ตอนที่ 229 นั่นคือญาติที่รักของฉัน และศัตรู

"ฮ่อฉวนสือ ก่อนที่เราจะแต่งงานกัน คุณเคยเจอฉันมาก่อนไหม"

ดวงตาของฮ่อฉวดสือ แคบลงเขาโน้มตัวเล็กน้อยและจ้องที่ใบหน้านี้อย่างระมัดระวัง "ไม่เคยเห็น ทำไม?"

สือฮว่า สับสนมากขึ้น เมื่อเธอต้องการพูดเรื่องตันเวยหนานสือก็เดินเข้ามาจากข้างนอกและเธอก็ทำได้เพียงเงียบ

หนานสือนำเอกสารของ บริษัท มาและเห็นทั้งสองยืนอยู่ข้างประตูเขาคิดว่าพวกเขาทะเลาะกันอีกแล้ว จึงไม่กล้าพูดไปสักพัก

ฮ่อฉวนสือหยิบเอกสารในมือของเขาและเหลือบมอง สือฮว่า "ตามฉันไปที่ห้องอ่านหนังสือ"

สือฮว่ารู้ว่าคนๆ นี้ต้องการถามเรื่องเด็กคนไหน ดังนั้นเขาจึงเม้มปากและเดินตามเขาไป

ฮ่อฉวนสือ เปิดคอมพิวเตอร์และป้อนรหัสบนคอมพิวเตอร์พบสายอักขระภาษาอังกฤษและเลขอารบิกหลายพันสายปรากฏขึ้นพร้อมกะพริบบนหน้าจออย่างต่อเนื่อง

ทักษะการแฮ็คของฮ่อฉวนสือ นั้นแข็งแกร่งมากและ สือฮว่า ก็ได้รับคำชื่นชมจากใจจริง

ฉันไม่รู้ว่าเขาทำได้อย่างไร แล้วเขาปรับวิดีโอการเฝ้าระวังของ หมิ่นซาและหมาป่า และจับภาพอย่างชัดเจน

สือฮว่า คิดว่ามันจบลงแล้ว แต่ฮ่อฉวนสือ ก็มีวิดีโอที่เธอกับหมิ่นซาไปเจรจากันด้วยในขั้นตอนนี้เธอไม่ได้แม้แต่จะละสายตา

ด้วยความรู้สึกผิดเธอไม่รู้จะพูดอะไรและมือที่ห้อยอยู่ข้างๆก็บีบแน่นแล้วคลายออก

หลังจากนั้นไม่นาน ฮ่อฉวนสือ ก็หยุดหมุนเก้าอี้และมองไปที่เธออย่างแผ่วเบา

เขาไม่ได้พูดด้วยรอยยิ้มเล็กน้อยบนริมฝีปากบางของเขาซึ่งทำให้ สือฮว่า ทนไม่ได้มากกว่าการกระตุ้นด้วยวาจา

"สามี ฉัน..."

เธอเรียกชื่อนี้ออกมาโดยไม่รู้ตัว ทำให้ทั้งคู่ตกใจเล็กน้อย

เธอไม่ได้เรียกเขาแบบนั้นมานานแล้ว ในช่วงเวลานี้ความสัมพันธ์ของทั้งสองคนดูเหมือนจะถูกกั้นด้วยกำแพงโปร่งใสและไม่มีใครสามารถเข้าใกล้กันได้

ฮ่อฉวนสือลดสายตาลงมือของเขาไขว้หน้าเล็กน้อยคิ้วของเขาเบา

"ฉันรู้จักหมิ่นซา แต่ฉันไม่รู้จักตัวตนของเขาก่อนหน้านั้นหลังจากที่ฉินหยู่รายงานเรื่องนี้กับคุณในวันนั้นฉันรู้แค่ชื่อของเขาฉันไม่ได้คาดหวังว่าเขาจะเป็นศัตรูของคุณ"

เมื่อสือฮว่าพูดจบเขาก็พบว่าดวงตาของเขายังคงสงบและหัวใจของเขาก็บีบเล็กน้อย"คุณสงสัยว่าฉันทรยศคุณงั้นเหรอ?"

"เด็กคนนั้นกับหมิ่นซามีความสัมพันธ์อะไรกัน"

ฮ่อฉวนสือ กังวลเกี่ยวกับเรื่องนี้ ส่วนเรื่องการทรยศ?

เขาไม่เคยรู้สึกว่าสือฮว่า จะทรยศเธอ นี่คือบทสรุปและหลักการของเธอ

ทันทีที่เขาเปิดปากเขาถามประเด็นสำคัญซึ่งเป็นสิ่งที่ สือฮว่า ต้องการซ่อนมากที่สุด

แต่ตอนนี้เธอสามารถอธิบายจากความจริงได้ก็ต่อเมื่อเธอได้สบตาของเขา

"เด็กหญิงตัวเล็ก ๆ คุ้นเคยกับหมิ่นซาเป็นอย่างดีและแม้กระทั่งกับนายท่ายในปากของหมิ่นซาด้วย"

ทันทีที่เธอพูดจบดวงตาที่เย็นชาของ ฮ่อฉวนสือ ก็กวาดไปเหมือนน้ำแข็งและเธอก็สัมผัสได้ถึงออร่าแห่งการฆาตกรรมที่ท่วมท้นในตัวเขา

ดวงตาของเขาเปื้อนไปด้วยสีแดงสดและมือที่ไขว้กันของเขาก็กำแน่นทันที

"สือฮว่า ฉันหวังว่าคุณและผู้ชายคนนั้นจะไม่มีอะไรเกี่ยวข้องกันและฉันก็ภาวนาให้คุณไม่มีวันเกี่ยวข้องกัน ไม่อย่างนั้นฉันก็ไม่รู้ว่าฉันจะทำอะไร"

สือฮว่ากัดริมฝีปากของเธอและไม่เข้าใจว่าเขาหมายถึงอะไร ผู้ชายที่อยู่ในปากของเขาคือใคร?

"ฮ่อฉวนสือฉัน..."

เธออ้าปากจะถามอะไรบางอย่าง แต่ได้ยินเสียงชายคนนั้นเดินเข้ามาด้วยน้ำเสียงเยือกเย็น"ออกไป"

ร่างกายของสือฮว่าแข็งทื่อ และทั้งร่างของเธอก็เหมือนกับห้องใต้ดินน้ำแข็งที่ตกลงมา เธอไม่รู้ด้วยซ้ำว่าเธอทำอะไรผิด

แต่ ฮ่อฉวนสือ ถูกซ่อนอยู่ในความมืดและความเป็นปรปักษ์ที่กระหายเลือดพุ่งเข้าใส่เขาหากเธออยู่ต่อไปอีกวินาทีมันจะต้องจบลงอย่างยากลำบากแน่นอน

สือฮว่า ยกเท้าขึ้นและกำลังจะจากไป แต่ในวินาทีถัดมาข้อมือของเธอก็ถูกดึง

ฮ่อฉวนสือผลักเธอไปที่โซฟาในห้องอย่างบ้าคลั่ง จูบที่ร้อนแรงเหมือนการสร้างยี่ห้อที่ติดอยู่ในเสื้อโกรธและกระตือรือร้น

หลังของสือฮว่าเจ็บมากที่เขากำลังจะผลักมันออกไปโดยไม่รู้ตัว แต่เมื่อเขาเงยหน้าขึ้นเพื่อสบกับดวงตาสีแดงเข้มพลังทั้งหมดที่จะต้านทานก็หายไป