่อพูดเช่นนั้น สือฮว่ายังไม่ได้ตอบสนอง ก็จากไปแล้ว

สือฮว่า ไม่สนใจและขอให้พนักงานหยิบนาฬิกาข้อมือผู้หญิงมองไปทางซ้ายและขวาและจ่ายเงิน

หลังจากออกจากห้างสรรพสินค้าเธอก็ได้พบกับ ฮ่อฉินฉิน อีกครั้ง

วันนี้ ฮ่อฉินฉิน โชคร้ายเล็กน้อย ทันทีที่เธอออกมาเธอก็ได้พบกับป้าทำสะอาดสองคนข้างถนนที่กำลังด่ากัน เปลวไฟแห่งสงครามส่งผลกระทบต่อเธอโดยไม่ได้ตั้งใจและกระโปรงของเธอก็กระเด็นไปด้วยน้ำ

ชุดนี้ของเธอทำขึ้นเองและหาซื้อไม่ได้ในห้างสรรพสินค้าในประเทศ นี่เป็นครั้งแรกที่เธอสวมในวันนี้