ตอนที่ 194 สามี สุขสันต์วันเกิด

สือฮว่า ไม่สนใจเขาและจากไปในทิศทางที่ ฮ่อฉวนสือ จากไป

เขาจะไปไหน? กลับไปเฉียนสุ่ยวานเหรอ?

เสียงฝีเท้าของ สือฮว่า ยังคงดำเนินต่อไป แต่ทันทีที่เขาเดินออกจากประตูเขาก็เห็น มู่หวั่นโจว ยืนอยู่ตรงหน้า ฮ่อฉวนสือ มู่หวั่นโจร้องไห้อย่างหนักราวฝนตกพร้อมกับลูกแพร์ราวกับกำลังอธิบายอะไรบางอย่าง

ใบหน้าของ ฮ่อฉวนสือมืดมนและเขาไม่รู้ว่าเขาพูดอะไร มู่หวั่นโจวหันหน้าไปก้าวไปด้วยหันมาด้วยแล้วจากไป

เสียงฝีเท้าของ สืออว่า หยุดลงและเมื่อเธอออกไปครั้งแรกเธอก็ยังคงคิดที่จง้อเขาดีๆ เพราะคืนนี้เธอก็ทำอะไรผิดจริง

แต่เมื่อเธอเห็นใครบางคนตอนนี้เธอไม่รู้ว่าจะพูดอย่างไร

เธอหายใจไม่ออกเมื่ออยู่ต่อหน้า ฮ่อฉวนสือ มาโดยตลอด อาจเป็นเพราะเธอเสียหน้าในครั้งแรกที่ทั้งสองเข้าใกล้กัน ดังนั้นเธอจึงไม่มั่นใจพอที่จะเห็นเขาตลอดเวลา

ฮ่อฉวนสือ ก็เห็นเธอคิ้วขมวดและเปิดประตูเพื่อเข้าไปในรถ

สือฮว่า เดินตามอย่างติดๆและใช้ประโยชน์จากช่วงเวลาที่เขาเปิดประตูและ เข้าไปนั่งในเบาะข้างคนขับก่อน

"ออกไป"

เสียงของ ฮ่อฉวนสือ เย็นมากและมีประกายไฟในดวงตาของเขา

"สามี คืนนี้เป็นวันคริสต์มาสอีฟ มีกิจกรรมที่น่าสนใจมากมายข้างนอก เราไปดูกันไหม"

สือฮว่า พูดกับตัวเองราวกับว่าเขาไม่ได้ยินว่าเขาไล่ตัวเองออกไป

หน้าอกของ ฮ่อฉวนสือ ถูกปิดกั้นและเขากำลังจะลงจากรถ แต่ทันทีที่เขาเปิดประตู สือฮว่าก็จับมือเขา

เขาแข็งกระด้างเพียงที่จะรู้สึกว่าความโกรธที่เพิ่งเดือดพล่านก็หายไป

สือฮว่าทำน้ำเสียงของเขาอ่อนลง ลงจากรถจากเบาะข้างคนขับไปที่ด้านข้างของเขาและขับเขาไปที่นั่เบาะข้างคนขับ

"ทำอะไร?"

น้ำเสียงของ ฮ่อฉวนสือ ยังคงไม่ผ่อนคลาย แต่ไม่ว่าอย่างไรก็ตามเขาก็ไม่ได้ใช้ประโยชน์จากเธอในการลงจากรถและขับรถออกไป

สือฮว่า นั่งในตำแหน่งคนขับปิดประตูและเหยียบคันเร่ง "ไปฉลองวันเกิดของคุณ"

ฮ่อฉวนสือตะคอกอย่างเย็นชานั่งเงียบ ๆ ในเบาะข้างคนขับมองไปที่ฉากถนนที่ผ่านอยู่นอกหน้าต่างไม่ได้พูดอะไร แต่ในที่สุดอารมณ์ที่เดือดก็สงบลง

เมื่อรถผ่านร้านดอกไม้สือฮว่า ก็หยุดและลงไปซื้อช่อกุหลาบ

หลังจากขึ้นรถแล้วเขาก็ยัดดอกกุหลาบลงในแขนของ ฮ่อฉวนสือ โดยตรง

ฮ่อฉวนสือขมวดคิ้วด้วยความรังเกียจใครจะให้ดอกกุหลาบกับผู้ชายได้อย่างไร?

