ตอนที่ 55 ข้าดื่มจนเมามายท่ามกลางแสงจ...

ตอนที่ 55 ข้าดื่มจนเมามายท่ามกลางแสงจันทร์

ดวงจันทร์เต็มดวงลอยขึ้นสูงเหนือศีรษะ สว่างกระจ่างราวเงินยวง

ต่งชูหลานเงยหน้ามองดวงจันทร์ แสงจันทร์สาดรับใบหน้าที่ดูสวยหวานไม่มีที่ติ จนทำให้ใบหน้านั้นกระจ่างใสยิ่งกว่าดวงจันทร์

หลังจากครั้งที่แล้วที่ได้รับจดหมายจากฟู่เสี่ยวกวน ก็เป็นเวลา 20 วันแล้วที่เขามิได้ส่งจดหมายมาหาตนเองอีก

จดหมายฉบับสุดท้ายที่เขาส่งมานั้นกล่าวว่าช่วงนี้ยุ่งมาก เรื่องยุ่งของเขาสำเร็จถึงไหนแล้ว ?

ข้ามผ่านไปอีกวันก็จะเป็นเทศกาลไหว้พระจันทร์ เขาต้องกลับมาที่หลินเจียงสิ เขาจะได้รับจดหมายก่อนเทศกาลไหว้พระจันทร์หรือไม่นะ ?

ในช่วงเวลาที่มองมิเห็นและมิรู้สึกตัว ต่งชูหลานเริ่มคิดถึงผู้ที่อยู่ห่างไกลผู้นั้น เฝ้ารอจดหมายจากเขา อยากจะเห็นตัวอักษรที่น่าเกลียดที่ใต้หล้ายากจะหาใครเขียนได้เยี่ยงนี้ ในตอนนี้นางก็รู้สึกว่าแม้แต่ตัวอักขระพวกนั้น ก็น่าสนใจเช่นเดียวกับฟู่เสี่ยวกวน！

นางเข้าใจแล้วว่าตนเองนั้นชอบฟู่เสี่ยวกวน ฉับพลันใบหน้าก็แดงระเรื่อ นี่นางคิดแบบนี้ได้อย่างไร ?

เรื่องที่พระสนมเอกซั่งกุ้ยเฟยและองค์หญิงเก้าไปหลินเจียง นางก็ได้รับรู้จากจดหมายฉบับสุดท้ายของฟู่เสี่ยวกวน นางมิได้รู้สึกอันใด กลับปลื้มปริ่มอย่างยิ่ง เพราะฟู่เสี่ยวกวนบอกกล่าวกับนางอย่างตรงไปตรงมา และนี่คือความเชื่อใจ

ถึงแม้เรื่องบุรุษมีสามภรรยาสี่อนุจะเป็นเรื่องปกติของสมัยนี้ แต่จะมีสตรีที่ไหนกันที่จะยินยอมแบ่งปันสามีของตนเองให้กับสตรีอื่น

ใบหน้าของต่งชูหลานแดงก่ำ นางก้มหน้าหลบ กัดริมฝีปากเบา ๆ ยังมิทันได้เริ่มเลย นี่ข้ากำลังคิดอะไรอยู่กัน ?

หลังจากนั้นนางก็นึกถึงรูปแบบชุดชั้นในที่ฟู่เสี่ยวกวนส่งมาให้กับนาง ในหัวของคนผู้นั้นมิรู้ว่ามันคือสิ่งใด เขารู้จักแม้แต่ของใช้สตรีด้วยซ้ำ แต่อย่างไร เสื้อตัวเล็กนี้ย่อมใส่สบายยามที่อยู่ข้างใน นางก้มหน้ามองหน้าอกทั้งสองลูก รู้สึกว่าเริ่มคับแน่น เหมือนว่าจะมีขนาดใหญ่ขึ้นมาเล็กน้อย นางจึงมีความสุขยิ่งขึ้น และยืดอกอย่างภาคภูมิใจ

พรุ่งนี้คงต้องทำอีกสักสองสามชิ้น ให้ใหญ่กว่านี้เสียหน่อย เพราะตอนนี้รู้สึกอึดอัดเกินไป

ยอดสุราซีซานได้เข้าไปในวังหลวงแล้ว แม้แต่เซียงเฉวียนและเทียนฉุนเองก็จัดอยู่ในรายการจัดซื้อของวังหลวง ราคาของยอดสุราซีซานคือ 1 ตำลึงกับ 600 อีแปะ ราคาของเซียงเฉวียนและเทียนฉุนเป็นไปตามราคาท้องตลาด เป็นต่งชูหลานที่เข้าไปเจรจาด้วยตนเอง องค์หญิงใหญ่ถูกนางรบเร้าจนต้องตกลงในราคานี้อย่างหมดความอดทน

