ตอนที่ 51 เเต่งเข้าบ้านตระกูลฮ่อ หนูก็สูญเสียไปเยอะเหมือนกัน

สือฮว่าไม่ได้พูดอะไรอีก รู้สึกว่าคำพูดของฮ่อฉวนสือแทบจะไม่สมเหตุสมผล

รถเข้าจอกที่เฉียนสุ่ยวาน เธอหยิบร่มแล้วกางก่อนจะเดินลงไป

เดินไปไม่เท่าไรเธอก็นึกถึงฮ่อฉวนสือที่อยู่บนรถได้ก็รีบเข้าไปกางร่มข้างๆเขา

ฮ่อฉวนสือเหลือบมองเธอแล้วลงจากรถมายืนข้างเธอ

ข้างนอกฝนตกอย่างหนัก แต่ภายในร่มกลับเงียบมาก

ทันใดนั้นสือฮว่าก็เข้าใจว่าทำไมเธอถึงไม่มีความรู้สึกอะไรกับฮ่อฉวนสือ เพราะเวลาอื่น เขามักจะอยู่ห่างจากเธอ แต่ขณะนี้ ภายใต้ร่มเธอกลับรู้สึกว่าทั้งสองคนอยู่โลกเดียวกัน

พวกเขาไม่มีการพูดคุยอะไรจนกระทั่งเข้าไปในบ้าน

คนรับใช้เตรียมซุปขิง แต่ฮ่อฉวนสือกลับไม่ดื่ม เขาตรงเข้าห้องหนังสือจัดการเรื่องบริษัท

สือฮว่ายกดื่มแก้วหนึ่งเพื่อลดอาการหนาวก่อนที่จะขึ้นไปชั้นบน

โรงพยาบาลโทรมาอีกครั้ง น้ำเสียงของแพทย์ดูทำอะไรไม่ถูกและโกรธ "คุณสือครับ เราเจอคนที่ยินดีจะบริจาคไตแล้ว แต่คนนั้นถูกโรงพยาบาลอื่นชิงไป เหมือนว่าทางนั้นจะเป็นคนของตระกูลฮ่อ เราเองก็ไม่กล้าเข้าไปยุ่ง เพราะอย่างนั้น..."

น้ำเสียงของหมอนั้นแทบทนไม่ได้และถอนหายใจ "คุณสือ ผมรู้จักตัวตนของคุณ เพราะงั้นเรื่องนี้คุณต้องจัดการ นั่นเป็นความหวังเดียวของคุณยายคุณนะครับ"

ตระกูลฮ่อ?

ตระกูลฮ่อคนไหนอยากปลูกถ่ายไต?

หลังจากวางสายโทรศัพท์ สือฮว่าก็เดินลงไปชั้นล่างเพื่อตามหาหนานสือ และได้รู้ว่าไม่มีใครในตระกูลฮ่อที่จะต้องปลูกถ่ายไตเธอขมวดคิ้วแน่น หมอคงจะไม่โกหกเธอ

"หนานสือ คุณไปตรวจที่โรงพยาบาลให้ฉันทีว่าใครเป็นคนเอาตัวคนนั้นไป นั่นคือความหวังเดียวของยายฉัน จะพลาดไม่ได้"

อาการของคุณยายยืดเยื้อมานานเกินไปแล้ว แถมกรุ๊ปเลือดก็พิเศษ พลากครั้งนี้ อยากมากสองเดือนท่านก็จะเสีย เพราะฉะนั้นไม่ว่าใครจะแอบทำอะไรในครั้งนี้ เธอก็ทนไม่ได้!

หนานสือไปโรงพยาบาล สือฮว่าก็รอข่าวอยู่

หนึ่งชั่วโมงต่อมา หนานสือโทรมา

"คุณสือครับ เป็นคุณหญิงท่านชิงตัวไปครับ ผมคิดว่าคุณหญิงท่านอาจจะไม่รู้ว่าเดิมทีผู้หญิงคนนั้นจะจับคู่คุณยายคุณ ครั้งนี้มันเป็นอุบัติเหตุ ผมแจ้งคุณหญิงท่านไปแล้วครับ แต่คุณหญิงท่านก็ไม่ยอมปล่อย แถมทางฝั่งนั้นก็จับคู่เรียบร้อยแล้ว คุณหญิงให้ราคาสูงมา ผู้หญิงคนนั้นเลยตัดสินใจให้ไตกับทางนั้น"

สายตาสือฮว่ามืดมนทันที ถ้าเป็นอย่างนี้ คุณยายจะรอดไหน?

