ตอนที่ 54 ฟู่อีต้าย

ตอนที่ 54 ฟู่อีต้าย

การทดลองผลิตปูนที่เมืองซีซานประสบความสำเร็จโดยไม่มีติดขัด โรงกลั่นสุราชีชื่อที่เมืองหลินเจียงก็เริ่มดำเนินการหมักสุราในวันนี้เช่นกัน

ข่าวแพร่หลายที่ได้รับความนิยมสูงสุดแห่งเมืองหลินเจียงในเวลานี้คือสุราชีชื่อ ขบวนตีกลองเคาะฆ้องอีกทั้งผู้ถือป้ายผ้าประกาศขนาดใหญ่

สุราที่ชีชื่อกลั่นออกมาชนิดใหม่นั้นจะวางขายครั้งแรกวันที่สิบห้าเดือนแปด !

กลิ่นสุราหอมหวน เทียบชั้นเทียนฉุน โปรดคอยติดตาม !

สุราดีราคาประหยัด ชีชื่อ ตัวเลือกที่ดีที่สุด !

สุรากู่ซี 32 ดีกรี สุราหนิงลู่ 40 ดีกรี สูตรเดิม รสชาติเดิม รอดื่มร่วมกันในวันไหว้พระจันทร์ !

……

……

ประกาศต่าง ๆ นานาเต็มท้องถนน อีกทั้งโคมไฟที่แขวนห้อยระย้าในถนนสายนี้ถูกเปลี่ยนเป็นชีชื่อ

ชีหยวนหมิงใช้เงินจำนวนไม่น้อยในการโฆษณาสุราที่กำลังจะวางจำหน่าย แม้ว่าหยู๋ฝูจี้ยังคงขายดิบขายดี แต่ชีชื่อกลับกลายเป็นจุดสนใจที่ทุกคนจับตามองในเมืองหลินเจียงเสียแล้ว

“เท่านี้ก็เพียงพอแล้ว ในที่สุดข้าก็เข้าใจเสียทีว่าเหตุใดฟู่เสี่ยวกวนจึงได้ทำการประกาศเช่นนี้ เหตุเพราะต้องการให้ผู้คนจดจำสินค้าของตนไว้ให้ขึ้นใจ ให้ทุกคนนึกถึงหยู๋ฝูจี้เมื่อยามดื่มสุรา” จางเพ่ยเอ๋อนั่งมองดูขบวนป่าวประกาศบนท้องถนนแล้วเอ่ยต่อว่า “เหลือเวลาอีกเพียง 2 วันเท่านั้น หวังว่าสุราของท่านจะไม่เกิดปัญหาใดขึ้น”

“แม่นางจางโปรดวางใจได้ ข้าจัดซื้อธัญพืชกว่าสามแสนชั่งอีกทั้งไข่ไก่นับไม่ถ้วน สั่งทำบรรจุภัณฑ์แบบใหม่อีกทั้งเชิญอาจารย์ผู้มีความรู้มาเพิ่มอีกสิบกว่าคน เพื่อสุรานี้โดยเฉพาะ”

ชีหยวนหมิงกล่าวจบก็ถอนหายใจ “ทุกสิ่งช่างเปลี่ยนแปลงไปเร็วเหลือเกิน จากเดิมเมื่อหยู๋ฝูจี้วางขายครั้งแรก ข้าประสงค์จะทำความร่วมมือกับฟู่เสี่ยวกวน แต่ถูกเขาปฏิเสธ บัดนี้หากสุราทั้งสองชนิดของข้าวางขาย คาดว่าเขาก็ประสงค์เข้าพบข้าเช่นกัน เจ้าว่าข้าควรให้เขาเข้าพบหรือไม่ ? ”

“เหตุใดจึงไม่ต้องการพบ ? เมื่อเขามาเจ้าจงบอกข้าด้วย ข้าเองก็อยากเห็นสีหน้าผิดหวังของเขาเช่นกัน”

จางเพ่ยเอ๋อมองร้านหยู๋ฝูจี้ที่อยู่ฝั่งตรงข้ามเต็มไปด้วยผู้คนมากมาย แล้วเผยยิ้มออกมาอย่างเจ้าเล่ห์

ฟู่เสี่ยวกวน หยู๋ฝูจี้ของเจ้านั้นใกล้ปิดตัวลงแล้ว หรือว่า……ข้าจะซื้อร้านของเจ้าดีหรือไม่ ?