น่าเสียดายที่การผลิตของสุราทั้งสามนี้ต่ำอย่างมาก โดยเฉพาะยอดสุราซีซาน แต่ละเดือนสามารถส่งมอบให้วังหลวงได้แค่ไม่เกิน 20 ชั่งเพียงเท่านั้น

ต่อมาองค์หญิงใหญ่ก็เรียกนางเข้าเฝ้า หลังจากที่ได้ต่อว่านางไป ก็ตรัสขึ้นมาว่ายอดสุราซีซานมิเพียงพอ เพราะฝ่าบาทชื่นชอบดื่มสุรา หลังจากที่ขุนนางชั้นผู้ใหญ่ได้ดื่มยอดสุราซีซานที่ฝ่าบาทประทานให้ ต่างก็โวยวายอยากได้สุรานี้ ฝ่าบาทก็ทรงประทานให้ เมื่อสุราถูกจ่ายเป็นรางวัลไป ฝ่าบาทก็มิมีเหลือให้ดื่มแล้ว ดังนั้นองค์หญิงใหญ่จึงมีพระประสงค์ให้เพิ่มจำนวนของยอดสุราซีซานเป็นอย่างน้อย 100 ชั่งต่อเดือน

ฟู่เสี่ยวกวนตอบกลับมาว่าในปัจจุบันนี้ยังคงทำไม่ได้ ทำได้เพียงเพิ่มการผลิตไปอย่างช้า ๆ น่าจะคลี่คลายได้ในปีหน้า นั่นทำให้องค์หญิงใหญ่เดือดดาลยิ่ง แต่ก็ไร้หนทาง ถึงได้รู้สึกขึ้นมาว่าสุราราคา 1 ตำลึง 600 อีแปะนี้ มิได้หาได้ง่ายเลย

ความฝันในหอแดงในวันนี้มีถึง 45 ตอน ราคาในภายหลังนางได้ปรับเปลี่ยนยอมรับความคิดเห็นของฟู่เสี่ยวกวน เพราะแม้แต่บุตรีของตระกูลขุนนางใหญ่ก็ยังต้องมาหานาง

แพงเกินไปแล้วจริง ๆ ดูเหมือนว่าแม้จะใช้สินสมรสแล้วก็ยังมิได้อ่านจนจบ !

บัณฑิตที่มากด้วยจินตนาการเหล่านั้นต่างก็โล่งอกไปด้วยเช่นกัน พวกเขาเองก็ชอบอ่าน ยามที่ออกไปพูดคุยดื่มชาดื่มสุราหากพูดคุยเรื่องความฝันในหอแดงไม่ได้ ก็จะถูกผู้อื่นดูถูกเอาได้

ปัจจุบันบัญชีของต่งชูหลานมีทั้งหมดสามหมื่นแปดพันกว่าตำลึง นั่นทำให้นางที่ว่างงานยิ่งมีความสุข

เงินเหล่านี้ต้องใช้ออกไป นางได้เล็งจวนที่อยู่ด้านข้างกับทะเลสาบซวนอู่เอาไว้ หรูหราโอ่อ่า ศาลาริมน้ำ ไหนจะลานหน้าบ้านและเรือนหลังอีกสิบ ยังไม่รวมสวนดอกไม้ที่มีอยู่หลายแห่ง

นี่คือจวนชินอ๋องของราชวงศ์ก่อน เมื่อเทียบกับจวนเสนาบดีแล้วใหญ่กว่าเป็นสิบเท่า เจ้าของคนสุดท้ายเมื่อสามปีก่อนคือราชครูไท่เหอ หยูไท่เหอก่ออาชญากรรมมา 6 ปีจึงถูกเนรเทศออกไปหลายพันลี้ เรือนนี้จึงได้ร้างมานานเกือบสามปีแล้ว

เมื่อวานหลังจากที่เข้าไปรบเร้าองค์หญิงใหญ่ในวังอยู่เนิ่นนาน องค์หญิงใหญ่จึงได้ยินยอมรายงานไปทางวังหลวง ดูสิว่าจะขายให้นางในราคา 30,000 ตำลึงได้หรือไม่

“นี่มัน…สินสมรสหรือ ?”

！

？