ตอนที่ 2
บทที่2 นามิ
November 4, 2026
ฉันนามิ ใช่ฉันเป็นลูกครึ่งญี่ปุ่น คุณแม่ของฉันเป็นคนไทยท่านเป็นนักโภชนาการ และเป็นเจ้าของร้านอาหารเพื่อสุขภาพ ชื่อว่าร้านผักหวาน คุณพ่อของฉันเป็นคนญี่ปุ่น และท่านก็เป็นเชฟชื่อดัง เปิดร้านอาหารญี่ปุ่น มีสาขาอยู่หลายประเทศ
ฉันเป็นลูกสาวคนเดียว และแน่นอนฉันเป็นที่รักของทุกคน คุณพ่อคุณแม่ตามใจฉันทุกอย่าง เลี้ยงฉันมาแบบสปอยล์สุดๆ ชีวิตฉันเลยค่อนข้างจะคุณหนู แต่ก็ไม่ได้เรื่องเยอะขนาดนั้น ไม่สิ ก็แค่นิดหน่อย เขาเรียกว่ารู้จักเลือกมากว่า
ใช่ ต้องพูดว่าฉันช่างเลือก คำนี้แหละถูกต้องที่สุด
ที่ฉันยังไม่มีแฟน ทั้งที่หนุ่มๆ มาตามจีบมากมาย และไม่เลือกที่จะคุยกับใครสักคน ก็เพราะฉันช่างเลือกนี่แหละ
และเหตุการณ์ที่เกือบโดนวางยาปลุกเซ็กซ์ในร้านพี่ออโต้ ครั้งนั้นก็ยังฝังใจอยู่เหมือนกัน ฉันเลยกลัว และไม่ไว้ใจใครง่ายๆ อีก
@ร้านผักหวาน
“คุณแม่คะ”
“ว่าไงคะ ลูกสาวคนสวยของแม่” คุณนานาสวมกอดลูกสาวคนเดียวหอมแก้มนุ่มอย่างชื่นใจ
“หนูหิวจังเลยค่ะ”
“นั่งก่อนสิลูก อยากทานอะไรคะ”
“หนูทานสลัดก็ได้ค่ะ ช่วงนี้แก้มเยอะจังเลยค่ะคุณแม่ หน้ากลมไปหมดแล้ว” นามิพูดเสียงออดอ้อน
“แม่ก็ว่าสวยดีนะ ผอมไปก็ไม่น่ารักหรอก ว่าแต่หนูไปฟิตเนสบ้างรึเปล่า”
“อาทิตย์นี้เพิ่งจะได้ไปเล่นครั้งเดียวเองค่ะ เรียนเยอะเหนื่อยมากเลยค่ะ แล้วคุณแม่ทำอะไรเยอะแยะค่ะเนี่ย”
“อาหารเดลิเวอรี่จ๊ะ ออร์เดอร์เข้ามาเยอะเลย เหมือนลูกค้าจะบอกต่อกัน แล้วก็มีสั่งประจำมีคนมารับบ้าง ให้ส่งก็เยอะจ๊ะ”
“คุณนานารวยใหญ่แล้วนะ จะเปิดสาขาแข่งกับคุณพ่อรึเปล่าคะ แล้วมีอะไรให้หนูช่วยไหมคะ”
“ไม่ต้องจ๊ะผู้ช่วยแม่เยอะแล้ว ลูกทานสลัดไปเถอะ ไหนบอกว่าหิว”
“ค่ะ“ คนตัวเล็กยิ้มให้คุณแม่แล้วก็ทานสลัดของเธอไปเงียบๆ
“อันนี้ของคนออโต้นะ เดี๋ยวเดินไปส่งให้เขาที่ฟิตเนสนะจ๊ะ” คุณนานา หันไปพูดกับพนักงานในร้าน
“เอ๊ะ! พี่ออโต้สั่งอาหารด้วยเหรอคะ”
“ใช่จ้ะ เขาสั่งมานานแล้วนะ เป็นลูกค้าประจำของแม่เลยล่ะ”
“ดีเลยค่ะ งั้นหนูเอาไปส่งให้เองค่ะ”
“ทำไมละจ๊ะ”
“หนูอยากเจอพี่เขาค่ะ”
“ลูกสาวคนนี้ ยังไงกันแน่ ทำไมอยู่ๆ ถึงอยากเจอพี่เขาละจ้ะ” คุณนานามองนามิยิ้มๆ
“ไม่มีอะไรหรอกค่ะ คุณแม่อย่ามองหนูแบบนั้นสิคะ ไม่มีอะไรจริงๆ ค่ะ”
“โอเคๆ จ้ะไม่มีก็ไม่มี งั้นทานของตัวเองให้หมด แล้วค่อยเอาไปส่งให้คุณออโต้เขา”