บทที่ 106

บริเวณเส้นแบ่งหุบเขา พวกเขาได้พบกับรอยเลือดที่แห้งกรัง แถมยังพบกับร่องรอยเศษชิ้นเนื้อด้วย พอพวกเขาเข้าไปในหุบเขาได้สำเร็จ ก็ได้พบกับพื้นที่ที่เต็มไปด้วยความยุ่งเหยิงวุ่นวาย มีหลุมลึกเกิดขึ้นตรงหน้า มีรอยเลือดที่แห่งกรังของคนจำนวนมาก รวมทั้งวัตถุสีดำแดงและขาวที่ดูไม่ออกว่าคืออะไรอยู่ด้วย

มีก้อนหินขนาดใหญ่หล่นลงมาบนพื้น บนก้อนหินเต็มไปด้วยรอยเลือดสีดำ นี่คือสนามการต่อสู้ที่เต็มไปด้วยความยุ่งเหยิง

“นี่มัน !”

เมื่อเห็นสิ่งที่อยู่ตรงหน้า ทุกคนต่างก็สูดลมหายใจเข้าอย่างเยือกเย็น เพียงแค่จินตนาการ พวกเขาก็รับรู้ได้ถึงโศกนาฏกรรมที่เกิดขึ้นจากการต่อสู้ก่อนหน้านี้ สายตาของพวกเขามองไปยังพื้นที่สูงบนหุบเขา แค่นี้พวกเขาก็จินตนาการได้ ก้อนหินขนาดใหญ่ที่ตกลงมาจากด้านบนจะมีพลังมากขนาดไหน

ที่แห่งนี้ จำนวนคนที่มากมายไม่มีประโยชน์อะไรเลย

เมื่อได้เห็นสนามการต่อสู้ที่เกิดขึ้นในครั้งแรก ลฺหวี่เผิงก็เข้าใจได้ทันทีว่าเกิดอะไรขึ้น ในแววตาของเขาฉายแววชื่นชมนับถือ เห็นได้ชัดเลยว่าเขาเดาออกแล้วว่าจื่อเฉินและจางเฮ่าเทียน ฆ่าคนทั้งเก้าด้วยสองคนได้อย่างไร

ในหุบเขาตอนนี้ไม่เหลือใครอีกแล้ว มีเพียงแค่ก้อนหินขนาดใหญ่มากมายเท่านั้น ทุกคนต่างก็ไม่ได้อะไรเลยสักอย่าง

สวีเหยียนท้อใจอย่างมาก แววตาไม่ยอมรับ มีแต่ความผิดหวัง

ขณะนั้นเอง เสียงกระดูกแตกหักก็ดังอย่างชัดเจนขึ้น จากนั้นทุกคนก็มองเห็นว่าที่ก้อนหินขนาดใหญ่ก้อนหนึ่ง มีหางยาว ๆ ของสัตว์กำลังขยับอยู่

มันกระดิกไปมา ทุกคนต่างก็เห็นว่าข้าง ๆ ก้อนหินขนาดใหญ่มีเสือดาวดำอยู่ตัวหนึ่ง ความยาวประมาณสามเมตร เมื่อรวมกับความยาวของหางจะมีขนาดเกือบห้าเมตร สูงประมาณสองเมตร กำลังก้มหัวเคี้ยวอะไรสักอย่างอยู่ เมื่อได้ยินเสียงคนบินลงมา มันก็เงยหัวขึ้น เผยให้เห็นเศษเนื้อที่ติดอยู่เต็มปาก

เมื่อรู้สึกได้ว่าลมปราณของคนที่อยู่รอบ ๆ นั้นแข็งแกร่งกว่าตนเองมาก แต่ละคนล้วนฆ่าตนเองได้ แววตาของเสือดาวดำก็เต็มไปด้วยความหวาดกลัว ก้มหัวต่ำลง ร่างกายสั่นเทา

สัตว์อสูรระดับแปดอย่างเสือดาวดำวายุ ไม่ได้ดึงดูดความสนใจของคนอื่น ๆ สักเท่าไหร่ สิ่งที่ทุกคนสนใจคือสิ่งที่อยู่เบื้องล่าง

เพียงแค่เห็น นัยน์ตาของพวกเขาก็เบิกโพลง เพราะสิ่งที่พวกเขาเห็นคือชิ้นส่วนมนุษย์ที่ท่อนบนหายไปเหลือแต่ชิ้นส่วนท่อนล่าง

ชิ้นส่วนของมนุษย์

ข้าง ๆ มีหลุมอยู่หลุมหนึ่ง รอบข้างมีดินที่ถูกขุดขึ้นมา ภายในหลุมยังมีศพที่ตายไปแล้วหลายชั่วโมงอยู่ในสภาพที่สมบูรณ์ นี่เป็นสิ่งที่เสือดาวดำตัวนี้ขุดขึ้นมา คนอื่น ๆ ที่เห็นต่างก็มองด้วยความรู้สึกคุ้นตา

“น้องสอง !”

ในทันใดนั้นเอง สวีเหยียนก็ร้องตะโกนคร่ำครวญออกมา ทุกคนที่เห็นต่างก็ปล่อยวางกับสิ่งที่เกิดขึ้น คนที่พวกเขาเห็นนั้นคือหลินหยู่

ในจิตใต้สำนึกของเขา ได้แต่คิดถึงศิษย์น้องที่ก่อนหน้านี้สู้จนตัวตายเพื่อให้เขามีโอกาสหนีรอดออกไปได้

เสียงร้องโหยหวนด้วยความเสียใจ ดังกึกก้องอยู่ในหูของสวีเหยียน

นอกจากศพของหลินหยู่ที่อยู่ภายในหลุมแล้ว ยังปรากฏศพคนอื่นอีกครึ่งตัว เห็นได้ชัดเลยว่าในหลุมนี้มีคนถูกฝังอยู่ด้วยกันหลายคน

ทุกคนล้วนตายกันหมดแล้ว เหลือแต่เขาที่ยังมีชีวิตอยู่ เขาตามหาคนมาช่วย ทว่าเหล่าพี่น้องของเขาต่างก็ตายกันไป ไม่เหลือแม้แต่ศพ ทันใดนั้นสวีเหยียนที่ได้แต่ตกตะลึงก็เกิดอาการเลือดเดือดไปทั่วทั้งร่าง จากนั้นกระบี่เลือดก็พุ่งออกมาจากหัวใจตรงเข้าไปยังหน้าผากของเขา

“แกมันสมควรตาย ข้าจะจับเจ้ามากิน” ในที่สุดสวีเหยียนก็ควบคุมอารมณ์ของตนเองไม่ได้อีกต่อไป เกิดเลือดคลั่งที่หน้าผาก ดวงตาเปลี่ยนเป็นสีแดง เสียสติการรับรู้จนหมดสิ้น ดูคล้ายกับสัตว์อสูรระดับสิบตัวหนึ่ง จากนั้นเขาก็พุ่งตรงไปยังเสือดาวดำที่กำลังสั่นเทาด้วยความหวาดกลัว