ตอนที่ 356 ฉันไม่อยากให้เรื่องแบบนั้นเกิดขึ้นอีกครั้ง

ตาของถังเมิ่งหรูหรี่ลง และเขามองไปที่กุ่เฉิน "คุณรู้ได้อย่างไร"

กู้เฉินเลียนแบบเสียงของ ฮ่อหมอง "เพราะฉันเก่งกว่าที่คุณคิด"

มันน่าอึดอัดใจจริงๆ ที่ได้ยินคำที่ไม่ปรับตามเสียงของฮั่วหมิง

เมื่อ ถังเมิ่งหรู เห็นร่างของเขา เขาก็มีการเดาในใจแล้ว ในตอนนี้ เขาได้ยินเสียงของนายท่านอีกครั้ง และการเดาก็ได้รับการยืนยัน นี่อาจเป็นตัวสำรองของนายท่าน

ทันทีที่ห้องสงบลง โทรศัพท์มือถือของ ถังเมิ่งหรู ก็ดังขึ้น เธอลุกขึ้นจากเตียงอย่าง "รุนแรง" และเปลี่ยนอารมณ์ของเธอ "นายท่าน"

"เธอยังปลอดภัยอยู่ไหม"

ถังเมิ่งหรู เหลือบมอง สือฮว่าและพยักหน้าอย่างรวดเร็ว "คุณหนูสือ ปลอดภัยดี"

เมื่อสือฮว่าได้ยินสิ่งนี้ เขาหยิบโทรศัพท์ในมือของเธอและเดินไปที่ระเบียง

ฮ่อฉวนสือได้ยินเสียงฝั่งนั่น โดยรู้ว่าโทรศัพท์อยู่ในมือของสือฮว่า และถอนหายใจ "อย่าให้ต้องเป็นห่วง ดูแลตัวเองด้วย"

เมื่อ สือฮว่า ได้ยินเสียงที่คุ้นเคยนี้และรู้ว่าเขาคือ ฮ่อฉวนสือ เขาก็ถอนหายใจด้วยความโล่งอก "ฉันนึกว่า ... "

เธอคิดว่าฮ่อหมิง กลับมาอีกครั้ง เธอบอกว่าเธอไม่ต้องการที่จะเห็นฮ่อหมิง ในชีวิตของเธออีก

ดวงตาของฮ่อฉวนสือเป็นประกาย และมือข้างหนึ่งถูกบีบช้าๆ แต่ปากของเขาก็ยังสว่างอยู่

"ฉันได้ไปหาหมิ่นซาและ ยวี่ป๋ายเยี่ยน บอกพวกเขาว่าฉันคือฮ่อหมิง แล้วฉันก็ได้รู้ข้อมูลการติดต่อของ กู่เฉิน และถังเมิ่งหรู พวกเขาอยู่ที่จิงตูพอดี ดังนั้นฉันจึงขอให้พวกเขาไปปกป้องคุณ ฉันยังคงปล่อยวางคุณไม่ได้ ทักษะของพวกเขาดี มีพวกเขาอยู่ด้วย ฉันก็รู้สึกสบายใจมากขึ้น"

หัวใจของ สือฮว่า อบอุ่นและมุมปากของเธอโค้งงอ "ไม่ต้องกังวลเกี่ยวกับฉัน ฉันจะไม่ออกจากเฉียนสุ่ยวาน ปลอดภัยดี"

"ฮว่าเอ๋อร์" เสียงของฮ่อฉวนสือแหบแห้ง พร้อมความเจ็บปวดเล็กน้อย "ฉันไม่อยากให้เรื่องแบบนั้นเกิดขึ้นอีกครั้ง"

หัวใจของสือฮว่า ก็เจ็บตามไปด้วย แสร้งทำเป็นเปลี่ยนเรื่องเบา ๆ "คุณจะกลับมาไหม"

ฮ่อฉวนสือหลับตาลง "ยังอีกสักพัก ฉันเลยเป็นหว่งคุรไง"

น้ำเสียงของสือฮว่า อ่อนลง "ไม่เป็นไร คุณไม่ต้องคิดเรื่องอื่น ฉันก็เป็นห่วงคุณเหมือนกัน"

ทันทีที่เธอกำลังจะวางสาย เสียงของ ฮ่อฉวนสือ ก็ดังขึ้นอีกครั้ง "ฉันคิดถึงคุณมาก ฉันนอนไม่หลับหากไม่มีคุณ"

หัวใจของสือฮว่าเขิน ใบหน้าของเขาเปลี่ยนเป็นสีแดงในทันที และเขาก็พูดว่า "ฉันก็คิดถึงคุณเหมือนกัน"

เขาได้ยินเสียงหัวเราะและจูบของเขาอีกฝั่ง และเขาก็จูบไปที่โทรศัพท์หนึ่งครั้ง

เสียงตามอินเทอร์เน็ตและไปถึงหูของสือฮว่า และหูของเธอก็กลายเป็นสีแดง

ในอดีต เธอไม่เชื่อว่าฮ่อฉวนสือ จะทำการเคลื่อนไหวดังกล่าว ซึ่งไม่สอดคล้องกับตัวตนของเขาจริงๆ

แต่มีเสียงจูบเล็กๆน้อยๆจากหูของเธอจริงๆ

แม้ว่าการจูบจะเบาบางและมองไม่เห็น แต่มันก็เหมือนทุ่งหญ้าที่ปกคลุมไปด้วยทะเลเพลิง และพ่ายแพ้ไปโดยสิ้นเชิง และทุกอย่างก็ไม่มีที่สิ้นสุด

สือฮว่าดูเหมือนจะได้ยินเสียงการล่มสลายของโลกภายในของเขา พังทลายและสร้างใหม่

จูบนั้นลึกเข้าไปในหัวใจลึกๆของเธอ

ขนตาของเธอสั่นอย่างรุนแรง และเธอก็เอื้อมมือไปบีบที่มุมเสื้อผ้าของตัวเอง ราวกับกำลังต่อสู้ดิ้นรนทางจิตใจครั้งใหญ่

"ฮ่อฉวนสือ ฉัน...ฉัน..."

เธอต้องการจะพูดคำนั้นมาก แต่ลำคอของเธอดูเหมือนจะติดอยู่กับอะไรบางอย่าง เธอไม่สามารถพูดอะไรออกมาได้ และฝ่ามือที่วิตกกังวลของเธอก็มีเหงื่อออก

ฮ่อฉวนสือ รู้ว่าเธอกำลังพยายามจะพูดอะไร หัวใจของเขาอ่อนลง "ฮว่าเอ๋อร์ ไม่ต้องรีบ รอฉันกลับไป คุณค่อยบอกฉันด้วยตัวเอง"

ดวงตาของสือฮว่าเป็นสีแดงในทันที และริมฝีปากของเขาถูกเม้ม "อืม"