ตอนที่ 35 เกษตรกร

ตอนที่ 35 เกษตรกร

เดือนเจ็ดสายลมร้อนระอุ แม้แต่สายลมที่พัดผ่านใบหน้า ก็มีสายความร้อนตามมาด้วย

ฟู่เสี่ยวกวนออกเดินทางจากหลินเจียงไปยังเรือนซีซาน ณ หมู่บ้านเสี้ยชุนอีกครั้ง

ตลอดทางการเดินทาง ข้าวสาลีในทุ่งนาได้รับการเก็บเกี่ยวไปนานแล้ว ต้นกล้าสีเขียวในทุ่งนากำลังเติบโตได้เป็นอย่างดี

ถือเป็นปีที่มีอากาศดี ถ้าหากในช่วงที่รวงข้าวออกดอกสภาพอากาศไม่ได้เปลี่ยนแปลงมากเท่าใดนัก ปีนี้น่าจะเป็นปีที่อุดมสมบูรณ์อีกปี

ครั้งนี้ฟู่เสี่ยวกวนไม่ได้หยุดพักภายในหมู่บ้านเหล่านั้น ขบวนรถมุ่งหน้าตรงไปยังหมู่บ้านเสี้ยชุน

นั่งอยู่บนรถม้าช่างน่าเบื่อยิ่งนัก ฟู่เสี่ยวกวนนั่งสมาธิอีกครา เขาไม่มีทางละทิ้งเรื่องกำลังภายในอย่างเด็ดขาด ซูม่อกล่าวว่าเขาเข้าสำนักเมื่อตอนอายุ 10 ปี จนกระทั่งอายุ 13 ปี ใช้เวลา 3 ปีในการฝึกวิทยายุทธ์ จุดตันเถียนถึงจะเกิดพลังขึ้น ท่านที่เพิ่งจะฝึกได้แค่ไม่กี่เดือน คิดอันใดอยู่กัน

คิดอันใดกัน…

เดิมทียามที่ฟู่เสี่ยวกวนนั่งสมาธิก็จะสงบลงได้ในทันที แต่ในวันนี้กลับรู้สึกว่าตัวเขานั้นค่อนข้างหงุดหงิด

นี่ไม่ใช่เพราะอากาศที่ร้อนมากเกินไป แต่เป็นเพราะเรื่องที่พบกับจางเพ่ยเอ๋อร์เมื่อวานนี้ เพียงหลับตาในหัวก็มีภาพใบหน้าที่เปื้อนน้ำตาของแม่นางจางเพ่ยเอ๋อร์โผล่ขึ้นมา นั่นทำให้ฟู่เสี่ยวกวนสับสนอย่างหนัก หรือว่าแม่นางผู้นั้นจะเป็นปีศาจที่สวรรค์ส่งลงมากัน？

สำหรับจางเพ่ยเอ๋อร์ เขาไม่สามารถบอกได้ว่าใครเป็นฝ่ายผิด นี่คือการขัดแย้งทางความคิดที่เกิดจากโลกทั้งสอง ไร้ซึ่งประกายไฟแต่อย่างใด เพียงระเบิดไปในทันที จางเพ่ยเอ๋อร์คิดว่าความรู้สึกจะถูกบ่มเพาะหลังจากสมรส แต่ฟู่เสี่ยวกวนกลับคิดว่าควรจะได้รับการบ่มเพาะความรู้สึกแล้วจึงจะสมรสกัน

เรื่องนี้หมดหนทางที่จะพิสูจน์ได้ จะสาธิตให้ดูได้เยี่ยงไร？ คนส่วนมากในโลกนี้ต่างก็สมรสกันก่อนทั้งนั้น เมื่อผ่านไปหลายปีหลังจากแต่งงานกันไปแล้วเรื่องของความรู้สึก ราวกับว่ามิสำคัญไปเสีย

ดังนั้นเมื่อวิเคราะห์อย่างดีที่สุดแล้ว ก็ยังคิดว่าการบ่มเพาะความรู้สึกก่อนการสมรสนั้นจะน่าเชื่อถือได้มากกว่า ฟู่เสี่ยวกวนมิยินยอมให้ชีวิตคู่ของตนเองจมลงไปกับจารีตแบบดั้งเดิมเด็ดขาด ดังนั้นหากให้เขาเผชิญหน้ากับจางเพ่ยเอ๋อร์อีกครา ทางที่เขาเลือกก็ยังคงมิเปลี่ยนไป

