ตอนที่ 228 ความงงงวย

ฝ่ามือของสือฮว่ากำแน่นทันที และเล็บของเขาถูกฝังอยู่ในเนื้อ "ตันเวย คุณเคยเห็นชายคนนั้นหรือไม่"

ตันเวย ส่ายหัวและสงบลงอย่างรวดเร็วเมื่อเห็นว่าอารมณ์ของเธอผิดปกติ

"สือฮว่า ฉันคิดว่าคุณจะขอของกับฉันเมื่อคุณกลับมาในครั้งนี้ แต่ฉันไม่คิดว่าคุณจะลืมฉัน ฉันขอโทษ ฉันใจร้อนเกิน ฉันรอคุณมาตลอดช่วงเวลานี้ แต่คุณก็ไม่มาสักทีฉันเลยตัดสินใจมาที่นี่ สร้อยข้อมือเส้นนี้ไม่สามารถให้คุณได้ในขณะนี้ เมื่อคุณจำได้เมื่อไหร่ ค่อยมาหาฉันละกัน "

"นอกเหนือจากนี้ ตันเวย คุณรู้อะไรอีกบ้าง ช่วงนี้ฉันเหมือนอยู่ในหมอกใครๆ ก็บอกว่าฉันมีลูกมาก่อน แต่ในความทรงจำของฉันไม่มีเรื่องราวของกันให้กำเนิดลูกมาก่อนเลย สมองฉันไม่เคยได้รับบาดเจ็บและไม่มีการสูญเสียความทรงจำด้วย ความทรงจำทั้งหมดเชื่อมโยงกันอย่างเป็นธรรมชาติดังนั้นคุณช่วยบอกฉันทุกอย่างที่คุณรู้ได้ไหม

นี้ก็เป็นครั้งแรกที่ตันเวยพบสถานการณ์เช่นนี้และถอนหายใจ

"สือฮว่า ตอนนั้นฉันไม่ได้ติดต่อกับคุณมากนัก แค่พบกันโดยบังเอิญจากนั้นฉันก็มีข้อตกลงกัน จากนั้นฉันก็ออกจากจิงตูฉันไม่คาดหวังว่าจะกลับมาอีกครั้งคุณก็ได้แต่งงานกับฮ่อฉวนสือแล้ว ทุกอย่างมันคาดเดาไม่ได้ "

"ไม่มีข้อมูลเกี่ยวกับผู้ชายที่ฉันพูดถึงเลยเหรอ?"

ตันเวย มองลงไปและครุ่นคิดอยู่ครู่หนึ่งทันใดนั้นก็มีร่องรอยของบางอย่างที่แวบเข้ามาในจิตใจของเธอ

"ฉันจำได้ว่าคุณเคยถามคำถามมากมายในตอนนั้น คำถามเหล่านี้เกี่ยวกับ ฮ่อฉวนสือ เพราะ ซิ่วหยู และ ฮ่อฉวนสือ เป็นเพื่อนกันมานานหลายปี ฉันอดไม่ได้ที่จะติดต่อกับฮ่อฉวนสือ ดูเหมือนคุณจะ เป็นห่วง ฮ่อฉวนสือ มาก แต่ในตอนนั้นฉันไม่สามารถให้เบาะแสอะไรแก่คุณได้ ท้ายที่สุดฮ่อฉวนสือ ก็ลึกลับอยู่เสมอ นอกจากจะรู้ว่าเขาไม่ใช่นายน้อยที่ป่วยหนักในปากของทุกคนแล้ว ฉันก็ไม่รู้ อะไรอีกเลย "

เธอเป็นห่วงฮ่อฉวนสือ?

วงก่อนหน้านี้ของเธอจะไม่มีวันติดต่อกับ ฮ่อฉวนสือเลย เป็นเพราะเธอถูกบังคับให้แต่งงานกับเขาหลังจากสำเร็จการศึกษา และทั้งสองก็มีส่วนเกี่ยวข้อง เธอจะเริ่มให้ความสนใจฮ่อฉวนสือ ก่อนหน้านี้ได้อย่างไร?

สือฮว่ารู้สึกว่าเท้าด้านล่างของเธอกลายเป็นเหวและเธอก็ยื่นมือคู่หนึ่งออกไปข้างในกรีดร้องเพื่อดึงเธอเข้ามา

ตันเวย ยืนขึ้น ใบหน้าของเธอก็จริงจัง

"โทษนะ นอกจากนี้ ฉันไม่รู้อย่างอื่นขอฝากสร้อยข้อมือนี้ไว้กับฉันชั่วคราวฉันจะไม่ให้คนนอกสือฮว่าเมื่อคุณนึกได้ ค่อยมาหาฉัน ฉันพร้อมที่จะเอามันคืนเธอตลอด"

สือฮว่า กระพริบตาเล็กน้อยและแทบจะไม่ยิ้มออกมา "ขอบคุณ"

หลังจากตันเวยจากไปเธอก็นั่งที่นี่สักพักก่อนจะเดินกลับไปตามถนนสายเดิมอย่างช้าๆ

เธอลังเลอยู่พักหนึ่งในนอกประตู ค้นกระเป๋าของเธอและพบว่าเธอไม่ได้นำกุญแจติดตัวมาด้วย

หากกดกริ่งประตูในเวลานี้คนที่มาเปิดประตูต้องเป็นฮ่อฉวนสือแน่

ทั้งสองเพิ่งจะทะเลาะกัน ดังนั้นการเผชิญหน้ากันจึงดูไม่ค่อยดีนัก

เมื่อเธอลังเลคิดว่าจะออกไปนั่งอีกไหมประตูก็เปิดออก

ฮ่อฉวนสือ มองเธออย่างไม่แยแสและยื่นมือออกไปเพื่อดึงเธอเข้ามา

เธอไม่มีเวลาจะหยุดเธอ และปลายจมูกของเธอกระทบหน้าอกของเขาตรงๆ ดวงตาของเธอกลายเป็นน้ำในทันที

"ไม่ยอมกดกริ่งสักที กลัวว่าฉันจะกินคุฯเหรอ"

สือฮว่า เม้มริมฝีปากของเธอโดยสงสัยว่าทุกซอกทุกมุมของวิลล่ามีคนของฮ่อฉวนสืออยู่ ไม่เช่นนั้นเขาจะรู้ได้ไงว่าเธอลังเลอยู่นอกประตู

เธอจำสิ่งที่ฮ่อฉวนสือพูดได้ในเมื่อกี้ ทุกคนก็มีความลับ เขาจะเปิดเผยอย่างตรงไปตรงมาได้อย่างไร

ความลับของ ฮ่อฉวนสือ คืออะไร? ถ้าเธอได้ตรวจสอบเรื่องของฮ่อฉวนสือ จริงๆความลับนี้จะเกี่ยวข้องกับเธอหรือไม่?

สือฮว่า เงยหน้าขึ้นและสบตาเขาตรงๆ

"ฮ่อฉวนสือ ชวีหยิงได้พูดเรื่องกับฉันมากมายโดยบอกว่าการตายของคุณยายของฉันเกี่ยวข้องกับคุณ"