"ขอโทษด้วยนะที่คืนนี้ไม่ได้เตรียมของขวัญอื่นใดไว้ให้"

สือฮว่าขับรถอีกครั้งและจากมุมตาของเขา เขาก็ตระหนักว่าเขายังไม่ได้ตั้งใจที่จะสงบสติอารมณ์ ทันใดนั้นในสมองก็มีเสียงที่ซิ่วหยูพูดก่อนจะออกมา

"ความจริงแล้วผู้ชายนั้นง้อง่ายมาก เมื่อคุณถอดเสื้อผ้าและนอนลงบนเตียงเขาจะยกโทษให้คุณทุกอย่าง"

เธอตกใจมากจนมือสั่นและรถก็หยุดทำให้ทั้งคู่เอนไปข้างหน้าและยางก็ส่งเสียงเกรี้ยวกราดกับพื้น

ใบหน้าของเธอกลายเป็นสีแดงริมฝีปากของเธอแน่นขึ้นเธอส่ายหัวและลืมสิ่งที่ซิ่วหยูพูดอย่างรวดเร็ว

ฮ่อฉวนสือมองไปที่เธออย่างสงสัยโดยไม่รู้ว่าเกิดอะไรขึ้นกับเธอ คิดถึงตรงนี้ ใบหน้าของเขาก็จมลง"ถ้าคุณไม่อยากอยู่กับฉันก็อย่าฝืน"

เขาถือช่อดอกกุหลาบไว้ในมือแม้ว่าเขาจะไม่ชอบ แต่เขาก็ไม่ได้โยนมันไปตามกระจกรถ

"ไม่ใช่ค่ะ"

สือฮว่า ตระหนักว่าเขากำลังจะระเบิดอีกครั้งและรีบปฏิเสธ

ฮ่อฉวนสือ ลดสายตาลงพร้อมกับนัยน์ตาที่ประชดประชัน"สือฮว่า มันเป็นเวลาสิบสองนาฬิกาแล้ว"

น้ำเสียงของเขาแผ่วเบา แต่เขาไม่สามารถซ่อนความผิดหวังของเขาได้

สือฮว่า มองไปที่โทรศัพท์และพบว่ามันเป็นเวลาสิบสองนาฬิกาตามที่คาดไว้

นอกจากนี้ยังหมายความว่าวันเกิดของ ฮ่อฉวนสือ ได้ผ่านไปแล้ว

ฮ่อฉวนสือ โยนดอกไม้ลงบนเบาะหลังเอนหลังพิงพนักเก้าอี้ "กลับเถอะ ฉันเหนื่อยแล้ว"

สือฮว่า รู้ว่าเขาไม่มีนิสัยนอนดึกและนอนตรงเวลามากทุกคืนเขาจึงไม่พูดอะไรและขับรถกลับบ้าน

ความรู้สึกผิดในใจของเธอทวีความรุนแรงมากขึ้นเรื่อย ๆ ซึ่งทำให้เธออึดอัด

หลังจากกลับถึงบ้าน ฮ่อฉวนสือไม่สนใจเธอลงจากรถก่อนแล้วเข้าประตูด้วยใบหน้าที่เศร้าหมอง

สือฮว่า ยืนอยู่ที่เดิม รู้สึกทำไรไม่ถูก

เธอไม่คุ้นเคยกับการง้อผู้ชาย ตอนที่เธออยู่กับ สวี่ฉางอัน สวี่ฉางอันจะมาง้อเธอเสมอ

เธอรีบตามเข้าไป แต่พบว่า ฮ่อฉวนสือกำลังจะขึ้นไปชั้นบนโดยไม่หันกลับมามอง

สือฮว่า ง่วงมากจริงๆ เธอวิ่งมาทั้งวันแล้ว และจริงๆแล้วเธอไม่มีความคิดที่จะยุ่งกับเขาต่ออีก

แต่ถ้าปล่อยให้เขาโกรธเรื่อยๆ เธอก็รู้สึกไม่สบายใจในใจ

เธอกำลังคิดหามาตรการรับมืออย่างรวดเร็วในใจเช่น ฮ่อฉวนสือ ชอบอะไร?

แต่หลังจากไตร่ตรองอย่างถี่ถ้วนแล้วเธอก็ตระหนักว่าเธอรู้เรื่องฮ่อฉวนสือ น้อยเกินไปและเธอไม่รู้ด้วยซ้ำว่าเขาชอบทำอะไรหรือชอบกินอะไร

เธอขึ้นไปชั้นบนและยืนอยู่หน้าประตูของเขา เธออยากจะเคาะ แต่ก็ลังเลและในที่สุดก็ยืนอยู่นิ่งๆ

สุดท้ายเธอก็ได้กลับไปที่ห้องของเธอ

ทันทีที่เธอออกมาจากห้องอาบน้ำประตูห้องของเธอก็ถูกเคาะ เธอคิดว่าเป็นคนรับใช้ที่เตรียมอาหารมื้อดึกไว้ เธอจึงไม่ได้เปิดมันและพูดตรงๆว่า"ฉันไม่กินอาหารมื้อดึก ฉันไม่หิว'

"ฉันเอง"

เสียงของ ฮ่อฉวนสือ แผ่วลงหดหู่และหมองคล้ำ