ตอนที่ 208 ฉันเป็นภรรยาของเขา

หลังจากนอนขดตัวบนเตียงได้สักพักเธอก็หายใจเข้าลึก ๆ และเม้มริมฝีปากแน่น

หัวใจที่ไม่สามารถสงบได้เป็นเวลานานและคำพูดของ ฮ่อฉวนสือ ก็อยู่ในใจของเขา

เมื่ออารมณ์เย็นลงมันก็ผ่านไปครึ่งชั่วโมงแล้ว

เธอลุกจากเตียงไปเข้าห้องน้ำเพื่อล้างหน้าและยิ้มให้ตัวเองอย่างอดกลั้นเมื่อเห็นว่าตัวเองมีผิวซีดบนกระจก

หลังจากที่เธอหยิบกระดาษเช็ดมือเช็ดน้ำด้านข้างแล้วเธอก็เดินไปที่วอร์ดของฮ่อฉวนสือ

ซิ่วหยูไม่ได้อยู่แล้ว มีเพียงฮ่อฉวนสือ ในวอร์ด มีกองเอกสารอยู่ตรงหน้าเขาซึ่งน่าจะเกี่ยวข้องกับบริษัท

ทันทีที่เธอเปิดประตูสือฮว่าก็รู้สึกเหมือนกลับไปในช่วงแรกของการแต่งงานกับ ฮ่อฉวนสือ ตอนนั้นเขาเข้ารับการรักษาในโรงพยาบาลเช่นกันและดูเหมือนว่าหลังของเขาก็ได้รับบาดเจ็บเช่นกัน

แต่ในเวลานั้นเธอกำลังคิดจะรักษาคดีนี้อย่างไรและเธอก็ไม่ได้ใส่ใจกับอาการบาดเจ็บของเขามากเกินไป

ตอนนี้ดูเหมือนว่าได้ย้อนเวลา เธอหยุดอยู่ที่ประตู แล้วไม่กล้าที่จะเข้าไป

ราวกับรู้สึกได้ว่าเธอมา ดวงตาของฮ่อฉวนสือ ก็ฉายแสงออกมาและเขาก็หันหน้ามาและยิ้ม

"คุณลงจากเตียงเเล้วเหรอ?"

เพราะเขาแอบฟังการสนทนาระหว่างเขากับซิ่วหยูทำให้สือฮว่ารู้สึกเสมอว่าน้ำเสียงของเขาอ่อนโยนลงมากแล้วทำไมเธอไม่เคยสังเกตมาก่อนเลย?

เธอเดินไปนั่งลงข้างเตียงผุ้ป่วย

ตอนนี้เขาไม่ได้สวมเสื้อผ้า เหมือนว่าจะเพิ่งเปลี่ยนยาได้ไม่นาน และถังขยะข้างๆเขาเต็มไปด้วยผ้าพันแผลเปื้อนเลือดแสดงให้เห็นถึงความรุนแรงของการบาดเจ็บ

เธอลองริมฝีปากของเธอ แต่เธอไม่สามารถถามคำถามของเธอได้

ทันใดนั้นเธอก็จำสิ่งที่อ่อฉวนสือ พูดเมื่อเธอตกลงไปในหน้าผาครั้งก่อน

เขาบอกว่าที่ต้องตายพร้อมคุณ ก็ไม่เป็นไร

น้ำเสียงนั้นเต็มไปด้วยความสงบที่ทำให้ชีวิตและความตายหายไปในเวลานั้นเธอมักจะคิดว่าเธอได้ยินผิดมาตลอด ตอนนี้คิดถึงเรื่องนี้ทั้งในแง่ของชีวิตและความตายผู้คนไม่สามารถพูดคำโกหกได้ เขาจึงรู้สึกจริงๆว่าเขา กำลังจะตายไปพร้อมกับเธอไม่ใช่เรื่องที่น่าเสียใจ

สือฮว่า ลดสายตาลงและตอนนี้เธอจำรายละเอียดทั้งหมดที่เธอเคยมองข้ามมาก่อนได้ หัวใจของเธอจึงยุ่งเหยิงและอึดอัดมากขึ้น

