ตอนที่ 195 ฉันไม่เคยปฏิเสธเสน่ห์ของคุณ

เธอแทบไม่เชื่อเลยว่าผู้หญิงที่คล้องคอของ ฮ่อฉวนสือ เมื่อคืนนี้คือตัวเธอเอง

เธอเป็นคนใจเย็นและมีเหตุผลมาโดยตลอด แต่ในขณะนั้นดูเหมือนว่าความรู้สึกทั้งหมดจะถูกพรากไป เธอเดินเตร่อยู่ในทะเลและโดยการปิดล้อมเขาอย่างแน่นหนาเธอถึงจะไม่หลงทาง

เมื่อเธอมีความสัมพันธ์กับเขาครั้งแรกเธอรู้ว่า ฮ่อฉวนสือ เป็นเทพที่ฝึกฝนมาหลายพันปี คนนอกมองเห็นหิมะสีขาวกว้างใหญ่และเธอสามารถเห็นพวงดอกพลัมสีแดงในใจของเขาได้เสมอ

เธอได้เดินไปนั่งเงียบ ๆ ข้างๆเขา

ฮ่อฉวนสือ เอามมือวางไว้บนเอวของเธอและจูบเธอที่แก้มโดยให้ศีรษะของเขาไปด้านข้าง

ร่างกายของสือฮว่าเริ่มแข็งและมือของเธอคุกเข่าลงทันทีแม้กระทั่งฟันของเธอก็ยังส่งเสียงสั่นๆ

ซิ่วหยูนั่งตรงข้ามพวกเขา ดูฉากนี้ด้วยดวงตาที่เบิกกว้างการเยาะเย้ยแบบเดิมค่อยๆหายไปแทนที่ด้วยร่องรอยของความเคร่งขรึม

ฉวนสือ ดูเหมือนจะ ... จริงจัง

เขารู้จักเพื่อนของตัวเองเป็นอย่างดี หลายปีมานี้ใคร ๆ ก็เล่นกับดอกไม้ยกเว้นว่าไม่มีผู้หญิงอยู่รอบตัวเขา ถ้าเขาไม่ชอบจริงๆเขาจะปล่อยให้สือฮว่ามาอยู่เคียงข้างเขาได้อย่างไร

เมื่อมองไปที่เขาเขาเดินไปรอบ ๆ ร่างของ สือฮว่า การแสดงออกบนใบหน้าของเขาดูเคร่งขรึมมากขึ้น

อย่างไรก็ตามบุคลิกของ สือฮว่า ไม่เหมาะกับการอยู่เคียงข้างฮ่อฉวนสือ เธอเป็นคนมีเหตุผลเกินไป ตัดสินใจเลือกได้ตลอดเวลา เมื่อเธอรู้สึกว่ามันเสี่ยงเธอก็ปฏิเสธที่จะเข้าใกล้

ฮ่อแวนสือ ตรงกันข้ามกับเธออย่างแน่นอนเมื่อคุณตัดสินใจที่จะรักแล้วแม้ว่ามันจะถล่มทลาย แต่คุณก็ต้องผูกคนไว้ข้างกาย

ดังนั้นถ้าคนสองคนตกหลุมรักกันถ้าการเดินทางเป็นไปอย่างราบรื่นก็โอเค ถ้าเกิดอะไรขึ้นกลางทาง ทั้งคู่จะได้รับบาดเจ็บ

ฮ่อฉวนสือไม่รู้ว่าเขากำลังคิดอะไรอยู่และวางแก้วลงในมือของเขา"สิ่งที่จะพูดฉันก็ได้พูดไปหมดล่ะคุณไปได้เลย"

ซิ่วหยูไม่ได้เยาะเย้ยเหมือนเคย แต่ลังเลและตะโกนว่า "ฉวนสือ"

ฮ่อฉวนสือลดสายตาลงอย่างแผ่วเบา"ซิ่วหยู ฉันรู้ว่าฉันกำลังทำอะไรอยู่"

ซิ่วหยูเปิดปากของเขาโดยจำได้ว่าเขามีเรื่องมากมายที่ต้องจัดการอีกและดูเหมือนจะไม่สามารถโน้มน้าวใจคนอื่นได้ เขาจึงถอนหายใจ"คุณคิดเอาเองแล้วกัน"

หลังจากซิ่วหยูจากไป ฮ่อฉวนสือ ก็หันหน้าไปมอง สือฮว่า"คุณหิวไหม?"

ฉื่อฮว่ารู้สึกเสียใจขึ้นมาทันทีและก้มหน้า"ครั้งหน้าอย่ามาห้องฉันอย่างตามใจโดยเฉพาะอย่างยิ่งในเวลากลางคืน"

ถ้าเมื่อคืนเขาไม่เคาะประตูทุกอย่างก็คงไม่เกิดขึ้น

เธอไม่มีเหตุผลที่จะตำหนิเขา เพราะยังไงแล้วเธอริเริ่มเอง แต่เรื่องแบบนี้จะต้องถูกกำจัดในอนาคต

ฮ่อฉวนสือเดินเข้ามาอย่างช้าๆใบหน้าของเขาเต็มไปด้วยความจริงจัง"เมื่อคืนคุณรู้สึกไม่สบายหรือ?"

