ตอนที่ 126 เธอจะทำให้สือฮว่าไม่สามารถฟื้นกลับมาได้อีก!

"แค่สองปีเอง คุณสือคงไม่คิดว่าตัวเองสำคัญนะ"

เธอเก็บอาการ กัดฟันพลางมองไปที่สือฮว่า

สือฮว่าลูบผมอย่างเรียบๆแล้วพูดว่า "นี่ก็อาจจะไม่แน่นะ ตอนนี้ฉันเสนอจะหย่าแต่เขาก็ไม่ยอม บางทีในอีกสองปีถ้าขอหย่าเขาก็อาจจะไม่ยิ่งไม่ยอม อันที่จริงสามีของฉันทั้งร่ำรวยและมีอำนาจและการอยู่เคียงข้างเขาไปตลอดก็ไม่เลวนะ"

เป็นเรื่องยากที่เธอจะทำผู้หญิงคนหนึ่งโกรธโดยเจตนา เมื่อเห็นมู่หวั่นโจวก้าวถอยหลัง มุมปากของเธอก็โค้งงอ

มู่หวั่นโจวโกรธมากจนพูดไม่ออก เธอรู้สึกว่าทุกครั้งที่เจอกับสือฮว่าก็จะแพ้เสมอ

มีสิทธิ์อะไร? !

สือฮว่าเป็นเพียงเด็กสาวที่เติบโตชนบท!

เธอยื่นนิ่งกับที่ เมื่อกลับมามีสติ สือฮว่าก็เดินไปแล้ว

เธอมือสั่นและหยิบโทรศัพท์ออกมาแล้วโทรหาหญิงชรา วันนี้ เธอจะทำให้สือฮว่าไม่สามารถฟื้นกลับมาได้อีก!

เธอไม่อยากรออีกต่อไป เพียงแค่เห็นใบหน้าของผู้หญิงคนนี้ เธอก็ไม่สามารถปกปิดความเกลียดชังในดวงตาของตัวเองได้และต้องการที่จะฉีกอีกฝ่ายเป็นชิ้นๆ !

ตอนเที่ยง สือฮว่ากำลังวางแผนที่จะออกไปทานข้าว ก็เจอกับคนที่ไม่ควรมาอยู่ที่นี่

"สือฮว่า! ครั้งที่แล้วฉันบอกอะไรกับเธอไป？สุขภาพของหวั่นโจวไม่ดี วันนี้เธอจงใจทำให้เธอโกรธ ถ้าเธอมีอะไรดีหรือไม่ดี เธอสามารถรับผิดชอบได้ไหม？!"

ในเวลานี้ยังมีคนจำนวนมากในบริษัท และทุกคนได้เห็นคนอัตรายที่มาเยือนอย่างหลิวจิงซู

คิ้วของสือฮว่ากระพริบด้วยความรำคาญ นี่มันคือบริษัทและหลิวจิงซูก็โวยวายถึงบริษัทโดยตรง

เธอไม่ต้องการให้คนอื่นรู้ความสัมพันธ์ระหว่างเธอกับฮ่อฉวนสือ หากยังให้คนๆนี้โวยวายต่อไป ก็คิดว่าตัวตนคงจะถูกเปิดเผย

"ท่านหญิง มีเรื่องอะไรเราไปคุยที่อื่น"

หลิวจิงซูตะคอกอย่างเย็นชา" ทำไม กลัวว่าทุกคนจะรู้เรื่องที่น่ารังเกียจของเธอหรอ เธอกล้าทำและทำไมถึงไม่กล้าบอกให้คนอื่นรู้"

สือฮว่ายิ้มด้วยความโกรธ "ท่านหญิง ฉันไม่เข้าใจว่าฉันทำอะไรผิดจนทำให้คุณมาถึงที่บริษัท"

"หวั่นโจวถูกเธอตบ เธออยู่ในสถานะอะไรและเธอมีสิทธิ์อะไรไปลงมือกับเธอ"

" มู่หวั่นโจวบอกท่านเหรอ?"

มีผู้คนมากมายอยู่รอบๆ ทุกคนกำลังๆซุบซิบ ก่อนหน้านี้ทุกคนเคยได้ยินเกี่ยวกับเรื่องอื้อฉาวระหว่างสือฮว่าและประธาน ครั้งนี้คนแก่คนหนึ่งถึงขั้นมาหาถึงที่และยังเอาแต่พูดว่าเธอไม่มีสิทธิ์ คนๆนี้คนจะไม่ใช่สมาชิกในครอบครัวของประธานใช่ไหม?

และหวั่นโจวในปากของเธอ หรือจะเป็นลูกสาวบริษัทมู่จือกรุ๊ปเหรอ?

" เธอไม่ต้องสนใจว่าใครบอกฉัน!"

