บทที่ 322

เมืองชางหลีในเวลาช่วงนี้ มียอดฝีมือแดนฟ้ากำหนดเพิ่มขึ้นเรื่อยๆและจำนวนนั้นเยอะมากๆเช่นกัน

หลังจากผ่านไปเจ็ดวัน ทุกคนเดินทางออกมาและรวมตัวกันด้านนอกของเมือง มีผู้คนเต็มไปหมด เมื่อมองดูก็รู้ได้เลยว่าจำนวนน่าจะเกือบหนึ่งหมื่นคน

ยอดฝีมือแดนฟ้ากำหนดเยอะขนาดนี้ ทำให้จื่อเฉินตกตะลึงเหมือนกัน คนพวกนี้เดินทางมาจากทั่วสารทิศและเมืองใหญ่ๆ มีสำนักและตระกูลต่างๆเดินมาเป็นกลุ่ม และยอดฝีมือแบ่งเป็นหลายร้อยกลุ่ม

ในนั้นมีสี่กลุ่มที่แข็งแกร่งที่สุด

มีเมืองหยุนเมิ่ง สำนักบู๊ ตระกูลชาง ตระกูลหลี สำหรับคนของหอทลายฟ้าไม่ได้เปิดเผยตัวตนเลย และพวกมันซ่อนตัวอยู่ในกลุ่มของคนนับหมื่น

สำหรับสำนักอื่นๆนั้น พวกเขามาหรือไม่ เรื่องนี้ไม่มีใครรู้

สถานที่ฝึกฝนของแดนฟ้ากำหนดในดินแดนซากปรักหักพังนี้ ดึงดูดคนมาเกือบหมื่นคน มันแสดงให้เห็นอย่างชัดเจน ทุกคนให้ความสนใจกับดินแดนซากปรักหักพังแห่งนี้มากๆ

"สถานที่ฝึกฝนของแดนฟ้ากำหนด มีข่าวลือว่าด้านในมีสมบัติล้ำค่า ข้าก็ไม่ได้คาดหวังจะได้สมบัติล้ำค่า ขอแค่ได้คัมภีร์เล่มหนึ่งก็พอ"

"หึ เจ้ายังคิดจะได้คัมภีร์เล่มหนึ่งหรือ ทำไมเจ้าไม่พูดว่าต้องการคัมภีร์สวรรค์ละ ข้าแค่หวังจะได้คัมภีร์ที่เทียบเท่ากับคัมภีร์สำนักบู๊ก็พอแล้ว"

"ไอ้โง่ เจ้าสามารถรักษาชีวิตไว้ได้ก็พอแล้ว"

มีคนนับหมื่น หนึ่งคนพูดหนึ่งคำก็มีหมื่นคำพูดแล้ว นอกเมืองวุ่นวายมากๆ และไม่มีใครเป็นผู้นำ ทำให้มันวุ่นวายมากขึ้นเรื่อยๆ

ตระกูลชางกับตระกูลหลีต่างพายอดฝีมือจำนวนมากออกมา หลีหั่วกับชางเหอต่างนั่งอยู่บนตัวสัตว์ประหลาด

"ไม่รู้จริงๆว่าใครเผยแพร่เรื่องนี้ออกไป ทำให้คนโง่ๆจำนวนมากมารวมตัวกันตรงนี้"มองเห็นคนเยอะขนาดนี้ เมื่อได้ยินการสนทนาของทุกคน ทำให้หลีหั่วขมิบปากและพูด

"คนเยอะๆยิ่งดี เพราะดินแดนซากปรักหักพังใหญ่มากๆ สถานที่ฝึกฝนก็ใหญ่มากๆเช่นกัน มีคนนับหมื่นเข้าไป มันก็ไม่ใช่เรื่องใหญ่เลย"ชางเหอพูดเบาๆ

นอกจากตระกูลชางกับตระกูลหลีแล้ว คนของสำนักบู๊กับเมืองหยุนเมิ่งก็อยู่ตรงนี้เหมือนกัน มองเห็นได้อย่างชัดเจนว่าพวกเขาได้ร่วมมือกันแล้ว

"รีบๆไปได้แล้ว"หวางซานเอ่ยปากพูด เห็นได้อย่างชัดเจนว่าเขาใจร้อนมากๆ

"หวางซาน ได้ข่าวมาว่าเมื่อก่อน เจ้าโดนจื่อเฉินทำร้ายจนเกือบจะเสียชีวิตใช่ไหม?"จู่ๆอู่ฉงเอ่ยปากถาม

"พูดจาไร้สาระ"หวางซานหันหลังและจ้องมองอู่ฉงด้วยความโกรธ

"อ้อ พูดจาไร้สาระหรือ ข้าแค่ได้ยินมาเท่านั้น ในเมื่อมันไม่ใช่เรื่องจริงๆ งั้นก็ช่างมันเถอะ"อู่ฉงสะบัดมือและพูดด้วยรอยยิ้ม:"เดิมทีจะแนะนำคนที่มีสัมพันธ์ที่ดีกับจื่อเฉินสองสามคนให้เจ้ารู้จัก ในเมื่อมันไม่ใช่เรื่องจริง ฮ่าๆๆ งั้นก็คิดซะว่าข้าปากมากก็แล้วกัน"

"มีสัมพันธ์ที่ดีกับจื่อเฉิน พวกเขาเป็นใคร?"หวางซานเอ่ยปากถาม ตอนนั้นโดนจื่อเฉินจับตัวไป เรื่องนี้เป็นจุดด่างพร้อยในชีวิตของหวางซาน สำหรับเรื่องนี้เขาแค้นมากๆ