ตอนที่ 717 ตะลึงทั้งเมืองว่อเฟิง

เมื่อฟู่เสี่ยวกวนยกสองเรื่องใหญ่นี้ขึ้นมาเอ่ย ย่อมทำให้หนิงหยู่ชุนเกิดความรู้ใหม่ ๆ ขึ้นมา

มิว่าจะเป็นการสร้างถนนหรือขุดลอกแม่น้ำเพื่อเดินเรือขนส่งสินค้า ล้วนทำขึ้นมาเพื่อแก้ไขปัญหาการกระจายสินค้าทั้งสิ้น… คำว่ากระจายสินค้าเป็นคำที่ฟู่เสี่ยวกวนประดิษฐ์ขึ้นมา และหนิงหยู่ชุนเองก็เห็นด้วยเป็นอย่างยิ่งว่ามันเป็นคำที่เห็นภาพได้ง่าย

การสร้างถนนที่ว่อเฟิงเต้าหากถนนเชื่อมเข้าหากันอย่างสมบูรณ์แล้ว ทั้ง 220 อำเภอของว่อเฟิงเต้าจะเชื่อมต่อกันด้วยถนนปูน

นั่นย่อมเป็นเรื่องที่ดี

การขุดแม่น้ำมีจุดประสงค์เพื่อให้ขนส่งสินค้าได้รวดเร็วมากยิ่งขึ้นซึ่งย่อมเป็นเรื่องที่ดีมากเช่นกัน

แต่ทว่าเรื่องของการสร้างถนนและการขุดแม่น้ำจะเป็นไปได้จริงเยี่ยงนั้นหรือ ?

หนิงหยู่ชุนรู้สึกเหลือเชื่อเพราะการที่จะทำให้แม่น้ำสายเล็ก ๆ กลายเป็นแม่น้ำสายใหญ่ที่ใช้ในการขนส่งนั้น ตลอดพันปีที่ผ่านมามิเคยมีเรื่องแบบนี้เกิดขึ้นในแคว้นใดมาก่อน

แต่เจ้าฟู่เสี่ยวกวนกลับยืนยันหนักแน่นว่าเหยียนซีไป๋ได้เชิญช่างมาจากกรมโยธาธิการและได้เริ่มการสำรวจเป็นที่เรียบร้อยแล้ว แต่ค่าดำเนินการมากมายถึงเพียงนั้นจะเอาเงินมาจากที่ใดเล่า ?

“เจ้าช่างไร้เดียงสาเสียจริง เหยียนซีไป๋ก่อตั้งบริษัทขนส่งขึ้นที่จังหวัดชิงโจวซึ่งมีชื่อเรียกว่าบริษัทขนส่งทางเรือชิงโจวและได้เข้าร่วมจดทะเบียนตลาดหลักทรัพย์กับทางธนาคารซื่อทงเรียบร้อยแล้วด้วย หุ้นที่ประกาศขายกลุ่มแรกอยู่ที่ 20 ล้านหุ้น จนถึงตอนนี้ได้ประกาศขายไปแล้ว 5 วัน แต่ก็สามารถขายได้เพียง 3 ล้านหุ้นเท่านั้น…”

“ข้าสั่งให้เขาเดินทางกลับไปยังเมืองจินหลิงเพื่อประกาศขายหุ้นที่นั่นอีก 40 ล้านหุ้น เฮ้อ…เรื่องพรรค์นี้ เห็นทีข้าต้องออกโรงแทนเสียแล้ว”

ในขณะนั้นเองหยุนซีเหยียนก็ได้วิ่งเข้ามาอย่างเริงร่า สองมือของเขาถือหนังสือราชการเอาไว้ หยุดยืนอยู่เบื้องหน้าของฟู่เสี่ยวกวนพร้อมด้วยสีหน้าเบิกบานอย่างถึงที่สุด “ติ้งอันป๋อ การเก็บเกี่ยวช่วงฤดูใบไม้ร่วงตลอดสามวันที่อำเภอซิ่วสุ่ยเสร็จสิ้นแล้ว และนี่คือรายงานที่ติงเซวียนนายอำเภอซิ่วสุ่ยส่งมาขอรับ”

ฟู่เสี่ยวกวนรับมาเปิดดู ที่อำเภอซิ่วสุ่ยนั้นปลูกฟู่ซานต้ายไว้ 20,000 หมู่ และปริมาณที่เก็บเกี่ยวต่อหมู่ได้สูงสุดอยู่ที่ 820 ชั่ง ต่ำสุดอยู่ที่ 720 ชั่ง ดังนั้นหากนำมาเฉลี่ยแล้วอยู่ที่ 770 ชั่งต่อหมู่ !

