ตอนที่ 935 ลำนำต้าเฟิง

ตอนที่ 935 ลำนำต้าเฟิง

ยิงฮวากลับไปยังสถานทูตแคว้นหลิวแห่งเมืองกวนหยุนด้วยความรู้สึกเป็นกังวล ทว่าฟู่เสี่ยวกวนยังคงพักอยู่ในคฤหาสน์จิ้งหู

เขาเดินช้า ๆ รอบทะเลสาบจิ้งหูโดยมีเจี่ยหนานซิงและเป่ยหวังฉวนเดินตาม

เจี่ยหนานซิงมองแผ่นหลังของฟู่เสี่ยวกวนซึ่งแผ่นหลังนั้นดูค่อมลงเล็กน้อย ดูเหมือนงอเพราะภาระที่แบกอยู่บนบ่าของอีกฝ่าย

เดิมทีแผนการตื่นจากจำศีลนี้คือกวาดล้างกองกำลังหลักของราชวงศ์หยูและแคว้นอี๋ในที่ราบฮวาจ้ง เมื่อเรือรบของกองทัพเรือแล่นเข้าสู่แม่น้ำฉินหวาย ราชวงศ์หยูก็จะถูกทำลายล้าง

ดังนั้นความสำคัญของกองทัพเรือในการสู้รบครานี้ มิต้องเอ่ยก็เห็นได้ชัดอยู่แล้ว

ทว่าบัดนี้ราชวงศ์อู๋มีเรือรบเพียง 6 ลำที่ติดตั้งเครื่องจักรไอน้ำ ทว่าบังเกิดศัตรูที่มีเรือรบทรงอานุภาพถึง 20 ลำแล่นอยู่บนทะเล…มิแปลกใจเลยว่าเหตุใดฝ่าบาทถึงได้เร่งรัดทางอู่ต่อเรือและสำนักวิทยาศาสตร์ ก็เพราะอีกฝั่งของทะเลมีศัตรูที่แข็งแกร่งอยู่จริง ๆ

หากย้ายเรือรบทั้งหกลำของราชวงศ์อู๋ไปช่วยเหลือแคว้นหลิว การทำสงครามกับราชวงศ์หยูก็จะกลายเป็นทางตันเพราะว่าราชวงศ์หยูยังมีกองทัพชายแดนอีกหลายล้านนาย !

หากช่วยแคว้นหลิวจะต้องใช้เวลาในการเดินทางราวหนึ่งเดือนกว่า ๆ จากราชวงศ์อู๋ไปยังแคว้นหลิว

นอกเสียจากว่าการสู้รบทางบกกับราชวงศ์หยูจะสามารถปราบปรามให้สงบได้ภายในเดือนนี้ มิเช่นนั้นราชวงศ์อู๋จะเผชิญกับสนามรบทั้งทางบกและทางทะเล

หลังจากเดินอยู่ในความเงียบมากกว่าครึ่งก้านธูป เจี่ยหนานซิงก็พบว่าแผ่นหลังของฟู่เสี่ยวกวนยืดตรงขึ้นมา

ทรงยืดตัวตรง !

ดุจดั่งต้นสน !

“กลับวัง แล้วเรียกไป๋ยู่เหลียนมาพบข้า”

เมื่อก้าวเข้าไปในห้องทรงพระอักษร ฟู่เสี่ยวกวนก็เห็นหนานกงอี้หยู่ยืนอยู่ในนั้นก่อนแล้ว

บนไหล่ของหนานกงอี้หยู่มีไห่ตงชิงเกาะอยู่ สีหน้าของเขาดูลนลานมากยิ่งนัก

“ทูลฝ่าบาท นี่คือข่าวที่ส่งมาจากแคว้นฝานพ่ะย่ะค่ะ”

จากนั้นฟู่เสี่ยวกวนก็รับจดหมายนั้นมาดู สีหน้าก็พลันเปลี่ยนไปในทันที “อันใดกัน ? ”

เขาคุ้นเคยกับลายมือในจดหมายนี้ดี มันคือลายมือของบิดาอ้วนนั่นเอง

มีเพียงมิกี่บรรทัดที่เขียนเอาไว้ในจดหมายฉบับนี้

‘เสี่ยวกวน ครานี้ท่านบิดาของเจ้าตกตายไปแล้วจริง ๆ

ฝานอู๋เซียงหัวหน้านิกายฝูแห่งแคว้นฝานนำพระนักรบสามพันรูปพาโลงศพของบิดาเจ้าไปยังเมืองกวนหยุน คาดว่าจะถึงในปลายเดือนสอง เจ้าต้องคอยระมัดระวังเอาไว้ให้ดี สวี่หยุนชิงมารดาของเจ้าก็ร่วมเดินทางด้วยเช่นกัน !

