ตอนที่ 1272 ทะเลหมอก

รัชสมัยต้าเซี่ยปีที่ห้า เดือนเจ็ด วันที่ยี่สิบ !

ผู้บัญชาการกองทัพเรือฟู่เสี่ยวกวนได้นำกองทัพเรือหกกองทัพออกเดินทางมาจากท่าเรือเซี่ยเย๋ !

แน่นอนว่ากองทัพเรือนี้เป็นกองทัพเรือที่แข็งแกร่งและมีขนาดใหญ่ที่สุด มันมีเรือรบทั้งสิ้น 180 ลำ และมีเรือบรรทุกเสบียงสิ่งของอีก 500 ลำ !

ทหารเรือในกองทัพเรือมีจำนวนมหาศาล ซึ่งมีมากถึง 600,000 นาย !

อีกทั้งยังมีกองนาวิกโยธินอีก 20,000 นาย

ส่วนเรือบรรทุกเสบียงทั้งห้าร้อยลำนั้นมีเจ้าหน้าที่แนวหลังซึ่งเชี่ยวชาญในแต่ละแขนงวิชาจำนวน 500,000 คน อีกทั้งยังมีอดีตผู้เช่าที่นาของฟู่เสี่ยวกวนติดตามไปด้วยกว่าหนึ่งแสนคน

ท่ามกลางเสียงแตรของเรือที่ดังกึกก้อง จั่วมู่ผู้บัญาชาการกองทัพเรือที่หนึ่งได้ออกคำสั่งให้เรือรบจำนวน 30 ลำของกองทัพเรือที่หนึ่งเป็นเรือรบกลุ่มแรกที่จะมุ่งหน้าออกไปสู่ทะเลอันเวิ้งว้าง

เรือฉางอันในฐานะเรือธงของการเดินทางออกสำรวจครานี้ มันถูกจัดให้เข้าไปอยู่ในกองทัพเรือที่หนึ่ง และมันก็มีขนาดใหญ่กว่าเรือรบลำอื่น ๆ ถึงหนึ่งเท่า !

นอกจากเจ้าหน้าที่ทั่วไปที่ถูกจัดให้มาประจำการบนเรือลำนี้ ฟู่เสี่ยวกวนและภรรยาของเขาก็อยู่บนเรือฉางอันลำนี้ด้วยเช่นกัน นอกจากนี้ยังมีกองนาวิกโยธินที่ไป๋ยู่เหลียนเป็นคนนำทัพอีก 20,000 นาย

ธงอินทรีได้โบกสะบัดพลิ้วไหวท่ามกลางลมทะเลบนเรือธงอีกครา

ชาวเมืองพากันออกมาชมความยิ่งใหญ่

ท่าเรือเซี่ยเย๋แน่นขนัดไปด้วยผู้คน

พวกเขาได้เป็นสักขีพยานในการเริ่มต้นยุคสมัยการออกสำรวจทางทะเล !

ทำให้พวกเขาได้เห็นว่ากองทัพเรือที่แข็งแกร่งนั้นเป็นเยี่ยงไร !

เมื่อทอดสายตามองออกไปก็จะเห็นว่าเรือรบของต้าเซี่ยได้ครอบครองพื้นที่มหาสมุทรทั้งหมด เรือแต่ละลำบดบังแสงสุริยาจนกลายเป็นเงาดำทะมึน ขบวนเรือทอดยาวจนถึงเส้นขอบฟ้า

จัวเปี๋ยหลียืนอยู่บนหอคอยของท่าเรือ เมื่อทอดสายตาลงมาก็จะเห็นเรือรบละลานตาเต็มไปหมด ชั่วอึดใจนั้นเองที่ทำให้หัวใจของเขาเต้นรัวอย่างที่มิเคยเป็นมาก่อน

ราชวงศ์อู๋ที่ดำรงอยู่มานานถึงสี่ร้อยปี เดิมทีก็มีชายฝั่งทะเลที่งดงามอยู่แล้ว ทว่ามิมีผู้ใดคิดที่จะก่อตั้งกองทัพเรือขึ้นมาเลย !

มิต้องเอ่ยถึงกองทัพเรือที่ใหญ่สุดลูกหูลูกตาเช่นนี้เลย !

ตอนที่ฟู่เสี่ยวกวนกลับมาครองบัลลังก์ที่ราชวงศ์อู๋จนถึงปัจจุบันก็เป็นเวลากว่าสิบปีแล้ว

ภายในระยะเวลาสิบปีนี้ เขาได้เป็นผู้ริเริ่มสิ่งต่าง ๆ มากมาย ริเริ่มในสิ่งที่พวกเขามิกล้าคิดหรือกล้าฝัน !

เขามิเพียงสถาปนาต้าเซี่ยขึ้นมาเท่านั้น ทว่าเขายังบุกเบิกยุคสมัยใหม่ขึ้นมาอีกด้วย !

ตลอดสี่ร้อยปีที่ผ่านมาจะมีสักกี่คนที่คิดจะข้ามไปอีกฝากฝั่งของมหาสมุทร ?

อาจจะมี…แต่ก็มิมีผู้ใดกล้าที่จะออกไปสำรวจอีกฝั่งหนึ่งของทะเลอันกว้างใหญ่นี้

ฟู่เสี่ยวกวนมิเพียงแค่คิดเท่านั้น ทว่าเขายังลงมือทำอีกด้วย บัดนี้ทุกอย่างได้เป็นจริงดั่งที่เขาฝันแล้ว เขากำลังนำกองทัพขนาดมหึมาออกไปสำรวจทะเล…เขามีผลงานมากมายเสียจนเขียนบรรยายออกมามิหมด

ยามที่เขากลับมายังต้าเซี่ยอีกคราจะมีสภาพเป็นเยี่ยงไรกันนะ ?

ผู้คนที่รายล้อมกำลังโห่ร้องด้วยความดีอกดีใจ เสียงแตรบนผืนน้ำดังลากยาว ครานี้ชาวเซี่ยเย๋ได้ออกมารวมตัวส่งอดีตจักรพรรดิออกเดินทางไกล และพวกเขาก็หวังว่าจักรพรรดิพระองค์นี้จะนำชัยชนะหวนคือสู่บ้านเมือง

เสียงแตรที่ดังก้องกังวาลเปรียบเสมือนการจากลา…

ในขณะที่เขากำลังรู้สึกตื้นตันใจอย่างหาที่สุดมิได้ พร้อมกันนั้นเขาก็รู้สึกเศร้าเสียใจด้วยเล็กน้อย

อู๋เทียนซื่อขึ้นครองบัลลังก์เป็นจักรพรรดิ…เจ้าเด็กนั่นคงจะเป็นจักรพรรดิที่ยากลำบากอีกคนหนึ่งในประวัติศาสตร์

เพราะบิดาของเจ้าเด็กนั่นเปล่งประกายเจิดจ้ามากเกินไป เกินกว่าที่จะจ้องมองไปตรง ๆ ได้

ในเมื่อจ้องมองตรง ๆ มิได้ เช่นนั้นจะมีผู้ใดมองเห็นแสงของอู๋เทียนซื่อกัน ? เนื่องจากแสงของเจ้าเด็กนั่นถูกลำเเสงเจิดจ้านี้ปกคลุมเอาไว้

……

ความคิดเห็น