ตอนที่ 1081 แบบใดคือแผนการที่ดี

ตอนที่ 1081 แบบใดคือแผนการที่ดี

รัชสมัยต้าเซี่ยที่หนึ่ง เดือนแปด วันที่สิบห้า เทศกาลไหว้พระจันทร์ เหลือเวลาอีกห้าวันเท่านั้นก่อนจะถึงวันที่ยี่สืบ เดือนแปด ซึ่งหนิงหยู่ชุนได้เรียกให้ขุนนางทั้งสามจวนโจวสิบสองรัฐเข้ามาร่วมการประชุมใหญ่

รายชื่อที่ได้รับการคัดเลือกจากเฉินไป๋ชิวอดีตเสนาบดีกรมขุนนางแห่งราชวงศ์เหลียวได้มาอยู่ในมือของหนิงหยู่ชุนแล้ว นอกเหนือจากเฉินไป๋ชิวและหนิงหยู่ชุนแล้ว ก็มิมีผู้ใดทราบว่าภายในกระดาษรายชื่อนั้นมีนามของผู้ใดอยู่บ้าง

หากมิมีชื่ออยู่ในรายชื่อเหล่านั้น ก็หมายความว่าจะถูกปลดออกจากตำแหน่ง ถือว่าไร้วาสนากับตำแหน่งขุนนางของประเทศต้าเซี่ย ทั้งยังมีความเป็นไปได้สูงที่จะถูกเรียกไปชำระความ

จนถึงวันนี้หนิงหยู่ชุนก็ยังมิได้เปลี่ยนแปลงโครงสร้างขุนนางของราชวงศ์เหลียว เขากำลังรอให้ถึงวันที่ยี่สิบเดือนแปด

ในวันนั้น…จะถือเป็นวันเริ่มต้นใหม่ของหยวนเป่ยเต้า เป็นการเริ่มต้นชีวิตใหม่ของขุนนางจำนวนหนึ่ง และเป็นวันที่จะพาขุนนางจำนวนมากเข้าสู่ความมืดอีกด้วย รวมไปถึงเหล่าขุนนางในวังหลวงแห่งนี้ด้วยเช่นกัน

หลายวันมานี้ซ่งไคหมิงเสนาบดีกรมกลาโหมรู้สึกอยู่มิสุข เพราะถึงแม้ว่าเขาจะยังคงดำรงตำแหน่งเป็นเสนาบดีกรมกลาโหมดังเดิม ทว่าแท้จริงแล้วอำนาจของเขาได้ถูกพรากไปตั้งแต่วันที่ต้าติ้งแตกพ่ายแล้ว

อำนาจควบคุมกองกำลังป้องกันเมืองตกอยู่ในมือของจ่งตูหนิงหยู่ชุน กองทัพบกต้าเซี่ยที่ประจำการอยู่นอกเมืองต้าติ้ง 10,000 นายก็อยู่ในการควบคุมของหนิงหยู่ชุนเช่นกัน

นี่ย่อมมิใช่เรื่องดีอย่างแน่นอน ในฐานะอดีตผู้อาวุโสที่อยู่ฝ่ายองค์รัชทายาท บัดนี้องค์รัชทายาทถูกขังเอาไว้ในคุกหลวง กลับกันฝ่ายองค์ชายรองเยลู่ซู่ยอมจำนน เขาจึงสามารถเดินลอยหน้าลอยตาไปมาได้ !

ถึงแม้เยลู่ซู่จะมิมีอำนาจอันใด ทว่าเขาก็ยังสามารถอาศัยอยู่ในวังได้ตามปกติ ทั้งยังมีอิสระดังเดิม ดูเหมือนว่าจะรอจัดการเขาในภายหลัง ตอนที่จักรพรรดิแห่งประเทศต้าเซี่ยเดินทางมาถึงที่นี่

จักรพรรดิแห่งประเทศต้าเซี่ยกำลังเสด็จประพาสมายังเมืองต้าติ้งแห่งนี้ ถึงแม้จะเดินทางช้ามากยิ่งนัก ทว่าระยะทางก็กำลังร่นเข้ามาใกล้เมืองต้าติ้งเข้าไปทุกที

ณ จวนซ่ง ซ่งไคหมิงยืนอยู่ในเรือนพลางจ้องมองไปยังจันทราที่สว่างไสว โดยที่ในใจนั้นยากที่จะสงบลงได้ ตนเหมือนกับเต่าในโกศ จะหนีก็หนีมิพ้น จะบินหนีรอบด้านก็มีแต่กำแพงสูงขวางกั้น

ตนเองย่อมเข้าใจในเรื่องที่เคยทำลงไปอย่างชัดแจ้ง เงินและเสบียงทางทหารที่ฉ้อฉลมาด้วยความโลภถูกซ่อนไว้ในอุโมงค์ใต้ดินจนอันแน่นเต็มอุโมงค์

