ตอนที่ 1270
ตอนที่ 1271 ราตรีที่มิอาจหลับใหล
October 22, 2026
ตอนที่ 1271 ราตรีที่มิอาจหลับใหล
ณ เมืองเซียอี๋
ยามดึกที่เงียบสงัด ไฟภายในจวนของหยวนเถิงจี้เซียงยังคงส่องสว่าง
หลังจากที่สวี่หยุนชิงมาเยือนจวนแห่งนี้เมื่อสองปีก่อน ทางวังหลวงแห่งต้าเซี่ยก็ได้ส่งนางในจำนวนมากรวมทั้งขันทีอีก 3 คนมาคอยปรนนิบัติดูแลนาง
ขันทีคนที่ถ่ายทอดราชโองการได้แจ้งว่าจักรพรรดินีได้พระราชทานคนเหล่านี้ให้กับนาง ดังนั้นพวกเขาทุกคนจะต้องปฏิบัติรับใช้นางเหมือนกับพระสนมในวังทุกประการ
ตั้งแต่นั้นเป็นต้นมาเถิงหยวนจี้เซียงก็อยู่แต่ในจวนแทบมิได้ออกไปที่ใด นางได้ส่งมอบธุรกิจของตนให้กลุ่มบริษัทจินเฟิ่งต้าเซี่ยเป็นผู้บริหาร มิได้เข้าไปถามไถ่ว่าธุรกิจจะกำไรหรือขาดทุนอีกต่อไป
แม้ว่าฝ่าบาทมิได้ประกาศอย่างเป็นทางการ แต่ถ้าจะให้นางออกไปข้างนอกอย่างโจ่งแจ้ง คงมิดีเท่าใดนัก นางคิดว่าการทำเช่นนี้จะทำให้พระองค์เสื่อมเสียพระเกียรติ
ในราตรีนี้เถิงหยวนชิวบิดาของนางผู้เป็นเต้าถายประจำหยวนตงเต้าได้เดินทางมาที่นี่เช่นกัน เนื่องจากมีรายงานส่งมาจากฉางอันว่าฟู่เสี่ยวกวนได้ออกเดินทางมายังเซี่ยเย๋แล้ว เขากำลังจะมารับลูกสาวและหลานสาวของตนออกเดินทางไปด้วยกัน
บัดนี้ในจวนมีความคึกคักเป็นพิเศษ นางในและขันทีเหล่านั้นต่างกำลังช่วยกันเก็บของ… การจากไปครานี้ พวกนางอาจจะมิได้กลับมายังหยวนตงเต้าอีก !
ลูกสาวกำลังจะเดินทางไปยังต่างแดนโดยที่มิมีผู้ใดล่วงรู้ เขาได้เข้าร่วมงานประชุมราชสำนักคราใหญ่และทราบถึงแผนการของฝ่าบาทดี แต่เขาก็ทำใจลาจากทั้งสองมิได้
โดยเฉพาะฟู่โอ่วหลานหลานสาววัยสามขวบที่กำลังอยู่ในวัยน่ารัก
บัดนี้ฟู่โอ่วหลานกำลังนั่งอยู่ในอ้อมอกของผู้เป็นตา นางยื่นมือน้อย ๆ ไปจัดทรงเครายาวของเถิงหยวนชิว
“ท่านตา ท่านจะไปกับพวกเราด้วยหรือไม่ ? ” เด็กหญิงเอ่ยถาม
เถิงหยวนชิวยิ้มกว้าง “โอ่วหลานเอ๋ย พวกเจ้าไปกันก่อนเถิด อีกมิกี่ปีตาก็จะเกษียณแล้ว คิดว่าตอนนั้นเส้นทางเดินเรือคงจะเปิดแล้ว ถึงตอนนั้นตาไปจะหาเสี่ยวโอ่วหลานที่อิงเทียนเอง”
“อีกนานหรือไม่ล่ะท่านตา ? ”
“…อาจจะสามถึงห้าปี”
“อืม” ดวงตาของเด็กหญิงทอประกาย นางปล่อยมือจากเครายาวของตา จากนั้นก็นับเลขกับนิ้วมือ “สามถึงห้าปี…ถึงตอนนั้นข้าคงจะหกถึงแปดปีแล้วสินะ”
เถิงหยวนชิวหัวเราะร่า “จริงสิ ! พอถึงตอนนั้นเสี่ยวโอ่วหลานคงจะเป็นนักเรียนประถมแล้ว ! ”
“และข้าก็คงจะตัวสูงขึ้นด้วย ! ”
ขณะที่เอ่ยเด็กหญิงก็กระโดดลงมาจากอ้อมอกของเถิงหยวนชิว “ท่านตา พวกเรามาเทียบกันหน่อยว่าบัดนี้ข้าสูงเท่าใดแล้ว จากนั้นก็รออีกสามถึงห้าปีแล้วพวกเราค่อยมาเทียบกันอีกครา จะได้รู้ว่าข้าสูงขึ้นเท่าใด”
“ได้สิ ! เสี่ยวโอ่วหลานของตาฉลาดจริง ๆ เลยนะ ! ”
เถิงหยวนจี้เซียงลอบมองสองตาหลานพร้อมกับอมยิ้ม ครุ่นคิดว่าภาพนี้ช่างอบอุ่นหัวใจเหลือเกิน
หลายปีมานี้นางมิได้รู้สึกลำบากหรือเหงาเลยแม้แต่น้อย ฟู่โอ่วหลานคือทุกสิ่งทุกอย่างที่ดวงใจของนางพึ่งพาได้
และด้วยเหตุนี้นี่เอง นางจึงมิยอมมอบฟู่โอ่วให้กับสวี่หยุนชิงผู้เป็นท่านย่า
บัดนี้ทุกอย่างดีขึ้นแล้ว เขากำลังจะมาแล้ว ครอบครัวของตนจะได้อยู่พร้อมหน้าพร้อมตาสักที ชีวิตที่เหลือต่อไปนี้…จะเป็นเยี่ยงไรกันนะ ?
