ตอนที่ 357 มิฉะนั้นการเสียสละของเราจะไร้ความหมาย

ถางเมิ่งหรูได้ติดตามฮ่อหมิงมาโดยตลอด ปกติฮ่อหมิงไม่เคยจำกัดสิ่งที่พวกเขาทำ แต่เมื่อได้รับคำสั่งแล้ว หากใครกล้าซักถาม ถือเป็นโทษประหารชีวิต

ถ้าโต้กลับอย่างถงเหยียน ศพคงถูกโยนลงทะเลเพื่อป้อนอาหารฉลามไปแล้ว

ถางเมิ่งหรู กอดอก และเดินไปตรงหน้าสือฮว่า "สือฮว่า ที่จริงแล้วครั้งแรกที่ฉันเห็นคุณ ฉันก็ไม่ได้รู้สึกเกลียดคุณมาก ฉันยังเดาว่าเราจะได้พบกันในอนาคต ช่วงนี้นายท่านได้หายตัวไบ่อย ฉันกับหมิ่นซาเลยได้แต่เร่ร่อน ไม่นึกเลยว่าจู่ๆ เขาจะโทรหาฉันและขอให้ฉันปกป้องคุณ ฉะนั้นชาวงนี้ต้องลำบากคุณล่ะ เกรงว่าต่อไปนี้ฉันคงต้องอยู่ติดตามคุณล่ะ"

สือฮว่าไม่ได้พูดอะไร เธอชอบนิสัยตัวตนของถังเมิ่งหรูมาก

กู่เฉินไอ หน้าแดงก่ำ "ขอยืมโทรศัพท์ของคุณหน่อยได้ไหม วันนี้ยังมีหนังจะถ่ายอยู่ เลยต้องโทรหาจิ่นผิง"

เขาหน้าแดงไม่ใช่เพราะความเขินอาย แต่เพราะเป็นไข้

สือฮว่าเอาโทรศัพท์ให้เขาและขอให้หมอขึ้นมาตรวจเขาอีกครั้ง

ทันทีที่เธอเดินลงบันไดถงหางก็เดินเข้ามาจากข้างนอกโดยบอกว่าเมื่อคืนนี้มีคนมาที่นี่มากกว่า 20 คน และได้จัดการทั้งหมดไปแล้ว

สือฮว่าขมวดคิ้ว เปิดทีวี และพบว่าเหตุการณ์นั้นเป็นข่าวจริงๆ

อย่างไรก็ตาม เพื่อหลีกเลี่ยงไม่ให้เกิดความตื่นตระหนก รายงานข่าวจึงสั้นมาก เพียงแต่เป็นการสุ่มฆ่าเท่านั้น

เธอไม่ได้สนใจต่อ ทันทีหลังจากรับประทานอาหารเช้า ก็มีข้อความมาจากโทรศัพท์มือถือของเธอ เป็นประโยคสั้นๆ

—— ทั้งตระกูล ถาง และตระกูลมู่ มีส่วนร่วมและกองกำลังอื่นยังไม่ได้ถูกสอบสวน

สือฮว่ารีบโทรไปที่หมายเลขนี้ทันที และเสียงอันสง่างามของชายคนหนึ่งก็เข้ามาที่นั่น "เมื่อคืนนี้เป็นอย่างไงบ้าง?"

มันคือซือรั่วเฉิน เดิมที่สือฮว่าก็สงสัยข้อความนั้นอยู่แต่รู้ว่าเป็นซือรั่วเฉินที่ส่งข้อความ เธอจึงเชื่ออีกฝ่ายอย่างลึกลับ

"อืม ฉันหลับสบาย"

ซือรั่วเฉินยิ้มและไอเบา ๆ "ร่างกายฉันยไม่ค่ยดี ไม่อย่างนั้นฉันจะไปหาคุณด้วยตัวเองล่ะ คุณหนูสือ ฉันจะวางสายก่อนนะ"

ทันทีที่วางโทรศัพท์ ชามยาก็ถูกนำไปที่ด้านข้างของซือรั่วเฉิน

โดยไม่กระพริบตา เขาดื่มชามยา แล้วมองลงไปที่ข้อมูลในมือของเขา

เนื้อหาเหล่านี้เกี่ยวกับสือฮว่า รวมถึงเรื่องรัก ๆ ใคร่ ๆ ของเธอ รางวัลที่เธอได้รับระหว่างเรียนและญาติของเธอ ฯลฯ ซึ่งทั้งหมดได้รับการตรวจสอบอย่างชัดเจน

สายตาของเขาหยุดอยู่ที่รูปของสือฮว่า ซึ่งเป็นรูปถ่ายรับปริญญา

สือฮว่าแต่งตัวในชุดปริญญาตรีและยิ้มให้กล้องอย่างสดใส

ซือรั่วเฉิน จ้องไปที่ภาพนั้นด้วยความงุนงง จากนั้นจึงนำภาพนั้นออกมาแล้วตัดมันลงในหนังสือของเขา

หลังจากที่สือฮว่าวางสาย เธอขอให้ ถงหางตรวจสอบที่อยู่ของมู่หวั่นโจว และ ถางจิงหราน ทันที เธอรู้ว่าผู้หญิงสองคนนี้เคยอยู่ในเกียวโตและใบหน้าของเธอก็เย็นชา

ผู้หญิงสองคนนี้เกลียดเธอจนถึงกระดูก เมื่อคืนนี้ร่วมตระกูลทั้งสองแล้ว พร้อมด้วยกองกำลังที่ไม่รู้มามาจากไหน และคนใช้ที่วางพิษ ต่อสู้ทั้งภายในและภายนอก เธอสามารถอยู่รอดมามได้มันไม่ง่ายเลย