เดิมทีได้เตรียมการเอาไว้เพื่อให้องค์รัชทายาทแย่งชิงบัลลังก์ บัดนี้องค์รัชทายาทได้กลายเป็นนักโทษแล้ว เงินทองจำนวนมากนี้ได้กลายเป็นมันฝรั่งที่ลวกมือไปแล้ว การป้องกันประตูเมืองเข้มงวดเป็นอย่างมาก มิมีทางที่จะลอบขนออกไปได้เลย

หากมีคนลอบปล่อยข่าวหรือฟ้องเรื่องของตนเพื่อความก้าวหน้าในอนาคต… เช่นนั้นเกรงว่าตนคงได้กลายเป็นเพื่อนร่วมบ้านขององค์รัชทายาทเป็นแน่

จะทำเยี่ยงไรดี ?

เทศกาลไหว้พระจันทร์ที่ครึกครื้นในปีที่ผ่าน ๆ มา วันนี้กลับต้องหยุดลงเพราะเขาด่าทอไปเสียยกใหญ่ เหล่าภรรยาและอนุก็ช่างใจใหญ่เสียจริง ใต้หล้าได้เปลี่ยนผู้ปกครองไปแล้วยังทำมิรู้ร้อนรู้หนาวอยู่อีก เฮ้อ…

“ไปเรียกหัวหน้าพ่อบ้านมาพบข้าประเดี๋ยวนี้ ! ”

เขาเดินเข้าไปในศาลา ต้มชาหนึ่งกา มิว่าเยี่ยงไรก็ต้องหาหนทางรอดให้ได้ หากตนไร้หนทาง…มิว่าเยี่ยงไรก็ต้องหาหนทางให้กับบรรดาลูก ๆ หลาน ๆ ให้จงได้

เฉาเหอเป็นหัวหน้าพ่อบ้านของเขา ทั้งยังเป็นผู้ช่วยในกองบัญชาการที่เขาไว้ใจได้มากที่สุดอีกด้วย เขาต้องการถามวิธีการจากเฉาเหอ ต้องทำเยี่ยงไรถึงจะสามารถก้าวผ่านสถานการณ์นี้ได้

เฉาเหอเดินเข้ามาอย่างรีบร้อน ในฐานะพ่อบ้านอาวุโสของจวนซ่ง เขาย่อมเข้าใจทิศทางลมที่เปลี่ยนไปอย่างแน่นอน เกรงว่าฝนจะตกลงมาบนศีรษะของนายท่านเสียแล้ว

“นายท่านขอรับ”

“นั่งลง ! ”

“ขอบคุณขอรับ ! ”

“เฉาเหอ…สถานการณ์ในตอนนี้ ข้าอยากจะประจันหน้าโดยที่ราชรถมิได้รับความเสียหาย…สามารถทำได้หรือไม่ ? ”

เฉาเหอขมวดมุ่น เขาส่ายหน้าเบา ๆ “ราชรถของฝ่ายตรงข้ามได้ข้ามแม่น้ำมาแล้ว พวกเขาครองกระดานที่ดีที่สุดเอาไว้แล้ว ดูเหมือนว่าพวกเขายังมิได้เคลื่อนไหวอันใด ทว่าแท้จริงแล้วพวกเขาสามารถเคลื่อนไหวได้ทุกเมื่อ”

ซ่งไคหมิงคิ้วขมวดเล็กน้อย จากนั้นก็รินชาให้กับเฉาเหอหนึ่งจอก “ถ้าหากทิ้งราชรถไปเล่า จะสามารถขอสงบศึกได้หรือไม่ ? ”

“เห็นได้ชัดว่าฝ่ายตรงข้ามได้ควบคุมทั้งกระดานแล้ว ทว่าพวกเขากลับมิรุกฆาต… บ่าวคิดว่าบางทีอาจจะกำลังรอให้นายท่านเป็นฝ่ายขอสงบศึกก่อนขอรับ”

“เอ่ยว่า…เป็นไปได้เยี่ยงนั้นหรือ ? ”

“ในตอนนี้มิมีหนทางอื่นอีกแล้วขอรับ มีเพียงแต่ต้องลองเท่านั้นขอรับ”

“หากฝ่ายตรงข้ามมิยอมสงบศึกด้วยเล่า ? ”

เฉาเหอลุกขึ้นยืน จากนั้นก็โค้งคำนับ “หมากกระดานนี้มิสามารถพลิกได้แล้ว หากฝ่ายตรงข้ามมิยอมสงบศึกด้วย… นายท่าน โปรดขอสงบศึกเพื่อคุณชายและคุณชายน้อยด้วยเถิดขอรับ”