บทที่ 321

พื้นดินสั่นสะเทือน ราวกับมีม้านับหมื่นวิ่งผ่าน บ้านเรือนที่อยู่ริมถนนทั้งสองฝั่งก็เริ่มสั่นไหว

จื่อเฉินขมวดคิ้วและมองไปยังถนนเส้นนั้น

ในเมืองชางหลี ตระกูลชางกับตระกูลหลีมีอำนาจมากที่สุด นอกจากสองตระกูลนี้แล้ว ไม่ว่าตระกูลไหนมายังเมืองแห่งนี้ก็ต้องระมัดระวังตัวมากๆ ตอนนี้กลับมีคนกล้าขี่ม้าเข้าเมือง ทำให้เกิดความวุ่นวาย

ทุกคนรีบหลบทันที แม้แต่ยอดฝีมือแดนฟ้ากำหนดก็ต้องหลีกทางเหมือนกัน

จากนั้น บนถนนก็มีชายชุดดำจำนวนมากปรากฏตัว พวกเขาทั้งหมดขี่ม้าอยู่ ม้าของพวกเขาสูงใหญ่กว่าม้าธรรมดาทั่วไป ม้าพวกนี้มีสีดำทั้งตัวและไม่มีขน แต่มีเกล็ดอันแข็งแกร่งแทน ภายใต้แสงแดด เกล็ดพวกนี้เปล่งแสงเย็นชาออกมา

นี่คือม้านิลเกล็ด รอยเท้าของม้าใหญ่มากๆและมีพลังมากๆ เมื่อเหยียบพื้นดินจะทำให้พื้นดินสั่นสะเทือน

"นี่คือม้านิลเกล็ด"

"โอ้พระเจ้า มีม้านิลเกล็ดจำนวนมากปรากฏตัว"

"พวกเขามาจากไหนกันแน่ มาถึงเมืองชางหลีแล้ว ยังกล้าอวดดีแบบนี้อีก"

ด้านหน้ามีม้าหลายสิบตัวปรากฏ บนม้านิลเกล็ดมีวัยรุ่นนั่งอยู่ ร่างกายของพวกเขามีพลังปะทะออกมาและเต็มไปด้วยรังสีฆ่าฟัน แค่มองก็รู้ว่าคนพวกนี้ไม่ธรรมดา ทำให้ทุกคนอุทานออกมาและไม่รู้ว่าคนพวกนี้มาทำไม

"คือเขา"

จื่อเฉินมองเห็นผู้นำของคนกลุ่มนี้ที่นั่งอยู่บนม้านิลเกล็ด ทำให้สายตาของเขากระตุก เขารู้สึกแปลกใจเล็กน้อย คนที่มาไม่ใช่ใครที่ไหน แต่เป็นหวางซานที่เกือบจะตายด้วยน้ำมือของเขาก่อนหน้านี้ หลังจากอีกฝ่ายโดนเขาจับตัวเอาไว้ อีกฝ่ายก็เรียกจื่อเฉินว่าพี่พี่เขยตลอดเวลา

เขาเป็นคนที่แปลกประหลาดมากๆ เพื่อให้ตัวเองมีชีวิตรอด เขาวางแผนสังหารคนอื่นๆ เขาเป็นคนถ่อยจริงๆ ทำให้จื่อเฉินจำเขาได้

"เป็นคนของเมืองหยุนเมิ่ง เขาชื่อหวางซาน เป็นอัจฉริยะของเมืองหยุนเมิ่ง"

"เด็กหนุ่มคนนี้แข็งแกร่งมากๆ เขาฝึกฝนคัมภีร์ชิงเซียและฝึกฝนวิชาสังหารมาหลายอย่าง พลังของเขาแข็งแกร่งมากๆ"

ในกลุ่มฝูงชน มีคนเคยเห็นหวางซานและจำเขาได้

หวางซานยืดอกเชิดหน้า รอบตัวมีแสงปรากฏ ทำให้เขาดูเท่มากๆ ม้านิลเกล็ดที่นั่งอยู่นั้นตัวดำสนิทและน่าเกรงขาม ด้านหลังของเขายังมียอดฝีมือวัยรุ่นจากเมืองหยุนเมิ่ง ทำให้เขาภาคภูมิใจมากๆ การมาดินแดนซากปรักหักพังในครั้งนี้ เขาเป็นผู้นำของคนเหล่านี้

"ไม่ได้เจอกันแค่ไม่กี่เดือน พลังของเขาก็แข็งแกร่งขึ้น"จื่อเฉินหัวเราะเบาๆ หวางซานในตอนนี้ได้ฝึกฝนถึงแดนฟ้ากำหนดบริบูรณ์ และห่างจากแดนจิตแท้ไม่ไกลแล้ว

เมื่อม้าสีดำวิ่งผ่าน ทำให้เกิดเสียงดังสนั่นหวั่นไหว ทำให้ผู้บำเพ็ญทุกคนโกรธมากๆ แต่หวางซานกลับหัวเราะด้วยความดีใจ

เย่อหยิ่ง อวดดี ไม่สนใจใครเลย

"คนของเมืองหยุนเมิ่งก็มาแล้ว ดูเหมือนการเข้าไปในดินแดนซากปรักหักพังครั้งนี้ จะมียอดฝีมือเพิ่มขึ้นมาอีกหนึ่งกลุ่มแล้ว"

"ใช่แล้ว ตอนนี้มีสำนักบู๊ ตระกูลชางกับตระกูลหลี และมีเมืองหยุนเมิ่งด้วย ไม่รู้จริงๆว่าคนของเมืองเกล็ดหิมะกับหอทลายฟ้าจะมาไหม"

"มียอดฝีมือจำนวนมากจากตระกูลและสำนักต่างๆมารวมตัวกัน การเข้าไปในดินแดนซากปรักหักพังครั้งนี้ สำนักและตระกูลต่างๆหวังจะได้สมบัติจากดินแดนซากปรักหักพังอย่างแน่นอน"

ทุกคนสนทนากันทันที