เถิงหยวนชิวอุ้มฟู่โอ่วหลานขึ้นมาอีกครา พลางจ้องมองลูกสาว “พ่อรู้จักพระสนมในวังทุกพระองค์ พวกนางล้วนแต่เป็นมิตร เข้าถึงง่าย…เจ้าอย่าได้กังวลไปเลย”
“อืม…เพียงแต่การเดินทางครานี้” เถิงหยวนจี้เซียงทอดสายตามองจวนที่อาศัยมานานหลายปี
“การเดินทางครานี้ ใจจริงข้าก็มิอยากจากไปเลย”
“ท่านพ่อ หลังจากที่ลูกเดินทางไปเเล้ว ท่านอย่าได้ขายเรือนหลังนี้เชียว จ้างคนมาทำความสะอาดเป็นครั้งคราเถิด หากท่านมาเยือนเซียอี๋ ท่านจะเข้ามาพักก็ย่อมได้”
“อืม…เมื่องานประชุมราชสำนักคราก่อน ฝ่าบาททรงเชิญขุนนางไปทานอาหารที่ห้องเครื่อง ประการแรกเพื่อให้ขุนนางได้ทำความรู้จักกับจักรพรรดิพระองค์ใหม่ ส่วนประการที่สองเพื่อให้บอกลาพระองค์และเสนาบดีคนเก่าที่ทำงานด้วยกันมานานหลายปี”
“พระองค์ทรงตรัสถึงอิงเทียนว่าสถานที่แห่งนั้นตั้งอยู่ไกลแสนไกล ! ทั้งยังทรงตรัสอีกว่าที่นั่นอาจจะเป็นที่อยู่อาศัยของชนเผ่าดั้งเดิม…ซึ่งก็พอจะคาดเดาได้ว่าสถานที่แห่งนั้นล้าหลังและรกร้างมากเพียงใด ! ”
“แน่นอนว่าครานี้พระองค์ได้พาคนติดตามไปด้วยจำนวนมาก ซึ่งคนเหล่านั้นต่างก็เชี่ยวชาญในแต่ละแขนงวิชา พ่อคิดว่าครานี้พระองค์น่าจะไปสถาปนาประเทศเล็ก ๆ ขึ้นมาอีกประเทศหนึ่ง”
“แต่พระองค์มิได้ตรัสมาเยี่ยงนั้นตรง ๆ แต่กลับชี้แจงว่าทรงมีพระประสงค์ที่จะเป็นเศรษฐีที่ดินและอยู่อย่างสุขสบายไปชั่วชีวิต”
“หลังจากที่เจ้าจากไป เจ้าจงสานสัมพันธ์กับบรรดาพระสนมให้ดี อีกอย่างจงสอนฟู่โอ่วหลานให้รักใคร่กลมเกลียวกับพี่น้องให้ดี”
“เมื่อเดินทางไปถึงอิงเทียนแล้วก็อาจจะยุ่งเป็นพัลวันอยู่นานหลายปี เพราะต้องเริ่มนับศูนย์ใหม่ทั้งหมด ซึ่งนี่เป็นเรื่องดี เมื่อพวกเจ้าได้อยู่ด้วยกันก็เท่ากับว่าสมใจปรารถนาแล้ว ในที่สุดฟู่โอ่วหลานก็ได้มีครอบครัวที่สมบูรณ์แบบเสียที”
เถิงหยวนจี้เซียงพยักหน้า “หลังที่ลูกจากไปแล้ว ท่านก็จงรักษาเนื้อรักษาตัวให้ดี จักรพรรดิพระองค์ใหม่ยังทรงพระเยาว์มากยิ่งนัก แต่ก็มีขุนนางมากความสามารถหลายคนคอยช่วยเหลือพระองค์ คาดว่าในด้านขุนนางและในด้านของนโยบายคงมิมีอันใดเปลี่ยนแปลงมากนัก”