ตอนที่ 625 เจตนาแรงกล้า

ตอนที่ 625 เจตนาแรงกล้า

“มิใช่เยี่ยงนั้น…โปรดฟังข้าก่อน ! ”

ฟู่เสี่ยวกวนรู้สึกว่าความเข้าใจผิดนี้อาจจะกลายเป็นเรื่องใหญ่ได้ สำหรับตัวเขามิได้เสื่อมเสียแต่อย่างใด แต่หากนางเสื่อมเสียชื่อเสียงแล้วยังจะมีผู้ใดกล้าสู่ขอนางอีกเล่า ?

ซือหม่าจือยิ้มอย่างเปี่ยมความหมายลึกซึ้ง “เรื่องสุรามงคลนั้นเอาไว้ก่อน ตอนนี้ท่านต้องดื่มสุราสามจอกนี้ ! ”

ในเวลานี้ทุกคนเริ่มมึนเมากันมากแล้วจึงเห็นว่าเป็นเรื่องปกติที่ซือหม่าเช่อจะมอบของแทนใจให้กับฟู่เสี่ยวกวน

พวกเขาช่างเหมาะกันราวกับกิ่งทองใบหยก บุรุษมีรูปลักษณ์สง่างามและมีความสามารถ ส่วนสตรีก็มีวิสัยทัศน์ ถึงแม้ว่าติ้งอันป๋อจะมีภรรยาอยู่แล้วถึง 3 คนก็ตาม นี่ถือว่าเป็นเรื่องปกติอย่างยิ่งที่จะแต่งอนุอีกสักสองสามคน

คุณหนูตระกูลใหญ่แห่งหยิงชิวมิถือสาต่อการได้เป็นอนุภรรยาเพราะติ้งอันป๋อมีความฉลาดปราดเปรื่อง ผู้คนส่วนใหญ่ก็มิได้มองข้ามในข้อนี้ของเขา จึงรู้สึกว่าคุณหนูท่านนี้ฉลาดในการเลือกคู่ครองมากยิ่งนัก ! ”

ท่านเจวี๋ยเยผู้นี้คือพญานกที่ขี่พายุหมุนโผทะยานเก้าหมื่นลี้อย่างแท้จริง !

มีสตรีมากมายในใต้หล้าชื่นชมเขามากยิ่งนัก แต่ก็มิสามารถแต่งเข้าจวนตระกูลฟู่ได้ !

เฮ้อซานเตาลูบจมูกพร้อมชำเลืองมองไปรอบ ๆ จากนั้นก็มองไปที่ซือหม่าเช่อ จึงตระหนักขึ้นมาได้ว่าใบหน้าของนางนั้นงดงามดุจดอกเหมยบานสะพรั่งในฤดูหนาว

จากนั้นก็มองไปที่สวี่ซินเหยียนที่กำลังยิ้มสดใสราวกับดอกกล้วยไม้

ไอหยา… สวรรค์ !

เฮ้อซานเตาตบหน้าผากของตนเองไปหนึ่งที พลางครุ่นคิดว่าในจวนของติ้งอันป๋อนั้นมีภรรยาทั้งสามที่งดงามบาดตาบาดใจอยู่แล้ว แต่นอกจวนก็ยังมีสตรีที่งามจนสามารถทำให้บ้านเมืองล่มสลายได้อีกตั้ง 2 คน

นี่คือความสำเร็จสูงสุดของชีวิต…ธงแดงที่บ้านมิตก ธงหลากสีสันนอกบ้านก็พลิ้วไสว !

พวกเราต่างก็เป็นคุณชายเศรษฐีที่ดิน เหตุใดถึงได้แตกต่างกันมากมายถึงนี้ ?

ข้านั้นมีคู่หมั้นเพียงผู้เดียวและคงจะโดนควบคุมไปตลอดทั้งชีวิต !

เฮ้อ…ดื่ม ใช่ ! ดื่มสุรา !

เขายืนขึ้นแล้วกล่าวว่า “ติ้งอันป๋อ คุณชายซือหม่ากล่าวได้ถูกต้อง ในเวลาเช่นนี้ยังมิเหมาะที่จะอธิบายเพราะเหมือนเป็นการปกปิดเสียมากกว่า… มาเถิด ข้าน้อยขอคารวะเจวี๋ยเยสามจอก นับถือเจวี๋ยเยเป็นแบบอย่าง ซานเตาจะพยายามอย่างเต็มที่เพื่อไล่ตามรอยเท้าของท่าน ! ”

ฟู่เสี่ยวกวนเมื่อได้ยินดังนั้นก็ทำให้เกิดความสงสัยขึ้นมาในใจว่า คนเยี่ยงเจ้าน่ะหรือที่จะไล่ตามข้า ?

