บทที่ 37

เช้าวันต่อมา แสงอาทิตย์สีทองสาดส่องอยู่บนลานกว้าง ลานกว้างถูกแสงอาทิตย์ย้อมให้เป็นสีทอง

วันนี้จะเป็นวันที่รู้ผลการประลอง และใครจะสามารถกลายเป็นศิษย์แกนหลัก ก็จะรู้ผลวันนี้เช่นกัน

เช้าตรู่ มีคนมารวมตัวกันอยู่ที่นี่มากมาย นอกจากศิษย์สำนักนอกทั้งหลายแล้ว ยังมีศิษย์สำนักในจำนวนไม่น้อยก็มาถึงเช่นกัน เพื่อที่อยากจะมาดูว่า ใครจะเป็นผู้โชคดีในวันนี้

และเวลาเดียวกัน มีศิษย์สำนักในบางส่วน ใช้แต้มบริจาคพนันกัน

คนที่ใส่เสื้อชุดสีเขียวของเมื่อวาน วันนี้ได้เปลี่ยนไปเป็นชุดสีขาว ศิษย์สำนักในที่สวมชุดขาวยี่สิบคน ทยอยกันออกมา

ผู้ที่มาถึงที่นี่คนแรกคือหวังเมิ่ง หวังเมิ่งที่สวมชุดขาวทั้งตัว ทำให้ดูมีชีวิตชีวามาก การปรากฏตัวของเขา ทำให้มีคนมากมายร้องเชียร์

แน่นอน ส่วนมากจะเป็นลูกศิษย์หญิง

จากนั้นคืออู๋เซิ่ง เจ้าคนไร้นามคนนี้ จากการประลองในเมื่อวาน ก็ได้สะสมความนิยมแล้วไม่น้อย จึงมีคนร้องเชียร์เช่นกัน

ตามมาติดๆคือเมี่ยวคง ตาตี่ๆ โฉมหน้าธรรมดา ถูกทุกคนมองข้าม

ต่อจากเมี่ยวคง ก็คือจื่อเฉิน จื่อเฉินที่สวมชุดขาวทั้งตัว ทำให้ดูหล่อเหลาและสง่า แต่ความนิยมของเขากลับไม่สูงมาก เสียงร้องเชียร์ก็ไม่มี

ในจังหวะที่เขาออกมา บนลานกว้างก็มีเสียงโห่ที่ดังสนั่นดังขึ้น

“มันนี่แหละ จื่อเฉิน เจ้าคนที่ได้โชคขี้หมาช่วยไว้”

“มันนี่แหละ”

เสียงโห่ที่ดังขึ้นเหมือนดั่งคลื่นทะเล ซัดเข้ามาอย่างต่อเนื่อง ไม่หมดไม่สิ้น ไม่มีท่าทีที่จะหยุดเลย

“เห็นทีเจ้าคงจะแย่กว่าข้าเยอะเลย”เมี่ยวคงส่ายหัว พร้อมกับพูดเล่น

จื่อเฉินแบมือออกพร้อมกับท่าทีที่ทำอะไรไม่ได้ พบกับเสียงโห่ขนาดนั้น ก็ไม่ได้สนใจอะไร เพราะวันนี้ เขาจะแสดงความสามารถที่แข็งแกร่งที่สุดของตัวเอง และต้องได้ขึ้นที่หนึ่ง

นี่เป็นเป้าหมายสุดท้ายของจื่อเฉิน

รอบเดียวตัดสินแพ้ชนะ วันนี้ออกผล จื่อเฉินไม่จำเป็นต้องปิดบังอีกต่อไป เมื่อวานที่ปิดบังไว้ เพราะกลัวว่าจะมีคนรู้สึกถึงแรงกดดัน แล้วจะมาจัดการกับตัวเองในยามดึก

หลังจากเสียงโห่ผ่านไป ก็ตามด้วยเสียงร้องเชียร์ เสียงร้องเชียร์นี้ไม่ด้อยไปกว่าเสียงโห่เลย แถมเพราะกว่าเสียงโห่ หลินเสวี่ยตามหลังจื่อเฉินออกมา ได้รับการต้อนรับ

ต่อมาคือคนอื่นอีกสิบคน หนึ่งในนั้นมีเคอเสวียด้วย เป็นชายหนุ่มที่ร่างกายบึกบึน ใช้หมัดชุดที่แข็งอย่างเหล็กกล้าสู้เข้ามาจนถึงยี่สิบคนสุดท้ายจนได้ นับว่าแข็งแกร่ง

“ดีมาก”ผู้อาวุโสใหญ่ยืนอยู่บนเวทีสูง ชุดคลุมสีแดงทั้งตัว เริ่มการกล่าวอีกครั้ง “มองเห็นพวกเจ้าก็เหมือนกับมองเห็นอนาคตของสำนักหลิงอู่ สำนักหลิงอู่มีสีสันก็เพราะพวกเจ้า สู้กันเถอะ กระตุ้นศักยภาพที่หลับใหลอยู่ข้างในออกมา ให้ตาแก่อย่างพวกเราได้เห็นความสามารถที่แท้จริงของพวกเจ้า”

ผู้คนเร่าร้อนจนถึงขีดสุด วัยรุ่นยี่สิบคน ต่างก็ตื่นเต้นขึ้นมา ในตามีความเร่าร้อนและจิตต่อสู้ รวมถึงจื่อเฉิน วันนี้เขาจะแสดงฝีมือที่แท้จริง ใช้โอกาสนี้เข้าสู่แกนหลัก กลายเป็นศิษย์แกนหลัก