หลิวจิงซูเป็นคนไม่มีเหตุผลเลย และน้ำเสียงเต็มไปด้วยความรังเกียจ

สือฮว่าหายใจเข้าลึกๆ ไม่อยากถูกมองว่าเป็นลิงให้คนมองอีกต่อไป "ท่านหญิง เราลงไปหาที่คุยกันเถอะค่ะ"

หลิวจิงซูก็รู้ว่าการอยู่ที่นี่นานไปนั้นไม่ดีนัก เมื่อเห็นผู้คนจำนวนมากขึ้นเรื่อยๆ ก็หันกลับมาพร้อมกับเสียงครวญครางอันเยือกเย็น

เมื่อเห็นพวกเขาเข้าไปในลิฟต์ ในที่สุดผู้คนรอบๆก็พูดขึ้น

"นั้นคงไม่ใช่ท่านหญิงในตระกูลฮ่อใช่ไหม?"

"ทำไมท่ายหญิงตระกูลฮ่อถึงมาที่นี่？แล้วยังรู้จักกับสือฮว่า สือฮว่าเป็นใครกันแน่?"

"หึ ฉันคิดว่าเป็นสือฮว่าแอบคบกับท่านประธาน แต่ถูกคนอื่นจับได้ อย่างที่ทุกคนรู้ คนที่ประธานชอบคือมู่หวั่นโจว คิดว่าสือฮว่ากำลังพยายามเป็นมือที่สาม"

"ไร้ยางอายเกินไปแล้ว ไม่คิดเลยว่าเธอจะเป็นแบบนั้น ฉันได้ยินมาว่าประธานและคุณมู่เป็นคู่รักมาตั้งแต่ในวัยเด็ก ไม่น่าแปลกใจที่ท่านหญิงจะโกรธขนาดนี้"

ในตอนนี้สือฮว่าไม่รู้ว่าทุกคนคุยอะไรกัน เธอพาหลิวจิงซูไปยังร้านกาแฟ

ร้านกาแฟแห่งนี้อยู่ไม่ไกลจากบริษัท เมื่อเข้ามา มีคนงานหลายคนกำลังซ่อมของอยู่ที่ประตู

สือฮว่าเหลือบมองและพบว่าพวกเขากำลังซ่อมกล้องวงจร แถวนี้มีกล้องอยู่ทุกที่และกล้องที่ประตูวันนี้กลับมาพัง

หลังจากขึ้นบันไดแล้ว เธอก็ผลักเปิดประตู "ท่านหญิง เชิญนั่งค่ะ"

น้ำเสียงของเธอไม่มีไมตรี ซึ่งทำให้หลิวจิงซูรู้สึกรังเกียจมากขึ้น

หลังจากนั่งลง สือฮว่าก็หายใจเข้าลึก ๆ "ท่านหญิง ฉันรู้ว่าคุณเกลียดฉันมาก การแต่งงานของฉันกับหลานชายของคุณมีเพียงสองปี ฉันสัญญากับคุณว่าหลังจากสองปีก็จะจากไปโดยไม่ลังเลและโปรดอย่ามาหาเรื่องฉันอีก"

"เธอคิดว่าฉันกำลังพยายามหาเรื่องเธองั้นเหรอ？"

น้ำเสียงของหลิวจิงซูสูงขึ้นทันที ใบหน้าแดงฉานด้วยความโกรธ

"หรือว่าไม่ใช่คะ？เรื่องที่ไม่มีหลักฐานสามารถทำให้คุณมาหาฉันได้ หรือแม้แต่มู่หวั่นโจวจะบอกว่าฉันฆ่าคน ท่านหญิงก็คงจะไม่สงสัย"

"เฮอะเฮอะ จิใจของเธอโหดเหี้ยมขนาดนี้ ฆ่าคนก็คงเป็นเรื่องปกติ มู่หวั่นโจวแตกต่างจากเธฮ เธอไม่เคยโกหก เธอลองไปถามในแวดวงได้ว่าใครไม่ชอบเธอบ้าง"

กล่าวได้เพียงว่าความสามารถของมู่หวั่นโจวในการซื้อใจผู้คนนั้นทรงพลังมากและเหล่าคุณชายก็หลงใหลในตัวเธอมากแล้วจะไปสงสัยในสิ่งที่เธอพูดได้อย่างไร

"ขอโทษนะคะท่านหญิง ฉันยังมีธุระต้องทำ ถ้าคุณยังคงมาที่บริษัทอีก ฉันคงต้องบอกฮ่อฉวนสือ"

" เธอขู่ฉันเหรอ?"

ดวงตาของหลิวจิงซูเป็นประกายด้วยอันตราย เด็กสาวคนหนึ่งกลับกล้าที่จะขู่เธอ

"ฉันแค่ปกป้องตัวเอง ฉันไม่ต้องการให้คนในบริษัทรู้ความสัมพันธ์ของฉันกับเขา"

สือฮว่าไม่มีความตั้งใจที่จะต่อสู้ต่อไปและเดินจากไปในทันที