ในบรรดาพระนักรบนี้ มีพระภิกษุฝีมือระดับสูงจากวัดลันทาอยู่ 2 รูป จากวัดป๋ายหม่าอีก 2 รูป รวมกับหัวหน้านิกายก็มีปรมาจารย์อยู่ถึง 5 รูป！

แคว้นฝานส่งกำลังทหารออกไปราว 300,000 นายโดยขึ้นเรือแล้วแล่นไปตามแม่น้ำหลาน คาดว่าจะเทียบท่าที่เมืองเป่ยจวิ้นรัฐเหอซีในปลายเดือนสอง

ครานี้เรื่องใหญ่โตสักหน่อย ความเห็นของจี้หยุนกุยคือจะดีกว่าถ้าแก้ปัญหาทั้งหมดนี้ในคราเดียว เขาเอ่ยว่าเจ้าสามารถทำได้ ทว่าพ่อมิรู้ว่าเจ้าสามารถแบกรับมันไว้ได้หรือไม่

และสุดท้ายนี้ พ่อคิดว่าจะยึดเมืองฉางจินในวันที่สามเดือนสี่แล้วจะจับกุมตัวฝานจื่อกุยเอาไว้ หากเจ้ามิสามารถจัดการทางฝั่งนั้นได้ ก็จงเดินทางมาที่แคว้นฝานเถิด พวกเราหวนกลับมาตั้งตัวเป็นใหญ่อีกคราในแคว้นฝานจะดีกว่า’

ข้อความในจดหมายจบลงเพียงเท่านี้ ทว่าข่าวนี้ทำให้ฟู่เสี่ยวกวนนิ่งเงียบไปครู่ใหญ่

ครานี้ท่านบิดาของเจ้าตกตายไปแล้วจริง ๆ… เห็นได้ชัดว่าหมายถึงอู๋ฉางเฟิง จักรพรรดิเหวินมิได้สิ้นพระชนม์จากเหตุการณ์หิมะถล่มคราใหญ่เยี่ยงนั้นหรือ？

สวี่หยุนชิงก็ร่วมเดินทางมาด้วย…สวี่หยุนชิงก็ยังมิตาย !

จะมีกลุ่มพระภิกษุจากแคว้นฝานเข้ามาเมืองกวนหยุนและในกลุ่มนั้นมีปรมาจารย์อยู่ 5 รูป นี่คือแผนเปิดฉากสังหารเยี่ยงนั้นหรือ ? !

แคว้นฝานส่งทหารมา 300,000 นาย เรื่องสำคัญเช่นนี้โจวถงถงกลับมิส่งข่าวมา หากมิใช่เพราะบิดาอ้วนแจ้งให้ตนทราบ… กองทหาร 300,000 นายนี้จะขึ้นฝั่งในรัฐเหอซีแล้วโจมตีเมืองกวนหยุนโดยตรง นี่จะทำให้เกิดเหตุร้ายแรงขึ้นมิใช่หรือ ?

บิดาอ้วนจักเข้ายึดเมืองฉางจินในวันที่สามเดือนสี่…ชายอ้วนกำลังรนหาที่ตายอยู่หรือไร！

นี่มิใช่การบีบบังคับให้ข้ากำราบสงครามนี้ได้ก่อนวันที่สามเดือนสี่ เพื่อส่งกำลังทหารไปที่เมืองฉางจินของแคว้นฝานหรอกหรือ !

เรื่องที่จี้หยุนกุยก่อไว้ช่างร้ายแรงเสียจริง เจ้าจะก่อเหตุใหญ่โตเพียงใดก็ได้ ทว่าช่วยแจ้งให้ข้ารู้สักหน่อยก็ยังดี !

ทหารถูกโยกย้ายออกไปแล้ว กองทัพเรือที่สามารถสู้ได้ในตอนนี้มีราว 50,000 นาย แน่นอนว่าพวกเขาเหล่านี้ได้รับการฝึกฝนเช่นเดียวกับทหารดาบเทวะจึงสามารถสู้รบบนบกได้

แผนเดิมคือโยกย้ายกองนาวิกโยธิน 50,000 นายออกไป แล้วแล่นไปที่แม่น้ำฉินหวาย ส่วนทางนี้ให้กองทัพเรือ 100,000 นายไปช่วยเหลือแคว้นหลิว…บัดนี้กองกำลังรบของอีกฝั่งทะเลยังอยู่บนผืนปฐพีของแคว้นหลิว ดังนั้นจำนวนคนบนเรือก็จะเหลือเอาไว้น้อยมากยิ่งนัก หากจู่โจมโดยที่พวกนั้นมิทันตั้งตัวก็คงจะสำเร็จ ทว่าบัดนี้คงใช้แผนเดิมมิได้แล้ว