บทที่ 41

ผู้อาวุโสใหญ่หรี่ตาลง มองไปที่จื่อเฉิน เหมือนต้องการเข้าใจความคิดของอีกฝ่าย

จากที่เขาดูแล้ว พ่อหนุ่มคนนี้ ไม่น่าจะมุทะลุขนาดนั้น ที่กล้าพูดแบบนี้ จะต้องมีสาเหตุของเขาแน่นอน

“หรือว่าเขามั่นใจว่าจะชนะได้?”ผู้อาวุโสใหญ่แอบคิดอยู่ในใจ

แต่ด้วยความสามารถที่อยู่ระดับแดนจิตแท้อย่างเขา ก็ยังมองไม่ออก จื่อเฉินที่มีความสามารถเพียงชี่แท้ชั้นห้า และวิชาที่ฝึกฝนมา ก็เป็นเพียงทักษะการต่อสู้ระดับสามเท่านั้น

ธรรมดาที่สุด และระดับต่ำที่สุด

หมัดพยัคฆ์ ท่าก้าวเมฆไหล

อยากเอาชนะหวังเมิ่งที่มีความสามารถอยู่ที่ชี่แท้ชั้นหก และทักษะการต่อสู้ระดับสอง ด้วยสองท่านี้เนี่ยนะ?

ผู้อาวุโสใหญ่ไม่เข้าใจ และไม่จำเป็นต้องเข้าใจ

ในขณะที่สายตาของผู้อาวุโสทั้งหลายมองมา ผู้อาวุโสใหญ่พูดเบาๆว่า “ถ้าหากทั้งสองฝ่ายยินยอม ก็เปลี่ยนกันได้”

จื่อเฉินยินยอมแน่นอน แต่หลินเสวี่ยกลับไม่ยินยอม แต่หลังจากที่จื่อเฉินขมิบตาเล็กน้อย จึงได้แย่งฉลากเบอร์สองจากบนมือหลินเสวี่ยไป

เป็นการกระทำที่หยาบคาย

แต่หลินเสวี่ยกลับยิ้มออกมา จื่อเฉินในตอนนี้ บนตัวมีความเป็นสุภาพบุรุษ เพราะเขารู้จักปกป้องคนอื่น

ซูเมิ่งเหยาที่อยู่ห่างออกไป อดไม่ได้ที่จะพยักหน้า ไม่ว่าความสามารถจะเป็นยังไง การกระทำของจื่อเฉิน นางชื่นชมมาก

“ฮึ เสแสร้ง” เฉินเฟิงกลับอยู่ด้านข้างแล้วพูดด้วยความเย็นชา

ซูเมิ่งเหยาไม่ได้พูดอะไร การพูดคุยของนางกับเฉินเฟิง เดิมทีก็ไม่ค่อยเยอะอยู่แล้ว

“นี่มันรนหาที่ตาย ดีเลย พวกเจ้าก็ไม่จำเป็นต้องลงมือแล้ว”หวังสงกัดฟันพูด

“น่าเสียดายเลย เจ้าหมอนี้จะได้ตายในอุบัติเหตุซะแล้ว”ศิษย์สำนักในข้างหวังสงพูดขึ้น

ในหมู่ผู้คน ก็วิจารณ์กันใหญ่ มีดีมีร้าย มีให้กำลังใจมีประชดเยอะเย้ย

โดยเฉพาะพวกผู้ชาย มองเห็นจื่อเฉินเชิดหน้าชูตาต่อหน้าหลินเสวี่ย ในใจของแต่ละคนก็รู้สึกเคือง ปากก็เริ่มประชดพูดร้าย

จื่อเฉินจับฉลากเบอร์สองไว้ ในท่ามกลางเสียงประชดของผู้ชาย และเสียงร้องเชียร์ของผู้หญิง เขาเดินขึ้นจุดประลอง

หวังเมิ่งรออยู่นานแล้ว สายตาก็เยือกเย็นอยู่นานเช่นกัน

“คิดไม่ถึงว่าแกจะรีบไปตายขนาดนี้”หวังเมิ่งพูดอย่างเย็นชา

จื่อเฉินตอบกลับว่า “ใครตายก็ยังไม่แน่เลย แค้นในวันนั้น วันนี้จะตอบแทนคืนสิบเท่า”

“ด้วยวิธีไหนล่ะ?”หวังเมิ่งพูดหัวเราะเยาะว่า “ด้วยทักษะการต่อสู้ระดับสามที่ไร้ประโยชน์นั่นน่ะเหรอ คิดว่าเข้าใจถึงธาตุแท้ได้แล้ว จะสามารถพลิกสวรรค์ได้แล้วรึไง ข้าจะบอกแก ทักษะการต่อสู้ระดับสามก็แค่ขยะ ถึงแม้จะเข้าใจธาตุแท้ได้ ก็ยังเป็นขยะอยู่ดี”

“ทักษะการต่อสู้ระดับสามเป็นขยะจริงรึเปล่าข้าไม่รู้ แต่ข้ารู้ว่า แกมันแม้แต่ขยะก็ยังเทียบไม่ได้ เพราะว่าวันนี้ยังไงแกก็ต้องแพ้”จื่อเฉินตอบกลับ

“ฮาฮา”หวังเมิ่งหัวเราะเสียงดัง โกรธจนหัวเราะออกมา