ตอนที่ 12
บทที่12 งอนเก่ง
November 4, 2026
ครืดด ครืดด
เสียงเรียกเข้าโทรศัพท์ออโต้ โชว์ชื่อ อาร์เดล เขากดรับสาย
“ฮัลโหลอาร์เดล”
“พี่อยู่บ้านใช่ไหม”
“อืม นายมีอะไร”
“ผมจะไปนอนด้วย จะถึงแล้วเปิดประตูให้ด้วย” ว่าจบก็วางสายไปเลย
ไม่นานอาร์เดลขับรถเข้ามาจอด แล้วก็เดินเข้ามาในบ้าน
“พี่ออโต้สวัสดีครับ”
ออโต้พยักหน้า “มาทำไม ไม่กลับไปนอนบ้าน”
“ขี้เกียจแม่บ่น”
“ไปทำอะไรมาอีกละ”
“ผมเปล่านะครับ”
“แล้วไม่ไปนอน เพนต์เฮาส์นายล่ะ”
“ตกแต่งยังไม่เสร็จเลยครับ อีกประมาณอาทิตย์หนึ่ง เอาเป็นว่าถ้าวันไหนขี้เกียจกลับบ้าน ผมของมานอนกับพี่นะ นะครับพี่ออโต้”
“เออๆ เลิกเสียงสอง ขนลุกว่ะ”
“ฮ่าฮ่า” อาร์เดลหัวเราะชอบใจ
“เหมี่ยว!” อาร์เดลเสียงดังจนเจ้าจิ๋วจิ๋วตื่น เดินออกมาจากที่นอนของตัวเอง
“เฮ้ย! แกเป็นใครวะเนี่ย” อาร์เดลอุทานเหมือนเจ้าจิ๋วจิ๋วเป็นตัวประหลาด
“ไอ้บ้า เสียงดังทำไม นั่นแมว จะตกใจอะไรอาร์เดล”
“ก็รู้ว่าแมว แต่แมวมาอยู่ในบ้านพี่เนี่ยนะ มันแปลกไง เอามาจากไหนครับเนี่ย” อาร์เดลขมวดคิ้วมองเจ้าจิ๋วจิ๋วอย่างงงๆ
“มีคนฝากเลี้ยง”
“ใครเหรอครับ สวยแน่เลย เอ๊ะ! ว่าแต่บ้านพี่มีอะไรแปลกๆ นะผมเพิ่งจะสังเกต”
“อะไรแปลก”
อาร์เดลลุกขึ้นเดินสำรวจ “กลิ่นหอมๆ เหมือนมีผู้หญิงในบ้าน”
“ไอ้บ้า ผู้หญิงที่ไหนมีก็ป้านวลไง”
“โนๆ ไม่ใช่” อาร์เดลส่ายหน้า “กลิ่นสาวสวยผมหมายถึงแบบนั้น”
“เป็นหมารึไงวะ ดมกลิ่นก็รู้”
“นี่ไง” อาร์เดลเดินไปที่แจกันดอกไม้ “แปลกมาก มีดอกไม้ มีต้นไม่เล็กๆ แล้วตรงนี้ มีขนมแบบนี้อยู่ในบ้าน ปกติพี่ไม่กินขนม ใครกันพี่บอกผมมานะ สาวสวยคนนั้นเป็นใคร”