ตอนที่ 336 เธอลืมสัญญาในตอนเช้าแล้วเหรอ

"คนที่เธอเพิ่งทำให้ดังถูกคนอื่นซื้อไปไม่ใช่? แม้ว่าฉันจะไม่เก่ง ​​แต่พรสวรรค์ก็อยู่ที่นี่ คุณสามารถพึ่งพาฉันได้ถ้าคุณต้องการเอาชนะผุ้จัดการที่กดคุณไว้ ใช่ไหม จิ่นผิง ? "

สิ่งที่เขาพูดคือความจริง และเป็นเพราะความจริงที่ว่าผู้คนรู้สึกไม่สบายใจ

หนานจิ่นผิงทำหน้าบึ้งและกัดฟันอย่างลับๆ "ว่ามา คราวนี้เงื่อนไขคือะไรบ้าง"

กู่เฉิน ไม่สนใจคนรอบข้างเลยและใช้นิ้วลูบริมฝีปากของเธอ "คุณก็รู้เงื่อนไขของฉันนี้"

หนานจิ่นผิงรีบหลีกเลี่ยงนิ้วของเขา ใบหน้าของเขาแข็งทื่อ "กู่เฉิน ถ้าคุณยังอยากทำต่อไปก็ทำตัวดีๆ สิ่งที่ต้องห้ามที่สุดในวงการบันเทิงคือเรื่องอื้อฉาวระหว่างดารากับผู้จัดการ!"

กู่เฉิน ยักไหล่และหลับตาลงครึ่งหนึ่ง

เมื่อเขาลดขนตาลง เขารู้สึกไม่เป็นอันตรายอย่างยิ่ง แต่หนานจิ่นผิงรู้ดีว่าจิตใจของชายผู้นี้มืดมนเพียงใด

เธอรักษาระยะห่างจากเขาเล็กน้อย จากนั้นจึงปัดผมของเธอเป็นลอนๆ "ก็แค่จูบ ฉันสัญญาว่าวันนี้แสดงให้ดี และฉันจะมอบมันให้กับคุณในคืนนี้"

เปลือกตาของ กู่เฉิน ขยับและเขาเปิดช่องเพื่อมองเธอ "อนุญาตให้เอาลิ้นออกได้หรือไม่"

หนานจิ่นผิงกัดฟันและสะบัดฝ่ามือข้างหนึ่ง "อย่ามาเกินไป!"

ดูเหมือนกู่เฉินจะไม่สนใจและหลับตาลงอีกครั้ง "ถ้าคุณไม่ให้ยืดลิ้นก็ไม่ทำตาม คุณต้องยืดออกอย่างน้อยครึ่งหนึ่ง"

เวลาที่หนาจิ่นผิง อยู่ในวงการบันเทิงนั้นไม่สั้นนัก ก่อนหน้านั้น เธอเองได้ล้างแค้นศิลปินที่ชั่วร้าย แต่กลับถูกคนอื่นแย่งชิงไป

แน่นอนว่าเธอไม่สามารถกลืนลมหายใจนั้นได้ และเซ็นชื่อ กู่เฉินที่มามอบตัวเอง แต่อารมณ์ของ กู่เฉิน ไม่ดีและทำให้ปวดหัวมาก

เพื่อที่จะเป็นผู้จัดการ เธอจงใจตัดผมสั้นให้สั้นและแต่งตัวเป็นผู้ชาย

แต่ใบหน้าของเธอกลับดูลำบากใจ ไม่ว่าจะเป็นชายหรือหญิง และทัศนคติของ กู่เฉินที่มีต่อเธอนั้นพึ่งพาได้มากจนทำให้ลูกเรือสงสัยว่าตนเป็นเกย์อย่างหลีกเลี่ยงไม่ได้

มุมปากของ กู่เฉิน กระตุกและคิ้วของเขายังมีชีวิตอยู่ "จิ่นผิง ครั้งที่แล้วคุณโกงฉันแบบนี้ คุณบอกว่าคุณจะจูบฉัน แต่คุณไม่ได้รับอนุญาตให้ยืดลิ้น ครั้งนี้ฉันจะไม่โง่ อย่างน้อยต้องยืดออกมาครึ่งหนึ่ง มิฉะนั้นก้ไม่ทำตาม"

หนานจิ่นผิงสูดหายใจเข้าลึกๆ เล็กน้อยและมองดูเบาขึ้นเล็กน้อย "ปากดำใจดำและยังร้าย ฉันจะเชื่อคุณได้อย่างไร"

"ปากฉันมีร้ายหรือไม่ เธอก็ได้ชิมแล้วนี้ ร้ายยังไงก็ไม่ร้ายเท่าเธอ"

หนานจิ่นผิงมองไปในระยะไกล และไม่มีเจตนาจะโต้เถียงกับเขาอีก "ยืดครึ่งหนึ่งก็ครึ่งหนึ่ง ไปแสดงให้ดีๆ"

กุ่เฉิน เหมือนฟื้นชีวิตในทันทีและลุกขึ้นจากเก้าอี้ "ดูไว้สิ"

กู่เฉิน ที่จริงจังกับการแสดง น่ากลัวมาก และเกือบจะเอาชนะนักแสดงที่ต่อต้านเขา

หนานจิ่นผิงไม่ต้องการมองอีกต่อไป ดวงตาของเธอมองหาสือฮว่า แต่เธอไม่เห็นอีกฝ่ายอีกเลย

สือฮว่า ถูกฮ่อแวนสือจับมือไว้และกลับไปที่โรงแรมอย่างกระปรี้กระเปร่าฮ่อฉวนสือ บอกเธอถึงทักษะมากมายตลอดทาง แต่ดูเหมือนว่าเธอจะไม่มีความสามารถในการเล่นสกีและไม่สามารถเรียนรู้อะไรเลย

ฮ่อฉวนสือ ปาดเหงื่อออกจากหน้าผากของเธอ "วันนี้แค่นี้ก่อน"

สือฮว่าเหนื่อยมากและพักผ่อนในรถได้ไม่ดีนัก ดังนั้นเขาจึงพยักหน้า

กลับมาถึงโรงแรม หนานสือ ได้เตรียมผ้าเช็ดตัวให้ทั้งสองคนแล้ว เธอหยิบหนึ่งในนั้นแล้วเข้าไปในห้องน้ำ

แต่ก่อนปิดประตู มือของชายคนนั้นก็แตะประตู

ก่อนที่สือฮว่าจะตอบสนอง เขาถูกนำตัวไปอยู่ใต้สเปรย์น้ำร้อน

ลมหายใจที่เป็นของเขาอยู่รอบตัวเธอ และเธอไม่สามารถแม้แต่จะดิ้นรนหนี

โรงแรมที่นี่เป็นเครือตี้เซิ่ง และห้องนี้เป็นของฮ่อฉวนสือ เท่านั้น

กระจกในห้องน้ำถูกปกคลุมไปด้วยความร้อนที่พันกัน และถูกปกคลุมด้วยชั้นของหมอกสีขาว

ฮ่อฉวนสือ สาดน้ำใส่ และหมอกก็ละลายทันที สะท้อนถึงท่าทางปัจจุบันของทั้งสองคน

เขาบีบคางของเธอ ใช้มือข้างหนึ่งโอบเอวเธอ และปล่อยให้เธอส่องกระจก

สือฮว่าไม่รู้ว่าเขาไปเาเคล็ดลับนี้ที่ไหน และเขาไม่สามารถยืนบนเท้าที่อ่อนนุ่มของเขาได้

หลังจากทุกอย่างจบลง เธอผล็อยหลับไปด้วยความงุนงง