บทที่ 285

เป็นเวลากว่าหมื่นปีแล้วที่เมืองชางหลีสืบทอดต่อกันมา จำนวนครั้งที่เกิดความวุ่นวายก็นับครั้งได้ โดยเฉลี่ยแล้ว มันไม่เคยเกิดขึ้นในรอบหนึ่งพันปี

แต่ในวันนี้เมืองโบราณสั่นสะเทือน พลังกดดันอันน่าสะพรึงกลัวได้ท่วมท้นฟ้าดิน เสียงคำรามราวกับฟ้าร้องเขย่าฟากฟ้า ผู้คนในเมืองโบราณมากกว่าครึ่งหนึ่งล้มระเนระนาด คนธรรมดาจำนวนมากล้มลงหมดสติ เสียงคำรามทั้งสองแฝงไปด้วยไฟโทสะอย่างไร้ขอบเขต แทรกซึมเข้าสู่ภวังค์ความคิดของผู้บำเพ็ญจำนวนมาก ผู้บำเพ็ญหลายคนอยู่ในอาการสลบไสล บางคนอยู่ในระดับแดนฟ้ากำหนด ผู้บำเพ็ญหลายคนได้รับบาดเจ็บ และยอดฝีมือบางคนอยู่ในแดนจิตแท้

จากนั้นเสียงคำรามครั้งที่สามก็ดังขึ้น ราวกับฟ้าร้องนับหมื่นกำลังระเบิดอยู่ในเมืองโบราณ ลมและเมฆพัดหอบทั้งสี่ทิศ

“ปิดประตูเมือง!”

เมืองชางหลีสืบทอดต่อกันมานับหมื่นปี จำนวนครั้งที่ประตูเมืองถูกปิดก็นับครั้งได้ ประตูเมืองไม่เคยปิดตลอดทั้งคืน เปิดตลอดในหนึ่งวันสิบสองชั่วยาม

แต่ในวันนี้ ประตูเมืองส่งเสียงดังกึกก้อง สปริงเครื่องจักรสั่นสะเทือน ประตูใหญ่ปิดสนิทดังโครม

เมื่อเสียงคำรามครั้งที่สามปรากฏขึ้น จื่อเฉินก็วิ่งไปหลายถนน เขาล้มลงกับพื้น เสียงคำรามสั่นสะเทือนถึงพื้นดิน แต่เขาไม่ได้สลบไป แค่มีอาการทรุด

“ครืนครืน!”

ท้องฟ้าสั่นสะเทือนอีกครั้งและส่งเสียงดังกึกก้อง ความว่างเปล่าทั้งหมดดูเหมือนจะพังทลาย สัตว์ประหลาดจำนวนมากปรากฏขึ้นตรงขอบฟ้า เปรียบเสมือนกระแสน้ำไหลรินลงมาจากขอบฟ้า

เสียงนกครุฑและหงส์ไฟร้อง ก่อนจะกางปีกบินขึ้นไปบนท้องฟ้า ท้องฟ้าสดใสมืดลงในทันใด นกครุฑหงส์ไฟได้บดบังท้องฟ้าและดวงอาทิตย์ มีสัตว์ประหลาดมากมายบินมาจากท้องฟ้า

สี่เท้าเหยียบอากาศ ย่ำอยู่ในความว่างเปล่า ปีกก็กระพือ พื้นที่เปลี่ยนรูป ท้องฟ้าสั่นสะเทือนอย่างต่อเนื่อง สัตว์ประหลาดทุกชนิดปรากฏกายขึ้น ลมปราณอันพลุ่งพล่านพุ่งทะยานขึ้นไปบนท้องฟ้า

ที่ด้านหลังของสัตว์ประหลาดเหล่านี้ มียอดฝีมือตระกูลหลีมากมาย แต่ละคนมีท่าทางอาฆาต เหาะขึ้นไปที่ประตูใหญ่ทั้งสี่ของเมือง

ในขณะเดียวกัน แผ่นดินก็เริ่มสั่นสะเทือน สัตว์ทิพย์จำนวนมากปรากฏตัวขึ้นบนถนน เหมือนควบม้านับหมื่นตัว สะเทือนจนถนนสั่นไม่หยุด

นี่เป็นฉากที่น่าตกใจ มียอดฝีมือและสัตว์ประหลาดมากมายบนท้องฟ้าและพื้นดิน ตระกูลหลีส่งยอดฝีมือมามากมาย

“ฟิ้ว!” “ฟิ้ว!”

ในขณะนี้ จื่อเฉินรู้สึกได้ว่ามีลมปราณอันน่าสะพรึงกลัวปรากฏขึ้นจากขอบฟ้า ลมปราณแบบนี้เขาคุ้นเคยดี และเคยสัมผัสมาแล้วหลายครั้งก่อนหน้านี้

“ยอดฝีมือแดนครองฟ้า แม้แต่ยอดฝีมือแดนครองฟ้าก็ยังออกมาแล้ว” สีหน้าของจื่อเฉินเปลี่ยนไปอย่างมาก ชัดเจนว่าเมืองชางหลีเกิดเรื่องใหญ่แล้ว

ยอดฝีมือแดนครองฟ้าแต่ละคนปลดปล่อยลมปราณอันน่าสะพรึงกลัวออกมา พัดศีรษะจื่อเฉินให้เย็นสบาย ในขณะเดียวกัน เมื่อเห็นคนบางคนที่ไม่สลบลงไป พวกเขาจะเดินหน้าสอบสวนต่อไป

จื่อเฉินล้มลงกับพื้น เงยหน้าขึ้นมองท้องฟ้า ดวงตาเต็มไปด้วยความตื่นตระหนก เขามองดูยอดฝีมือที่เหาะผ่านมาและสัตว์ประหลาดมากมายที่บินผ่านเขา ในขณะนี้เอง รูม่านตาของเขาก็หดตัวลง เขาก้มศีรษะลงอย่างรวดเร็ว เห็นเพียงแสงสีทองสาดส่องมาแต่ไกล

แสงสีทองเคลื่อนที่เร็วมาก ราวกับว่ามันกลายเป็นลำแสงจริงๆ