บทที่ 317

"เด็กหนุ่ม เจ้าล่วงเกินผิดใจกับพวกเรา วันนี้คือวันตายของเจ้า"

ในมุมถนน เฉินเฟิงมองจื่อเฉินด้วยสายตาเคียดแค้น วันนี้จื่อเฉินเหยียบหยามตัวเองต่อหน้าผู้บำเพ็ญจำนวนมาก เขาคาดคิดได้ทันที หลังจากวันนี้ ทุกคนต้องนินทาเรื่องนี้อย่างแน่นอน และเรื่องนี้ก็ไม่เป็นผลดีกับตัวเองด้วย

ชื่อเสียงของตัวเอง ตั้งแต่พรุ่งนี้เป็นต้นไป ชื่อเสียงของตัวเองคงมีแต่ด้านลบอย่างแน่นอน

ส่วนหลิงหยุนก็ไม่ได้ดีกว่าตัวเองเลย ดังนั้นทั้งสองคนก็เลยวางแผนจะสังหารเฉินจื่อให้ได้ เพื่อชำระแค้นให้ตัวเอง

เพื่อให้การสังหารครั้งนี้สำเร็จร้อยเปอร์เซ็นต์ ทั้งสองคนก็เลยไม่เข้าร่วมการโจมตีครั้งนี้ เพื่อกลัวว่าอีกฝ่ายจะจับพวกเขาสองคนเป็นตัวประกัน

"เจ้าเป็นแค่ยอดฝีมือแดนฟ้ากำหนดระยะต้น ถึงแม้เจ้าจะเป็นอัจฉริยะแล้วยังไง เมื่อเผชิญหน้ากับยอดฝีมือแดนจิตแท้เก้าคน ครั้งนี้เจ้าต้องตายอย่างแน่นอน"หลิงหยุนกัดฟันพูด

ด้านหน้า ยอดฝีมือที่ปิดล้อมจื่อเฉินไว้ พวกเขาได้ลงมือแล้ว

"ตูม!"

พลังมหาศาลพุ่งทะลุออกมา มีแดนจิตแท้หลายๆสีจำนวนมากปกคลุมไปทั่วฟ้าดิน

ทักษะการต่อสู้ที่แข็งแกร่งมากๆกระจายไปทั่วฟ้าดิน มันเหมือนกับคลื่นยักษ์ที่ถาโถมเข้ามา และเต็มไปด้วยพลังแดนจิตแท้อันมหาศาลพุ่งใส่จื่อเฉินอย่างจัง

เลือดลมเคลื่อนไหวอย่างบ้าคลั่ง มีแสงสีทองปรากฏ มันส่องสว่างเหมือนพระอาทิตย์ จื่อเฉินกำหมัดและเปล่งแสงสีทองออกมา จากนั้นก็ต่อยหมัดออกไป

"ตูม!"

พลังมหาศาลกระจายออกไปเหมือนกับเคลื่อนยักษ์ ทำให้ท้องฟ้าสั่นสะเทือน ฟ้าดินเกิดรอยแยก บ้านเรือนพังพินาศ มีเสียงกรีดร้องดังขึ้นไม่หยุด

ตรงนี้มีบ้านพักอยู่ การต่อสู้ที่เกิดขึ้น ทำให้บ้านเรือนพังพินาศทั้งหมด

"ไปตายซะเถอะ!"

มียอดฝีมือแดนจิตแท้คนหนึ่งถือดาบและพุ่งเข้ามาหาจื่อเฉิน ภายในชั่วพริบตา มีรังสีแห่งดาบพุ่งลงมาจากท้องฟ้า มันเต็มไปด้วยแรงกดดันมหาศาลและพุ่งลงมาสังหารจื่อเฉิน

"ไสหัวไปซะ!"

จื่อเฉินตะโกนด้วยความโกรธ สายตาเต็มไปด้วยรังสีฆ่าฟัน ด้านในตันเถียน มีพลังชี่แท้พุ่งออกมาไม่หยุด หมัดสองข้างของเขาเหมือนกันค้อนยักษ์และต่อยใส่รังสีดาบทันที

"ตูม!"

รังสีดาบแตกกระจายไปทั่วท้องฟ้า จื่อเฉินพุ่งไปข้างหน้าอย่างรวดเร็วราวกับแสงสีทอง

เมื่อฝึกฝนคัมภีร์ลับสุดยอดเสริมทักษะแล้ว ทำให้ร่างกายของจื่อเฉินแข็งแกร่งมากๆ หากมันเป็นจริงอย่างที่หลวงจีนดีชั่วพูด เมื่อถึงที่สุดแล้วก็จะพลิกกลับ ถ้างั้นตอนนี้ ร่างกายของจื่อเฉิน ไม่มีจุดอ่อนอีกแล้ว ร่างกายของเขาสมบูรณ์แบบมากๆ

เมื่อหมัดถูกต่อยออกมาแล้ว มันมีพลังที่น่ากลัวมากๆ และปะทะกับดาบยาวทันที

"เคร้ง!"

เสียงเคร้งดังขึ้น ราวกับเหล็กสองอันปะทะกันและมีสะเก็ดไฟพุ่งออกมา ร่างกายของจื่อเฉินต้านรับอาวุธของยอดฝีมือแดนจิตแท้ไว้ได้

"อะไรนะ เขารับการโจมตีครั้งนี้ได้"

"น่ากลัวมากๆ ร่างกายของมันแข็งแกร่งมากๆจนสามารถต้านรับอาวุธของแดนจิตแท้ได้"

ด้านมุมถนน หลิงหยุนกับเฉินเฟิงตกตะลึงมากๆ พวกเขารู้สึกเหลือเชื่อมากๆ เดิมทีเขาคิดว่าอีกฝ่ายแค่สามารถต้านรับอาวุธฟ้ากำหนดได้ แต่คิดไม่ถึงจริงๆเขาจะสามารถต้านรับอาวุธแดนจิตแท้ได้

การโจมตีอย่างรุนแรง ทำให้ชายถือดาบยาวถอยหลัง หลังจากนั้นก็มียอดฝีมือหลายๆคนโจมตีใส่ร่างกายของจื่อเฉินทันที

"วิชาเก้าสายฟ้าพิฆาต"

จื่อเฉินคำรามในใจ เขาก้าวเท้าไปมาอย่างรวดเร็วและพุ่งออกไปข้างหน้าดุจสายฟ้า

"เอือก!""เอือก!"

หลังจากหลบการโจมตีหลายๆอันได้ และทำลายพลังโจมตีไปสองอัน แต่ร่างกายของจื่อเฉินก็โดนพลังสองอันโจมตีอย่างจัง ทำให้ร่างกายของเขาสั่นไหวไปมา เลือดลมที่อยู่ในร่างกายก็พุ่งอย่างบ้าคลั่ง