ได้ยินมาว่าเขาผู้นี้กำลังทำการบางอย่างอันแปลกใหม่อยู่ที่ซีซาน เจ้าจงกระตือรือร้นไปเถิด รอดูวันที่ข้าจะทำให้เจ้าล้มไม่เป็นท่า รับรองว่าเจ้าจะต้องสิ้นหวังอย่างแน่นอน ข้าต้องการเห็นมันยิ่งนัก

นางยิ่งคิดยิ่งมีความสุขนัก ไม่กี่วันก่อนได้จัดการกับหนังสือขออนุญาตเรียบร้อยแล้ว นางตั้งตารอวันที่สิบห้าเดือนแปดที่กำลังจะมาถึงยิ่งนัก นางเชื่อว่าเทศกาลไหว้พระจันทร์อันยิ่งใหญ่นี้บรรดาลูกค้ารายใหญ่อีกทั้งนักปราชญ์ คงดื่มสุรากู่ซีและหนิงลู่เพื่อเฉลิมฉลองอย่างแน่นอน

และในวันฉลองอันยิ่งใหญ่เช่นนี้ ร้านหยู๋ฝูจี้กลับว่างเปล่าไร้ลูกค้า คาดว่าฟู่เสี่ยวกวนคงโมโหเป็นฟืนเป็นไฟ เหอะ ๆ เช่นนี้สิจึงจะน่าสนุก

ชีหยวนหมิงมองเห็นจางเพ่อเอ๋อยิ้มเช่นนั้นก็ตกใจ สตรีนางนี้รูปงามยิ่งอีกทั้งมีความสามารถด้านการค้าเป็นเลิศ หากได้นางไปเป็นภรรยา ตระกูลชีชื่อคงสูงส่งขึ้นไม่น้อย

รอให้สุราใหม่วางขายแล้วค่อยถามความในใจนาง

“เทศกาลไหว้พระจันทร์ครั้งนี้จัดขึ้น ณ สำนักศึกษาป้านชาน ข้าเองได้ดำเนินการเรียบร้อยแล้ว หยูหยุ๋นชิงจะใช้ชื่อสุราทั้งสองชนิดนี้เขียนเป็นกวีออกมาในงานกวี หากใช้ชื่อเสียงของหยูหยุ๋นชิง คาดว่ากวีนั้นคงได้รับความนิยมไม่น้อย จากนั้นให้ฝานตั่วเอ๋อร์ร้องบรรเลงในที่นั้นเป็นคนแรก เช่นนี้ไม่ว่าจะเด็กหรือผู้ใหญ่ในเมืองหลินเจียงคงจำชื่อสุราทั้งสองได้อย่างขึ้นใจ”

“แม่นางช่างละเอียดอ่อนและความคิดเป็นเลิศยิ่ง”

“มิเป็นไร พวกเราร่วมมือกันแล้วมิใช่หรือ เมื่อเป็นเช่นนี้ก็ควรให้ความจริงใจต่อกันอย่างเต็มที่ ข้ามีธุระต้องจัดการต่อ เจ้าจงจับตาดูโรงกลั่นสุราให้ดี จะให้มีสิ่งใดผิดพลาดไม่ได้เป็นอันขาด จงใช้การดูแลควบคุมอย่างเคร่งครัด”

“ข้าเข้าใจแล้ว เพื่อสุราใหม่นี้ทั้งครอบครัวข้าทุ่มแรงทุ่มทรัพย์ไปมิใช่น้อย ต้องประสบความสำเร็จเท่านั้น ล้มเหลวมิได้ ! ”