ไม่มีทาง! เธอต้องไปเข้าบ้านไปหาคุณท่าน!

เธอวางสายและขอให้คนขับรถไปส่งตัวเองที่บ้านทันทีโดยไม่แจ้งให้ใครทราบทั้งนั้น

สือฮว่าไม่เคยโกรธขนาดนี้ ตัวสั่นไปทั้งตัว ยายของเธอรอโอกาสมาตั้งนาน แต่กลับโดนชิงตัวไป

หลายปีที่ผ่านมาเธอใช้ทั้งเวลาและแรงกายทั้งหมดไปกับคุณยาย ชีวิตของตัวเองก็กระท่อนกระแท่น พอเห็นโอกาสกลับโดนคุณท่านเอาไป

ตอนเธอโดนตระกูลฮ่อทำให้อับอาย เธอไม่โกรธเลยสักนิด แต่ตอนนี้ความโกรธนั่นมันบีบแน่นอยู่ในอกจนเธออยากจะระเบิดมันออกมา

เมื่อเรามาถึงบ้าน ท่านหญิงกำลังนั่งดื่มชาอยู่ในห้องนั่งเล่นและเพลิดเพลินไปกับวันสบายๆ

"ท่านหญิงคะ"

สือฮว่าร้องเรียก เพราะข้างนอกฝนตกหนัก และเธอก็รีบมาจนกางเกงของเธอเปียกไปหมด

ท่านหญิงชำเลืองมองเธอ ใบหน้าที่ยิ้มแย้มก็หายลงไปทันที มองไปที่ขากางเกงของเธอด้วยความรังเกียจ

"เธอทำให้พรมเปื้อน"

สือฮว่าเม้มริมฝีปากและระงับอารมณ์ทั้งหมด

"คุณท่านคะ คนที่คุณพาตัวไปคืนนี้สำคัญกับหนูมาก หวังว่าคุณหญิงจะใจกว้าง หนูรอโอกาสนี้มาตั้งนานแล้วค่ะ"

หลิวจิงซูไม่ได้อยากฟังคำพูดพวกนี้ เธอทำเสียงขึ้นจมูก "สือฮว่า เธอหมายถึงอะไร?"

"คุณท่านคะ ยายอาจจะอยู่ได้อีกไม่นาน หมอบอกว่านี่เป็นความหวังสุดท้ายแล้ว ถ้าคนนี้เข้ากับยายได้สำเร็จ ยายก็จะรอด เธอเลี้ยงดูหนูมาตั้งแต่ไหนแต่ไร หนูก็อยากช่วยเธอเมื่อมีโอกาส"

หลิวจิงซูค่อยๆวางถ้วยชาลงและมองเธออย่างดูถูก

"สือฮว่า อย่าพูดว่าฉันรังแกเธอเลยนะ ยายเธออยู่มาได้นานขนาดนี้ไม่ใช่เพราะพึ่งเส้นสายตระกูลเรางั้นเหรอ ถ้าเกิดเธอไม่แต่งเข้าตระกูลฮ่อ ยายเธอก็ตายไปตั้งนานแล้ว เป็นคนน่ะอย่าโลภให้มากนัก"

ดวงตาของสือฮว่าลึกล้ำและอารมณ์ทั้งหมดเหมือนกับหม้อต้มน้ำเดือด

"คุณท่านคะ แต่งเข้าตระกูลฮ่อ หนูก็เสียไปเยอะนะคะ"

ดวงตาหลิวจิงซูหรี่ลงและเธอก็หัวเราะ "เธอจะสื่อว่ามีคนบังคับเธองั้นสิ? ฉันจะบอกอะไรให้นะ ไตของผู้หญิงคนนั้นฉันเอาแล้ว และฉันให้เขาไปตั้ง 10 ล้าน เป็นเขาเองที่ตกลงจะให้ทางนี้ ถ้าเธอมีความสามารถก็อย่าพึ่งตระกูลฮ่อสิ ตัวเองก็เอาเงิน 10 ล้านออกมา แล้วฉันจะขอให้ผู้หญิงคนนั้นกลับไปให้ทางนั้นทันที!"

สือฮว่าเงยหน้า ดวงตาเปลี่ยนเป็นสีแดง