ตอนที่ 378 จะมีผู้ชายกี่คนที่มีความลึกลับและวิธีการอย่างคุณ

"จำไม่ได้หรือว่าคุณใช้วิธีพิเศษเพื่อทำให้เธอลืม ฉวนสือ หลังจากที่รู้ว่าคุณเป็น ฮ่อหมิง ฉันมีความคิดเห็นอย่างมากเกี่ยวกับคุณเนื่องจากคุณจำบางอย่างได้ ลองคิดดูดีๆกว่า ครั้งนั้นที่คุณแลกเปลี่ยนอะไรกับหมิงยวิ๋นและทำไมเธอต้องสะกดจิตความทรงจำของเธอ กลัวว่าเธอจะจำความเจ็บปวดที่คุณทำหรือกลัวว่าเธอจะไปตกหลุมรักคนอื่น?

หัวของฮ่อฉวนสือ เจ็บปวดมาก ราวกับว่าแมลงกัดแทะที่สมองของเขาตลอดเวลา ใบหน้าของเขาซีดเพราะความเจ็บปวด

เขาสามารถคิดถึงบางสิ่งเกี่ยวกับ ฮ่อหมิง เป็นระยะๆ แต่เขามีเนื้อหาไม่มาก และเขาก็ไม่สามารถคิดข้อตกลงที่ตกลงกับหมิงยวิ๋น

ความทรงจำของสือฮว่า ถูกสะกดจิตโดยหมิงยวิ๋น ต่อมาในสวนจื่อ หมิงยวิ๋นก็สะกดจิต สือฮว่า อย่างเงียบ ๆ เป็นครั้งที่สองเพื่อให้เกิดความขัดแยงความสัมพันธ์ของพวกเขา

แต่หมิงยวิ๋นไม่รู้ด้วยซ้ำว่าฮ่อฉวนสือ และ ฮ่อหมิง เป็นคนเดียวกัน หากพวกเขาเคยทำข้อตกลงกันมาก่อน เขาก็ทำได้แค่ถาม หมิงยวิ๋น ก่อนที่เขาจะจำได้

แต่ผู้หญิงคนนั้นลึกลับเกินไป ถ้าเธอถูกบังคับ เธอยอมฆ่าตัวตายและทำลายความลับในท้องของเธอมากกว่าบอกเนื้อหาข้อตกลง

ซือรั่ววเฉิน หัวเราะคิกคักและดื่มต่อ "วิธีการของฮ่อหมิงไม่เลวนี้ เขาทำหลายสิ่งหลายอย่างที่ทำร้ายสือฮว่า และเขาสามารถทำให้ตัวเองกลายเป็นโรคจิตได้ และสุดท้ายก็ปล่อยให้ผู้คนล้างความทรงจำของสือฮว่าออกไป ดังนั้นเมื่อพวกคุณเริ่มต้นใหม่อีกครั้ง ฉันแทบรอไม่ไหวที่จะปรบมือให้เขา จะมีผู้ชายกี่คนที่มีความลึกลับและวิธีการอย่างคุณ"

ฮ่อฉวนสือ ไม่ตอบสนอง เพราะสิ่งที่ ซือรั่วสือกล่าวคือความจริง

ฮ่อหมิงเป็นหมาป่า ดังนั้นเขาควรคว้าตัวที่เขาชอบและวางไว้ข้างตัวเขาและปกป้องเขา

และความชอบแบบนี้ก็ยังชอบอยู่ฝ่ายเดียว ฉะนั้นสือฮว่าที่ไม่ชอบเขาจึงต้องทนทุกข์ทรมานมาก

การทรมานผู้ชายกับผู้หญิงไม่มีอะไรมากไปกว่าเตียง

"ฉวนสือ ต่อหน้า สือฮว่า คุณไม่กล้ายอมรับว่าคุณกับ ฮ่อหมิง จะกลายเป็นคนเดียวกันไม่ช้าก็เร็วใช่ไหม เพราะคุณรู้มากเกินไปเกี่ยวกับเรื่องบ้าๆที่ฮ่อหมิง เคยทำ คุณจะบอกกับสือฮว่าว่า ฮ่อหมิงคือฮ่อหมิง คุณคือคุณ และพวกคุณแตกต่างกัน แต่ในความเป็นจริง ความทรงจำของคุณจะรวมกันไม่ช้าก็เร็วและกลายเป็นคนที่สมบูรณ์ คุณว่าสือฮว่า จะยอมรับได้ไหม?