ฮ่อฉวนสือดูเหมือนจะรับรู้ถึงอารมณ์ที่แปรปรวนของเธอ แต่มือที่จับปากกาก็ยังไม่หยุดเขายังคงเปิดเอกสารทีละหน้าจากนั้น จึง ตรวจสอบ​และอนุมัติ

"หมอบอกว่าอย่าใช้มือจะดีกว่า ให้ฉันช่วยคุรเปิดเอง"

เขาก้มลงมองเอกสารเมื่อได้ยินคำพูดเหล่านี้อยู่ในหู

เขาคิดว่าเขามีอาการประสาทหลอนและมองเธออย่างสงสัย

สือฮว่าหยิบแฟ้มที่อยู่ตรงหน้าเขาไปไว้ข้างๆและหยิบปากกาในมือของเขา

"ฉันสามารถตรวจสอบและอนุมัติได้ คุณแค่แสดงความคิดเห็นก็พอ"

ริมฝีปากของ ฮ่อฉวนสือ ขยับและดวงตาของเขาก็กลายเป็นหมอกและสับสน"คุณไม่จำเป็นต้องทำแบบนี้"

หากเป็นเพราะบุญคุณที่ช่วยชีวิต ก็ไม่จำเป็นต้องทำเช่นนี้

สือฮว่า เริ่มอ่านเอกสารแล้วราวกับว่าเขาไม่ได้ยินสิ่งที่เขาพูด

"เอกสารนี้มีคุณสมบัติครบถ้วนหรือไม่หรือต้องเรียกกลับไปที่แผนกโครงการเพื่อทำซ้ำ"

หลังจากอ่านเอกสารแล้วเธอมองไปที่เขาและพูดเบา ๆ

"เซ็นชื่อเลยผ่านการรับรองแล้ว"

ฮ่อฉวนสือไม่ได้ใจแข็งกับเธออีกต่อไป หัวใจของเขาอบอุ่นราวกับว่าฟองสบู่กระจายอยู่ในห้องโถงเล็ก ๆ ของเขา

ในเวลาต่อมา สือฮว่า อ่านเอกสารเช่นนี้แล้วถามความคิดเห็นของเขา

ปริญญาที่สองของเธอคือเศรษฐศาสตร์อันที่จริงเธอสามารถแก้ปัญหาในเอกสารเหล่านี้ได้ แต่มันเป็นเอกสารลับสุดยอดของตี้เซิ่งเธอไม่กล้าประมาทเธอจึงยังคงต้องถามคำพูดของฮ่อฉวนสือ

เมื่อ อ่อฉวนสือ ได้ยินเธออ่านออกเสียง ดวงตาของเขาก็สว่างขึ้นและสือฮว่าได้อ่านจุดสำคัญสุดของเอกสารทั้งหมด

เขาคิดว่าเธอไม่เข้าใจเรื่องพวกนี้ แต่เขาไม่คาดคิดว่าเธอจะสามารถเลือกประเด็นสำคัญของเอกสารแต่ละฉบับได้อย่างเหมาะสมและขอความคิดเห็นจากเขา

"ดูเหมือนคุณจะรู้เรื่องพวกนี้นะ?"

เขาถามโดยตั้งใจเพื่อที่จะทำลายบรรยากาศที่บอบบางระหว่างทั้งสองคนในตอนนี้

"ปริญญาที่สองของฉันคือเศรษฐศาสตร์"

ดวงตาของ ฮ่อฉวนสือ อบอุ่น ในตัวเธอยังมีเรื่องที่เธอไม่รู้อีก?

เขาเห็นเธอใช้ปืนเป็นครั้งแรกเธอมีความเชี่ยวชาญมากและยังถือได้ว่ามีฝีปากอีกด้วยเธอบอกว่าเธอเคยฝึกวิชาทหารในมหาวิทยาลัย

ตอนนี้เธอรู้มากเกี่ยวกับปัญหาทางธุรกิจดูเหมือนว่าเธอจะเป็นทนายความตัวเล็ก ๆ จะน่าเสียดายความสารถไปหน่อย