ตอนที่ 385 ถ้าเธอไม่มา นายก็บอกว่าฉันกำลังจะตาย

ไม่รู้ว่าประโยคนี้ไปจี้จุดหนานจิ่นผิงตรงไหน น้ำตาเธอถึงได้ไหลลงมา

เธอปาดน้ำตา กัดริมฝีปากแน่นก่อนหันหลังแล้วเดินจากไป

โจวกุยช่านกลับไม่ยอมปล่อยเธอไป "หลังจากที่ฉางอันตาย ฉันก็ได้เข้าใจ ฉันกับฉางอันล้มเหลว เราหนีจากโซ่ตรวนของทางบ้านไม่ได้ ปกป้องผู้หญิงของตัวเองไม่ได้ ฉันว่าฉางอันคงเสียใจยันนาทีสุดท้าย เสียใจที่ไปต่างประเทศในตอนแรก จิ่นผิง เรามาเริ่มต้นกันใหม่ดีไหม ฉันจะหย่ากับเฉียวหยู แล้วเรามาอยู่ด้วยกัน"

เขากอดเธอจากด้านหลัง ทั้งกอดเอวเธอแน่น

อ้อมกอดช่างคุ้นเคย คุ้นเคยจนหนานจิ่นผิงไม่อยากผลักไสมันออกไป

แต่เธอควรจะเชื่องั้นเหรอ? พวกเขาเดี๋ยวแยกเดี๋ยวกลับมา ขืนยังคงเป็นแบบนี้ก็มีแต่ข้อผิดพลาดเดิมๆ

เธอเอื้อมมือไปขยี้ตา ปฏิเสธอ้อมกอดของเขาหรือความอ่อนโยนของเขาไม่ได้ "โจวกุยช่าน ปล่อยฉันไปเถอะ"

โจวกุยช่านกลับดึงเธอขึ้นรถและปิดประตูอย่างแรง "ฉันจะขอหย่ากับเฉียวหยูทันที ไม่ว่าจะเกิดอะไรขึ้น เราจะอยู่ด้วยกัน ไม่มีใครอื่น"

หนานจิ่นผิงไม่สามารถพูดอะไรได้ รู้สึกอับอายเล็กน้อย

ชั้นบนอพาร์ตเมนต์ กู่เฉินมองฉากนี้อย่างเย้ยหยัน

จู่ๆ นิ้วของเขาก็มีอาการปวด ที่แท้บุหรี่ก็ไหม้จนมาถึงนิ้ว

เขาละสายตาออก บี้ก้นบุหรี่ลงในที่เขี่ยบุหรี่ ล้มตัวนอนบนเตียงและไม่ได้สนใจอีก

ก็นะ ก็แค่เล่นๆ ไม่ต้องไปให้ใจอะไรกับมันมาก

เขาปลอบโยนตัวเองไปแบบนั้นก่อนหลับตา

วันนี้จู่ๆ จิงตูก็คึกคัก ทุกคนในชนชั้นสูงต่างก็ได้รับการ์ดเชิญจากตระกูลซิ่ว

ตอรแรกซิ่วหยูทำเรื่องนี้จนเป็นเรื่องใหญ่ ขัดจังหวะอาชีพราชการของเขา คุณท่านก็โกรธจนจะตัดสัมพันธ์กับเขา แต่ไม่คิดเลยว่าเจ้าสาวของเขายังคงเป็นผู้หญิงคนนั้น

ตอนที่สือฮว่าถือการ์ดเชิญนี้ เธอเองก็ยังไม่อยากจะเชื่อเลย

พวกเขาเพิ่งกลับมาจากการพักร้อนที่เกาะไม่ทันเท่าไรเอง ตันเวยก็จะแต่งงานกับซิ่วหยูแล้ว

เมื่อก้มมองลงไปที่การ์ดเชิญ ก็เห็นถึงการวางแผนของเจ้าบ่าวเจ้าสาว

ดวงตาของเธอเจ็บไปชั่วขณะ และเธอก็ลูบมันเบาๆ

งานปาร์ตี้บาร์บีคิวบนเกาะคืนนั้น ราวกับทั้งคู่จะเป็นคู่รักที่มีความสุขที่สุดในโลก

เพียงชั่วพริบตา คู่ที่ไม่มีแนวโน้มจะแต่งงานกลับจะแต่งงานกัน แต่คู่ที่คบกันกลับแยกทางกัน

สวรรค์กลั่นแกล้งชัดๆ

สือฮว่ามองไปที่การ์ดเชิญหลายครั้ง มองจนตาเจ็บเธอถึงวางมันลง

เธอนึกถึงงานแต่งงานระหว่างเธอกับฮ่อฉวนสือ ไม่มีการ์ดเชิญ ไม่มีชุดแต่งงาน ช่างน่าเสียใจ

ตันเวยโทรหาเธอและบอกว่าเธอต้องไปงานแต่งงานให้ได้

สือฮว่าไม่กล้าปฏิเสธ ทำได้เพียงพยักหน้า

ถ้าคุณไปงานแต่งงาน ต้องเจอฮ่อฉวนสือแน่

เธอวางโทรศัพท์ลงอย่างท้อใจ ขดตัวอยู่บนโซฟา กอดขาทั้งสองข้างไว้ จ้องไปที่หน้าจอดำของทีวีอย่างเหม่อลอย

ตั้งแต่ตื่นนอนจนถึงตอนนี้ เธอไม่ได้กินอะไรเลย กินอะไรไม่ลงด้วยซ้ำ

อีกด้านหนึ่ง ฮ่อฉวนสือบอกว่าจะทิ้งสือฮว่าไว้ แต่ทันทีที่หมิงยวิ๋นจากไป เขาก็นั่งไม่ติดแล้วเรียกหนานสือเข้ามา

"พาสือฮว่ามาหาฉันที"

เสียงของเขานิ่งเรียบทั้งยังหลับตา

หนานสือชะงัก อยากจะบอกว่าพวกคุณหย่ากันแล้วไม่ใช่? ตามนิสัยของคุณสือคงจะไม่มาหรอก

"ถ้าเธอไม่มา นายก็บอกว่าฉันกำลังจะตาย"

น้ำเสียงของฮ่อฉวนสือไม่ผันผวน ราวกับบอกความจริง

หัวใจของหนานสือสั่นอย่างรุนแรงและรีบยืดตัวขึ้นอย่างรวดเร็ว "ท่านประธาน ผมจะพาคุณสือมาพบท่านให้ได้ครับ"

ฮ่อฉวนสือยกยิ้มมุมปากและไม่ได้พูดอะไร