มือของ ฮ่อฉวนสือ บีบในทันที เขามีหลายอย่างมากเกินไปที่ไม่กล้าให้ สือฮว่ารู้

แต่อย่างไรก็ตาม เขาปล่อยเธอไปไม่ได้ เขาต้องการครอบครองเธออย่างน่าละอายและครอบงำ

ซือรั่วเฉินเอียงศีรษะเล็กน้อย "ฉันตกใจเมื่อรู้ว่าคุณและฮ่อหมิง เป็นคนเดียวกันเพราะฉันมองหาที่อยู่ของฮ่อหมิงตลอดหลายปีที่ผ่านมา น่าเสียดายที่ชายคนนั้นซ่อนตัวลึกเกินไป แต่ก็ไม่สายเกินไป ที่จะรู้ ฉวนสือ มีหลายสิ่งหลายอย่างกั้นไว้ระหว่างคุณกับสือฮว่า ไม่ใช่ว่าแค่พวกคุณรักกันก็พอ "

"แล้วจะทำไม"

ฮ่อฉวนสือมองเขาอย่างเงียบๆ และมุมปากของเขาขดอย่างเย้ยหยัน "เมื่อคุณมอบเธอให้ฉันครั้งแรก คุณก็ควรคิดถึงวันนี้แล้ว ซือรั่วเฉิน คุณมั่นใจเกินไป"

ซิ่ววหยู รู้สึกสับสนจริงๆ เมื่อเขาได้ยินจากข้างๆ คนสองคนนี้กำลังพูดถึงอะไร?

เขาขมวดคิ้ว หุบปากและไม่พูดอะไร และมองดูชายสองคนเผชิญหน้ากันอย่างรุนแรง

ในท้ายที่สุด ฮ่อฉวนสือก็ยับยั้งอารมณ์ไว้ก่อน เขาหยิบหยกออกมาแล้ววางลงบนโต๊ะ "เมื่อก่อนคุณให้มันแก่เธอ แล้วฉันจะคืนให้คุณแทนเธอ"

"เพี้ยะ!"

ในวินาทีต่อมา หยกชิ้นนั้นก็ถูกซือรั่วเฉินทุบ

รูม่านตาสีน้ำตาลของเขาจ้องไปที่ฮ่อฉวนสืออย่างแผ่วเบา และทั้งคู่ดูเหมือนจะมีประกายไฟในดวงตาของพวกเขา

ฮ่อฉวนสือยิ้มอย่างเย็นชา "คุณกำลังพยายามจะบอกว่าแม้จะเสียเวลาในการงาน ก็ไม่มีเสียใจ?"

"ไม่งั้นล่ะ?"

น้ำเสียงของ ซือรั่วเฉินสงบตั้งแต่ต้นจนจบ ราวกับว่าทุกอย่างอยู่ภายใต้การควบคุม

ฮ่อฉวนสือไม่พูดอะไร เหลือบมองเขา และจากไปจากที่นี่

เมื่อมีเพียงซือรั่วเฉินเท่านั้นที่อยู่ที่นี่ ซิ่วหยูถึงกล้าที่จะพูดแทรก "พวกคุณกำลังพูดถึงอะไร?"

ซือรั่วเฉิน หลับตา ปากก้มลง "ซิ่วหยู เรื่องของพวกเรา คุณไม่ต้องเข้ามามีส่วนเกี่ยวข้อง คุณติดอยู่ตรงกลาง มันอึดอัด"