ฟู่เสี่ยวกวนคิดเกี่ยวกับเรื่องนี้มาตลอดทาง เมื่อเปิดปมในใจนี้ออก ก็พลันโล่งอกขึ้นมาไม่น้อย

นั่นเป็นเพียงเด็กสาวที่หลงทาง ที่ยามแรกเริ่มของความรักกลับมาตกหลุมรักคนที่ไม่ควรชอบ

ใช่ เป็นเยี่ยงนี้ล่ะ

……

……

ขบวนรถมาถึงเรือนซีซานในยามเที่ยงวัน

จางเช่อพาฟู่เสี่ยวกวน ชุนซิ่วและซูม่อเข้าไปในเรือน สะพานเล็กที่มีสายน้ำที่ไหลผ่านนั้นใสเสียจนเห็นตัวปลาแหวกว่ายไปมา ทันใดนั้นเมื่อเขาเข้ามาภายในจวนก็รู้สึกเย็นขึ้นทันตา

ฟู่เสี่ยวกวนไปอาบน้ำ หลังจากที่ทานอาหารกลางวันเสร็จแล้ว เขาก็นั่งมองแสงแดดที่ร้อนแรงผ่านบานหน้าต่าง เขาสั่งให้จางเช่อไปเชิญเกษตรกรผู้อาวุโสสามถึงห้าคนมายามบ่าย และเมื่อเขาอาบน้ำเสร็จแล้วจึงขึ้นไปนอนหลับที่ห้องของตนเองบนชั้นสอง

บางทีอาจเพราะความเหนื่อยล้าจากการนั่งรถ ครั้งนี้เขาถึงได้หลับสนิท ยามที่ตื่นขึ้นมาอีกคราก็กลายเป็นยามเย็นเสียแล้ว ท้องฟ้าด้านนอกเริ่มมีแสงสีส้มระเรื่อของดวงอาทิตย์ที่กำลังจะลาลับขอบฟ้าแทรกแซงไปทั่วแนวเขา

เขานั่งดื่มชาอยู่ในศาลาภายในสวนได้ชั่วครู่ จางเช่อก็ได้พาเกษตรกรทั้งห้าเดินเข้ามา

หวางเอ้อทำการเพาะปลูกมาทั้งชีวิต นี่เป็นครั้งแรกที่เขาได้เห็นเรือนที่กว้างขวางและงดงามเยี่ยงนี้ และเป็นครั้งแรกที่ถูกหัวหน้าตระกูลเรียกพบเยี่ยงนี้ เขารู้สึกกังวลใจอย่างยิ่ง นึกถึงการทำเกษตรแบบเร่งรัดของตนเองในช่วงหลายปีที่ผ่านมา ก็พบว่ามิได้ทำเรื่องมิดีอันใดเลย หรือเป็นเพราะว่าเขาชราแล้ว หัวหน้าตระกูลจึงจะมายึดทุ่งนาคืนกัน？

แต่บุตรและหลานของตนยังสามารถทำการเพาะปลูกต่อจากเขาได้ ทั้งยังเพาะปลูกได้เป็นอย่างดี

พ่อบ้านจางกล่าวว่าคุณชายเชื้อเชิญให้เข้าพบ เขานึกถึงตอนที่เขาลงต้นกล้า พ่อบ้านจางแยกทุ่งนาออกเป็น 10 หมู่ และกล่าวว่าเป็นความต้องการของคุณชาย สองหมู่ในนั้นเป็นของตระกูลเขา คุณชายต้องการทำอันใดกัน？

เขาพาบุตรชายและเกษตรกรอีก 3 คนมาตรงเบื้องหน้าของฟู่เสี่ยวกวน จึงได้เห็นว่าคุณชายยังคงเยาว์วัย ใจของเขาจึงกระตุกขึ้นอีกครา

ปากมิมีขนทำงานได้ไม่รวดเร็ว กลัวเพียงว่าจะมิใช่เรื่องดี

แต่เมื่อมาถึงแล้วกลับทำให้เขาต้องตกตะลึง

ฟู่เสี่ยวกวนลุกขึ้นยืน เดินเข้าไปทักทายพวกเขาด้วยท่าทีอ่อนน้อม และเชิญพวกเขานั่งลงดื่มชา