ตอนที่ 13
บทที่13
November 4, 2026
“อยากลงไปว่ายเป็นเพื่อนเลยค่ะ” คนตัวเล็กนั่งลงตรงขอบสระ มองเขาพร้อมกับส่งยิ้มหวาน
“ลงมาสิ”
“พี่พูดแบบนั้นเพราะนามิ ไม่มีชุดว่ายน้ำใช่ไหมคะ วันหลังจะเอามาเผื่อ ดีไหมคะ”
“ปกติสาวๆ ก็ชอบใส่ชุดว่ายน้ำโชว์หุ่นกันอยู่แล้วไม่ใช่เหรอ ทำไมต้องถามว่าดีไหม อยากให้ดูอยู่แล้วไม่ใช่เหรอ”
“ก็รู้นะคะว่าพี่ปากร้ายแต่ไม่ต้องร้ายตลอดเวลาก็ได้ค่ะ” คนตัวเล็กพูดจบก็ลุกขึ้นเดินหนีเขาเข้าบ้านไป
“งอนเก่ง” ออโต้ว่ายน้ำของเขาต่อ
“….”
“คนนิสัยไม่ดี จะไม่คุยด้วยแล้ว” นามิเดินหน้างอเข้ามาในบ้าน เดินไปเล่นเก็บจิ๋วจิ๋ว แล้วก็ไปทำอาหารในครัว
สักพักมีเสียงรถเข้ามาจอดในบ้าน
“ป้านวลพี่ออโต้ละครับ” อาร์เดลเดินเข้ามาถามหาพี่ชาย
“คุณออโต้เพิ่งว่ายน้ำเสร็จน่าจะอาบน้ำอยู่ค่ะ คุณอาร์เดล”
“แล้วมีอะไรทานบ้างครับป้านวล ผมหิวมากเลยเพิ่งเรียนเสร็จ”
“คุณนามิทำอาหารให้คุณออโต้อยู่ค่ะ เดี๋ยวป้าไปบอกให้เธอทำเพิ่มให้คุณอาร์เดลนะคะ”
“ขอบคุณครับ”
สักพักออโต้เดินลงมาจากชั้นบน พอดีกับที่นามิยกอาหารมาจัดเสิร์ฟ
“มาไง” ออโต้ถามน้องชายที่นั่งอยู่ที่โต๊ะอาหารรอเขาอยู่
“เพิ่งเรียนเสร็จครับ มาขอข้าวกินหิวมากเลย เชฟคนใหม่เหรอครับ” อาร์เดล มองนามิพร้อมกับยิ้มให้
“อืม เคยเจอกันแล้วไม่ใช่เหรอ” ออโต้เลิกคิ้วถามอาร์เเดล
“ครับ เราเคยเจอกันแล้วนะครับ คุณนามิ แต่ผมแปลกใจนิดหน่อยว่าทำไมคุณนามิถึงมาเป็นเชฟ ให้พี่ชายผม แต่ที่แน่ใจคือพี่ชายผมคัดหน้าตาเชฟแน่ๆ เพราะมีแต่คนสวยๆ”
“อย่าเรียกเชฟเลยค่ะคุณอาร์เดล นามิไม่ได้เรียนมา เป็นแค่แม่ครัวกับคนเลี้ยงแมวก็พอค่ะ”
“ถ่อมตัวจังเลยครับ อาหารน่าทานมากเลยนะครับ หน้าตาดีเหมือนคนทำเลย”
“พูดมากจังอาร์เดลเมื่อไหร่จะกิน ไหนบอกว่าหิว” ออโต้พูดเสร็จก็ตักสเต๊กเนื้อ สไตล์ญี่ปุ่นเข้าปาก
“คุณนามิไม่ทานด้วยกันละครับ”
“ไม่เป็นไรค่ะ นามิจะกลับแล้วค่ะ”