ใบหน้าของ สือฮว่าเปลี่ยนเป็นสีแดงพร้อมกับเสียง "ตูม"และเขาก็ไอเสียงต่ำ

เธอได้ยินเสียงหัวเราะอู้อี้ของคนรับใช้ที่อยู่รอบ ๆ ตัวเธออย่างแผ่วเบาและสติของเธอก็ทรุดลงทันที

"ฮ่อฉวนสือ !! คุณพูดดังขึ้นอีกนิดสิ?!"

ปากของฮ่อฉวนืองอเมื่อเห็นเธอโกรธ

เมื่อสือฮว่าคำรามเสร็จเธอรู้สึกอายที่ต้องหาที่ซ่อนเข้าไป แต่เธอก็ยังยืนกรานว่า: "ยังไงแล้วเรื่องแบบนี้จะไม่สามารถเกิดขึ้นได้อีกในอนาคต"

"อืม ได้"

ฮ่อฉวนสือ เห็นด้วยทันทีในขณะที่เขากำลังจะพูดอะไรบางอย่างโทรศัพท์ก็ดังขึ้นมันเป็นสายจากบ้านใหญ่และคิ้วของเขาก็ขมวด

หลังจากรับโทรศัพท์เขาก็มองไปที่ สือฮว่า "คุณยายบอกว่าเธอต้องการหาเวลาขอโทษคุณและถามว่าคืนนี้คุณจะไปบ้านใหญ่ได้ไหม"

สือฮว่า คิดว่าเขาได้ยินผิด หลิวจิงซูต้องการขอโทษเธอ? นี่เป็นเพียงจินตนาการ

ใครจะไปรู้ว่าอีกฝ่ายกำลังวางแผนอะไรอยู่ แต่กำลังจะปฏิเสธโทรศัพท์มือถือของเธอก็ดังขึ้นอีกครั้งนั่นคือเสียงเรียกของผู้เฒ่า

แม้ว่าคุณหญิงฮ่อจะไม่ชอบเธอ แต่ผู้เฒ่าฮ่อก็ปฏิบัติกับเธอเป็นอย่างดีเสมอ แม้ว่าเธอจะนำปืนเข้าไปในบ้านหญ่ครั้งที่แล้ว แต่เขาก็ไม่ได้ตำหนิมันในภายหลัง

"เสี่ยวฮว่า คราวนี้เธอคงรู้แล้วว่าเธอคิดผิดแล้วอย่างไรก็ตามคืนนี้คุณและฉวนสือกลับมาทุกคนสักหน่อยเป็นครอบครัวเดียวกันและฉันไม่อยากให้คุณอยู่ในทางตันเช่นนี้"

คิ้วของสือฮว่าขมวดแน่นรู้สึกได้เสมอว่าคืนนี้จะมีบางอย่างเกิดขึ้น แต่ผู้เฒ่าคนนี้ได้โทรมาด้วยตนเองและเธอไม่มีทางเลือกอื่นนอกจากปฏิเสธเธอจึงทำได้แค่เห็นด้วย

หลังจากรับประทานอาหารกลางวันแล้วเธอก็ไปที่ลานบ้าน

ข้างนอกยังสว่างเช้าอยู่ แต่วันนี้ท้องฟ้าค่อยๆใสขึ้นแล้ว

เมื่อคืนที่ผ่านมาได้สู้กับ ฮ่อฉวนสือมานานมาก เธอตอนนี้ยังคงขาอ่อนอยู่และเธอไม่ต้องการออกไปข้างนอกดังนั้นเธอจึงนั่งบนเก้าอี้ข้างๆเธอและจ้องไปที่ฉากขาวด้านนอกด้วยความงุนงง

เธอยังไม่เคยสังเกตวิลล่าของฮ่อฉวนสือดีๆเลย พื้นที่นี้มีขนาดใหญ่มากและมีคนรับใช้ทำความสะอาดสวนทุกวันแม้ว่าจะเป็นฤดูหนาว แต่ก็เต็มไปด้วยดอกไม้มีค่านานาพันธุ์

"คุณหนูสือ"

"คุณหนูสือ"

ทุกครั้งที่มีคนเดินผ่านเขาจะหยุดและทักทายเธอจากนั้นก็ไปทำอะไรของเขาเอง

"ที่นี่ไม่มีดอกพลัมเหรอ?"

เธอถามและมองไปรอบ ๆ

เมื่อเทียบกับพันธุ์ที่เปราะบางและมีค่าเหล่านี้เธอชอบดอกพลัมมากกว่าและอารมณ์ของดอกพลัมก็คล้ายกับ ฮ่อฉวนสือ มาก

"คุณหนูศือดอกไม้ที่นี่เป็นพันธุ์ต่างประเทศทั้งหมดไม่มีดอกพลัม แต่ถ้าชอบเราจะย้ายมาปลูกทันที"

คนรับใช้ยังคงขยิบตาและพวกเขาก็ได้ยินสิ่งที่ฮ่อฉวนสือ พูดในห้องโถงแล้ว ตอนนี้ สือฮว่า เป็นภรรยาของท่านประธานที่ได้ยอมรับแล้วครกล้าที่จะละเลยอีก

"ถ้าอย่างนั้นปลูกต้นหนึ่งแล้วกันและถ้ามีดอกพลัมให้ปลูกอีกต้นหนึ่งที่นี่ด้วย"