ตอนที่ 340 เธอสะอาดสะอ้าน และบริสุทธิ์

"ถ้าฉันบอกว่าไม่ล่ะ"

เสียงของ สือฮว่าจางและเย็นราวกับว่ามันเป้นน้ำที่แข็งตัว

ฮ่อฉวนสือ กอดเธอแน่น ทิ้งรอยจูบไว้บนผมของเธอ "ฉันจะหาวิ ธีให้ได้"

สือฮว่าผลักเขาออกไปและต้องการจะลุกจากเตียง แต่เขาคว้าข้อมือเธอไว้ "จะไปไหน"

เห็นได้ชัดว่าเขาอยู่ใกล้เธอมาก แต่ร่างกายของเขาดูเหมือนจะจมอยู่ในความมืด และสือฮว่ารู้สึกว่าเขากำลังจะถูกความมืดกลืนกิน

"ฉันจะออกไปสูดอากาศสักหน่อย"

"ฉันไปกับคุณ."

คำพูดของเขาอ่อนโยนมาก แต่เธอรู้สึกเศร้าอย่างอธิบายไม่ถูก

เธอยังไม่อยากเชื่อเลยว่าผู้ชายที่อยู่ข้างหน้าเธอคือฮ่อหมิง

พระเจ้ากำลังล้อเล่นกับเธอเหรอ?

เธอเดินไม่กี่ก้าว ทันใดนั้นก็หยุด มองดูเธอที่เดินตามเขา "คุณสังเกตเห็นมันเมื่อไหร่"

ฮ่อฉวนสือ เข้ามาใกล้และปักผมของเธอไว้ข้างหลังใบหูของเขามีเส้นใยที่ดูเหมือนไม่ค่อยเชื่อฟังมากนักและพันรอบปลายนิ้วของเขาอย่างอ่อนโยนสองสามครั้ง

"วันที่คุณนัดพบกับฮ่อหมิง ฉันฝัน"

เขาบอกว่าเขาได้ฝันถึงฝันอันแสนหวานและเจ็บปวด แต่เขาปฏิเสธที่จะบอกเธอว่ามันคือความฝันอะไร

ฮ่อฉวนสือ พาเธอเดินไปตามเส้นทางที่มีดอกไม้

"ฉันฝันว่าฉันยืนอยู่ในกลางสนามที่มีคนไปมา ฉันคว้าเด็กหญิงตัวเล็ก ๆ และขอให้เธออ่านจดหมายให้ฉัน ฉันฉีกจดหมายแล้วโยนทิ้งลงในถังขยะในกลางสนาม ฉันรู้สึกได้ถึง ฝันว่าฉันโกรธและหึงแค่ไหน ฉันแทบรอไม่ไหวที่จะเผาถังขยะด้วยเศษซาก ฉันอยากใหเความสนใจของคุณทั้งหมดอยุ่ที่ฉัน"

"แล้วคนโง่นั้นเป็นคุณหรือเปล่า"

"ฉันเอง."

สือฮว่า กัดริมฝีปากของเธอ รู้สึกดีขึ้นเล็กน้อย

"แล้วเขาล่ะ?"

แน่นอนว่าเขานั้นหมายถึง ฮ่อหมิง ตามคำกล่าวนี้ คนโง่ในเวลานั้นคือฮ่อฉวนสือ จากนั้น ที่ตื่นขึ้นในภายหลังคือ ฮ่อหมิง

"ไม่รู้สิ ฉันเพิ่งรู้ความจริงนิดหน่อย ฮิวเออร์ ฉันไม่รู้ว่าเกิดอะไรขึ้นกับคุณในอดีต"

สือฮว่า สัมผัสที่ท้องของตัวเอง ถ้าคนโง่คนนั้นคือ ฮ่อฉวนสือเด็กในท้องของเขาจะเป็นของเขา

เธอหลับตาลง "เด็กคนนั้นเป็นของคุณ"

มุมปากของ ฮ่อฉวนสือ โค้งงอและมีคิ้วสีสดใส "ฉันดีใจมาก"

"เธอไม่มีความทรงจำของฮ่อหมิง คงไม่รู้เหรอว่าเด็กที่ฉันให้กำเนิดในตอนนั้นยังมีชีวิตอยู่หรือตายไปแล้ว?"

ฮ่อฉวนสือยื่นมือออกมาแล้วกลิ้งท้องของเธออย่างคิดถึง "อืม เขารู้มากกว่าฉัน"

"ฮ่อฉวนสือ คุณอยากให้ฉันให้กำเนิดเด็กคนนี้มั้ย"

ทันใดนั้น เสียงของเธอก็เคร่งขรึม และเสียงของเธอก็จมลง

ฮ่อฉวนสือเม้มปาก "ฉันไม่อยากรู้ว่าเกิดอะไรขึ้นกับคุณในอดีต และฉันไม่ต้องการที่จะแบกรับบาปที่เป็นของฮ่อหมิง ฉันคือฉัน และเขาคือเขา"

สือฮว่าสูดหายใจเข้าลึกๆ พุ่งเข้าไปในอ้อมแขนของเขา และโอบเอวของเขาไว้แน่น "ฉันจะดูแลเด็กคนนี้ให้ดี และคุณต้องสัญญากับฉันว่าจะไม่ปล่อยให้ฮ่อหมิงปรากฏตัวอีก ฉันไม่อย่าเห็นเขา"

เกิดความเจ็บปวดอย่างฉับพลันในหัวใจของฮ่อฉวนสือในทันใดนั้น ความเจ็บปวดดังกล่าวไม่คาดคิด เป็นของเขา แต่มันไม่ใช่ของเขา

นี่คือความเศร้าโศกจาก ฮ่อหมิง

"ฉันจะไม่ให้เขาปรากฏตัวอีก"