เฮ้อซานเตาเปิดขวดสุราแล้วรินลงไป 6 จอก เขาหยิบ 3 จอกขึ้นมาแล้วดื่มในคราเดียว “ข้าดื่มคารวะก่อน เจวี๋ยเยเชิญดื่มต่อ ! ”

แล้วข้าจะทำอันใดได้อีกกัน ?

จากนั้นฟู่เสี่ยวกวนก็เงยหน้ามองไปที่ซือหม่าเช่อแต่มิคาดคิดว่าอีกฝ่ายก็มองมาเช่นกัน นางมองเขาด้วยแววตาอ่อนโยน จากนั้นก็กล่าวออกมาว่า “ในเดือนสี่ ฤดูใบไม้ผลิที่อากาศอบอุ่นนั้น ข้าได้ออกเดินทางท่องเที่ยวเพื่อสัมผัสกับธรรมชาติ พอถึงยามพลบค่ำก็บังเอิญเจอเข้ากับรถม้าของคุณชาย ช่างประจวบเหมาะกับที่ผ้าคาดศีรษะของข้าปลิวติดรถม้าของท่านไป… ข้าได้ยินชื่อเสียงอันโด่งดังของหนังสือความฝันในหอแดงและได้ฟังอีกหลายบทกวีของคุณชาย ข้าจึงชื่นชมมากยิ่งนัก”

น้ำเสียงของนางอ่อนหวานยิ่ง แต่ทว่าสีหน้านั้นดูหนักแน่น

ทุกคนในที่นี่ต่างก็กลั้นหายใจเอาไว้เพื่อรอฟังในสิ่งที่นางจะเอ่ยต่อ

แม้แต่สวี่ซินเหยียนก็มองซือหม่าเช่อด้วยความสนใจเช่นกัน นางมิเพียงแต่มิหึงหวง แต่นางยังรู้สึกว่าหากแม่นางผู้นี้แต่งเข้าจวนฟู่มาอย่างน้อยตนก็ยังพอมีสหายอยู่บ้าง

“ข้ามิกล้าบังคับให้คุณชายมาชอบข้าหรอก แต่ขอกล่าวตามความเป็นจริงว่าข้าชอบคุณชายและมิได้กล่าวเพราะฤทธิ์สุรา แต่ทว่านี่เป็นความจริงจากใจของข้า ! ”

“คุณชายมิต้องตกตะลึงและมิต้องกังวลต่อสิ่งใด เพราะที่ข้าชอบท่านเป็นความในใจของข้าเอง แน่นอนว่าข้าจะพยายามไล่ตามท่านแล้วขี่พายุหมุนโผทะยานเก้าหมื่นลี้ไปกับท่าน ! ”

“ข้าขอคารวะคุณชายหนึ่งจอกสำหรับโอกาสที่จะได้พบกันอีกเมื่อยามแสงสุริยารุ่งโรจน์ ! ”

จากนั้นนางก็ลุกขึ้นยืนแล้วเดินเข้าไปด้านข้างฟู่เสี่ยวกวนอย่างเปิดเผย นางยื่นแขนที่สวมกำไลหยกสีเขียวออกไปรินสุราให้กับฟู่เสี่ยวกวนอีกหนึ่งจอก

นางยิ้มแล้วกล่าวว่า “ข้าจะไปที่ว่อเฟิงเต้าด้วย ! ”

ฟู่เสี่ยวกวนตื่นตกใจขึ้นมาทันที นี่คือการหนีตามกันเยี่ยงนั้นหรือ ? อยู่ ๆ คำกล่าวนี้ก็ผุดขึ้นมาในหัวของเขา สตรีผู้นี้ช่างใจกล้ามากยิ่งนัก !

จะทำเยี่ยงไรดี ?

ในเมื่อนางเปิดเผยเช่นนี้ บุรุษเยี่ยงข้าก็มิจำเป็นต้องกระดากอายแล้ว

“ได้ ! มาดื่มกัน ! ”

เขามิได้เอ่ยถามซือหม่าเช่อว่านางจะไปที่ว่อเฟิงเต้าด้วยเหตุอันใดและมิได้เอ่ยถึงคำสารภาพความในใจของนางอีก เขามิอธิบายแล้วว่าเหตุใดจึงมีผ้าคาดศีรษะของนางเอาไว้ในครอบครอง เขาสอดผ้านั้นกลับเข้าในแขนเสื้อดังเดิม จากนั้นก็ยกจอกสุราขึ้นดื่มจนหมดจอก