ฟู่เสี่ยวกวนรู้สึกปลื้มปีติเป็นอย่างมากจึงตบหนังสือราชการในมือไปมา จากนั้นก็หันมาเอ่ยกับหนิงหยู่ชุนว่า “เจ้าดูเถิด เจ้าจงดูสิ่งนี้เถิด หากว่าพวกเราแก้ไขปัญหาเรื่องน้ำได้แล้ว ทั้งจังหวัดว่อโจวก็จะสามารถปลูกข้าวพันธุ์ฟู่ซานต้ายได้ ถ้าเป็นเช่นนั้น เจ้าคิดว่าที่จังหวัดว่อโจวจะสามารถเก็บเกี่ยวได้มากถึงเพียงใดกัน ? ”

“หยุนซีเหยียน เจ้าจงนำข่าวการเกี่ยวข้าวที่อำเภอซิ่วสุ่ยนี้ ทำเป็นรายงานข่าวดีแล้วส่งไปให้ทุกอำเภอเพื่อให้ราษฎรทั้งว่อเฟิงเต้ารับรู้โดยทั่วกัน ! ”

“รับทราบขอรับ ! ”

หยุนซีเหยียนวิ่งจนฝุ่นตลบออกไปด้วยความดีใจ แต่ทว่าหนิงหยู่ชุนกำลังอ่านรายงานฉบับนี้ราวกับต้องมนตร์…

แปลงนาอันอุดมสมบูรณ์ในจังหวัดว่อโจวมีมากถึง 36 ล้านหมู่เชียว !

หากว่าที่นาอันอุดมสมบูรณ์เหล่านี้สามารถปลูกข้าวพันธุ์ฟู่ซานต้ายได้ และหากผลผลิตเฉลี่ยอยู่ที่ 770 ชั่งต่อหมู่ เช่นนี้ว่อโจวจะสามารถผลิตข้าวได้มากมายมหาศาลถึงเพียงใดกัน ?

จะเก็บเกี่ยวได้มากถึง 27,000 ล้านชั่ง !

ราคาข้าวเปลือก 12 อีแปะต่อหนึ่งชั่ง…ดังนั้นจะสามารถขายได้ทั้งหมดสามร้อยกว่าล้านตำลึง !

หรือต่อให้ปันส่วนเพื่อความเป็นอยู่ของราษฎรในอัตราส่วนหนึ่งต่อสามก็ตาม แต่นั่นก็ยังสามารถขายได้มากถึง 200 ล้านตำลึงเชียว !

และต้องจ่ายเป็นภาษีให้กับหน่วยงานราชการในว่อเฟิงเต้าเป็นอัตราส่วนสองในสิบ รวมภาษีทั้งสิ้นอยู่ที่ 40 ล้าน…นี่เป็นเพียงภาษีที่นาเท่านั้น เพราะยังมีภาษีที่ดินอีกต่างหาก !

ภาษีที่ราชวงศ์หยูเก็บได้ในแต่ละปีมิเกิน 20 ล้านตำลึง แต่นี่เพียงแค่จำนวนภาษีข้าวของจังหวัดว่อโจวก็เกินจำนวนภาษีที่เรียกเก็บได้จากทั้งสิบสามมณฑลกว่าสองเท่าแล้ว !

เมื่อลองคำนวณดูแล้ว หนิงหยู่ชุนก็ยิ่งตกตะลึงมากยิ่งขึ้น มิได้การ ! ต้องสร้างอ่างเก็บน้ำให้กระจายไปทั้งจังหวัดว่อโจว ร่องทดน้ำและร่องระบายน้ำก็ต้องสร้างด้วยเช่นกัน !

ข้าต้องก่อตั้งบริษัทสักหนึ่งแห่งที่จังหวัดว่อโจว !

จะตั้งชื่อว่าเยี่ยงไรดี ?

ฟู่เสี่ยวกวนตั้งชื่อให้อุตสาหกรรมที่ซีซานว่ากลุ่มการค้าซีซานมิใช่หรือ ?

ถ้าเช่นนั้นแล้ว… ใช้ชื่อว่ากลุ่มค้าข้าวแห่งว่อโจวก็แล้วกัน !

ชื่อนี้ฟังดูแล้วหรูหรามิน้อย !

ฟังดูดีกว่าบริษัทขนส่งทางเรือชิงโจวเป็นไหน ๆ !

เมื่อคิดได้ดังนั้นหนิงหยู่ชุนก็เริ่มนั่งมิติดแล้ว เขาแผดเสียงคำรามลั่นเพื่อเรียกลูกน้อง “มานี่เร็วเข้า… ! ”

……

ณ เมืองว่อเฟิง

ความคิดเห็น