ตอนที่ 339 ใครทนไม่ได้ก่อนก็จะแพ้

ถ้าเธอตอบ เขาก็คืออาหมิง

เขายืนอยู่ที่เดิมและมองไปที่เธออย่างเงียบๆ

สือฮว่าวิ่งไปสองสามก้าวและพบว่าเขาไม่ได้ตามมา เอียงศีรษะด้วยความสงสัย "มีอะไรเหรอ?"

ดูเหมือนเธอไม่รู้ว่าเธอตะโกนไปว่าอะไร สีหน้าของเธอดูเป็นธรรมชาติมาก

พวกเขาเป็นเหมือนนักแสดงสองคนที่มีทักษะการแสดงที่แย่ที่สุด พวกเขาสามารถมองทะลุผ่านกลวิธีของกันและกันได้ แต่พวกเขาต้องการให้ความร่วมมือกันบอีกฝ้าย

นี่คือการแข่งขันที่ศีลเสมอกัน ใครทนไม่ได้ก่อนก็จะแพ้

เธอเรียกเขาว่าอาหมิง เขาไม่ได้ตอบก็แปลว่าเขาไม่ได้ยอมรับตัวตนนี้

แน่นอนว่าสือฮว่าจะไม่จบแค่นี้ และจะต้องมีวิธีอื่นที่จะทดสอบเขาต่อไป

ฮ่อฉวนสือ รู้สึกโล่งใจเล็กน้อยว่าถ้าเธอยังคงทำเช่นนี้อยู่ แสดงว่าความสนใจทั้งหมดของเธออยู่ที่เขา

เธอมีแผน เขาแค่ต้องการระบไว้ อย่างน้อยก็ในตอนนี้ ในสายตาของเธอและในหัวใจของเธอ มีเพียงเขาเท่านั้น

มุมปากของเขางอและเขาก็ก้าวไปข้างหน้าและกอดเธอ "กลับกันเถอะ"

สือฮว่าหลีกเลี่ยงลมหายใจของเขาและยิ้มอย่างไม่เต็มใจ "ได้สิ กลับกัน"

ทั้งสองจับมือกันและเดินไปในทิศทางที่มา

สือฮว่าก้มศีรษะลง ไม่มีใครพูดก่อน และหิมะที่อยู่ใต้เท้าของเขาส่งเสียง "ตึกๆๆ"

ในอีกไม่กี่วันข้างหน้า เธอไม่มีอารมณ์จะเล่นสกีอีก แต่ผู้หญิงชื่อ สือซิน ก็มาหา ฮ่อฉววนสือ หลายครั้ง แต่ ฮ่อฉวนสือ ก็ไม่ได้ตอบสนอง

วันสุดท้ายของการกลับจิงตูสือฮว่า รู้สึไม่สบายเล็กน้อย เธอไม่ได้บอก ฮ่อฉวนสือเธอกินยาแก้ปวดสองตัวแล้วนอนพักผ่อนบนเตียง

ตอนเที่ยงเธออาเจียนอยู่หน้าสระน้ำเป็นเวลานาน เพราะเธอไม่อย่ากินอาหาร และสุดท้ายก็อาเจียนแต่น้ำสีเหลืองเท่านั้น

เธอเงยหน้าขึ้นและเห็นว่าฮ่อฉวนสือไม่รู้ว่าเธอยืนอยู่ข้างหลังเธอเมื่อใด

เขาหยิบผ้าเช็ดหน้ามาเช็ดให้เขาย่างระมัดระวัง "เดี๋ยวกลับไปแล้ว ฉันจะไปหาหมอมาดูหน่อย"

สือฮว่าจับข้อมือของเขาและหน้าซีด "ไม่ต้อง เราไปกันเถอะ"

ฮ่อฉวนสือเห็นท่าทีเด็ดเดี่ยวของเธอ เธอจึงไม่พูดอะไรมาก

เมื่อสือฮว่าขึ้นรถ เธอผล็อยหลับไป และความกังวลใหญ่ๆ ก็แพร่กระจายอยู่ในใจเธอ ความวิตกกังวลมาจากท้องของเธอ

สัญชาตญาณของผู้หญิงช่างแม่นยำเสมอ ดูเหมือนเมล็ดพืชในท้องของเธอกำลังหยั่งรากและแตกหน่อ เมล็ดนี้เป็นของฮ่อฉวนสืออย่างชัดเจน

หลังจากกลับมาที่ เฉียนสุ่ยวาน นอนพักไปวันเดียว เธอก็หาข้ออ้างที่จะออกไปซื้อชุดตรวจครรภ์

ระหว่างการตรวจ มือของเธอสั่น

เมื่อเห็นแท่งตรวจครรภ์ขึ้นสองขีด ดูเหมือนว่าเธอจะโดนน้ำร้อนลวก หัดแท่งตรวจครรภ์ทิ้งแล้วโยนลงในโถส้วม

เธอนั่งบนโถส้วมด้วยความงุนงง ตาแดงก่ำ และก้มศีรษะลงแตะท้องเป็นครั้งคราว

เมื่อเร็ว ๆ นี้เธอกินอาหารไม่ได้และรู้สึกเหมือนอาเจียนเป็นระยะ ๆ ก่อนการตรวจ เธอมีคำตอบที่คลุมเครือในหัวใจและไม่สามารถยอมรับคำตอบนี้ได้

อาจเป็นเพราะความวิตกกังวลมากเกินไป เธอจึงมีไข้สูงในตอนกลางคืน

ฮ่อฉวนสือเรียกหมอให้มาที่นี่เพื่อดูแลเขา หลังจากเกลี้ยกล่อม สือฮว่า ให้เข้านอนแล้วเขาก็ไปที่ห้องอ่านหนังสือ

มีคนแปลกหน้าในห้องอ่านหนังสืออยู่ที่นั่นรอเขาอยู่ เมื่อเขาเห็นเขามา เขาก้มศีรษะอย่างเคารพ "คุณหนูสือซื้อได้ไปชุดรวจครรภ์วันนี้ ฉันคิดว่ามันควรจะใช้กับร่างกายของเธอเอง หน้าเธอกระสับกระส่าย ฉันไม่รู้ได้เจออะไรมมา รู้สึกว่าเธอไม่ต้องการมีเลูกคนนั้น"

ทันทีที่เธอพูดจบ เธอรู้สึกว่าความดันอากาศในห้องลดลง และเธอก็กลืนน้ำลายอย่างรวดเร็ว

"ไม่ต้องการมีลูก?"

เสียงของฮ่อฉวนสือเย็นชา ปลายนิ้วแตะบนโต๊ะเบาๆ

"หนานสือ ส่งเธอออกไป อย่าให้สือฮว่า รู้"

หน่านสือ ยืนเงียบอยู่ข้างๆ และเมื่อเขาได้ยินเขาพูดเช่นนี้ เขาก็พยักหน้าอย่างรวดเร็ว