ตอนที่ 278
บทที่ 284
October 28, 2026
“เกิดอะไรขึ้น แผ่นดินไหวเหรอ?” จื่อเฉินขมวดคิ้ว
“ครืน!”
แรงกดดันสูงเทียมฟ้าได้ตกลงมา ลมปราณที่พลุ่งพล่านได้แผ่ซ่านไปทั่วทั้งสี่ทิศ เหมือนเทพยดาลงมาจุติ พัดหอบเมืองชางหลีไป
เมืองชางหลีได้รับการสืบทอดมาเป็นเวลาหลายหมื่นปีและมีรากฐานที่ลึกล้ำ แต่ในเวลานี้ ลมปราณอันบ้าคลั่งได้พุ่งเข้ามาปกคลุมเมืองชางหลี เมืองโบราณเริ่มสั่นสะท้าน แผ่นดินเริ่มสั่นสะเทือน ราวกับมีกองทัพและม้านับพันเหยียบย่ำอยู่บนนั้น เหมือนเป็นวันสิ้นโลก ฟ้าดินกำลังถล่มทลาย
“ตูม!” “ตูม!”
พลังกดดันอันน่าสะพรึงกลัวทำให้ผู้คนในเมืองชางหลีล้มลงเกือบครึ่งหนึ่ง และแม้แต่ร่างกายของจื่อเฉินก็วาววับ หากไม่ใช่เพราะชี่แท้ฟ้ากำหนดปลดปล่อยออกมาได้ไวและร่างกายที่แข็งแกร่ง เขาคงจะล้มลงกับพื้นเช่นกัน
“เป็นลมปราณที่น่ากลัวเสียนี่กระไร มันแข็งแกร่งกว่าครองฟ้าเสียอีกหรือ?” จื่อเฉินหน้าถอดสี ตกใจอย่างถึงขีดสุด ลมปราณนี้แข็งแกร่งเกินไป อยู่เหนือครองฟ้า แถมยังปกคลุมไปทั่วทั้งเมืองชางหลี มันน่ากลัวเกินไป
“ใครน่ะ ใครกัน?”
ทันใดนั้น เสียงคำรามก็ดังกึกก้องไปทั่วทั้งเมืองชางหลีด้วยความโกรธอย่างไร้ขอบเขต ทำให้เกิดกระแสผันผวนอย่างรุนแรง ผู้คนมากกว่าครึ่งในเมืองเป็นลมหมดสติภายใต้คลื่นเสียง
“อ๊อก!”
เมื่อเสียงนี้ดังขึ้น จื่อเฉินก็กระอักเลือดออกมา
นี่เป็นเพียงคลื่นเสียงเท่านั้น มันพุ่งเป้าไปที่คลื่นเสียงของผู้บำเพ็ญ คนทั่วไปแค่หมดสติไป ไม่ใช่เรื่องใหญ่อะไร แต่ผู้บำเพ็ญนั้นไม่ได้ ยิ่งมีพละกำลังมากเท่าใด ความตกใจที่ได้รับก็จะยิ่งมากขึ้นเท่านั้น
“ใคร ใครกันแน่?”
ได้ยินเสียงคำรามอีกครั้ง ความโกรธของเขาถึงขีดสุด ครั้งนี้จื่อเฉินเตรียมการมาอย่างดี ด้วยการสนับสนุนจากชี่แท้บวกกับเลือดที่อุดมสมบูรณ์ เขาจึงสามารถต้านทานการโจมตีได้
เมืองโบราณสั่นสะเทือน ส่งเสียงคำรามอันน่าสะพรึงกลัวออกมา แค่เสียงเดียวก็สั่นสะเทือนผู้คนธรรมดาในเมือง ผู้บำเพ็ญส่วนใหญ่ได้รับบาดเจ็บ ทั้งสองเสียงทำให้ผู้บำเพ็ญหลายคนล้มลง
“นี่มันเกิดเรื่องบ้าอะไรขึ้น?”
“ทำไมถึงมีเสียงคำรามเช่นนี้ ที่นี่ไม่ใช่เมืองชางหลีหรอกหรือ?”
“เกิดอะไรขึ้นกันแน่ ยอดฝีมือทัดเทียมเจ้าสำนักถึงได้โกรธขนาดนี้”
ทุกคนที่ยังคงมีสติสัมปชัญญะต่างตกตะลึง พวกเขามองไปรอบๆ ไม่รู้ว่าจะพูดอะไรกับคนที่เป็นลมหมดสติอยู่บนพื้น
มียอดฝีมือแสดงอำนาจบารมี พื้นดินสั่นสะเทือน พื้นที่ด้านบนทั่วทั้งเมืองชางหลีล้วนบิดเบี้ยวเปลี่ยนรูป นกบางตัวบินไปในอากาศ แต่ในทันใดพวกมันก็ถูกพื้นที่ที่เปลี่ยนรูปบดขยี้กลายเป็นหมอกเลือด ไม่เหลืออะไรเลย
“นี่มันน่ากลัวเกินไปแล้ว”
จื่อเฉินมีสีหน้าน่าเวทนา เสียงที่สองเกือบจะทำให้เขากระอักเลือดออกมา ไม่รู้ว่าทำไม ในใจเขาเกิดลางสังหรณ์ที่ไม่ดี ภายใต้พลังกดดันมหาศาลของฟ้าดิน จื่อเฉินเดินออกมาจากตรอก