บทที่ 94

“ฆ่า!”

ในสายตาของจื่อเฉินคือจิตอาฆาตแค้นเช่นกัน ถือกระบี่ดำพุ่งไปทางทั้งสาม

ศึกตะลุมบอนฉากหนึ่งเริ่มต้นอีกครั้ง ศึกที่ใช้ชีวิตและชีวิต แสดงขึ้นอีกครั้งหนึ่ง

“ตึง!”

“ตูม!”

“ปึง!”

กลางป่าลมแรงโหมกระหน่ำ ใบไม้ร่วงหมุนติ้ว พลังอันรุนแรงพรั่งพรูอย่างดุเดือด จิตอาฆาตแค้นอันน่าสะพรึงกลัวตลบอบอวล......การต่อสู้ที่ไม่ตายไม่เลิกฉากหนึ่งเริ่มต้นขึ้นแล้ว

การตายของลิงแห้งปลุกเร้าทั้งสามคนอย่างลึกล้ำ พวกเขาเหมือนกับเสียสติไปแล้ว ปล่อยการโจมตีอันแข็งกร้าวใส่จื่อเฉิน โจมตีแต่ละครั้งล้วนทุ่มสุดกำลัง แต่ละท่าล้วนเป็นท่าไม้ตาย ถึงฆาตทุกท่า

ส่วนจื่อเฉินก็ปล่อยไปสุดแรงเช่นกัน นิ้วสายฟ้า กระบี่ลำแสง ท่าก้าวไร้ตัวตน ปล่อยออกมาอย่างต่อเนื่อง......

“ผลัวะ”

หมัดหนึ่งของจื่อเฉินถูกต่อยจนถอยกรูดหลายก้าว แต่ตามมาด้วยแสงกระบี่แวบผ่าน บนตัวของเจิ้งฮัวปรากฏบาดแผลลึกมากรอยหนึ่ง

แสงดาบกะพริบ ปรากฏรอยแผลบนด้านหลังจื่อเฉิน ชั่วพริบตาเลือดสดไหลออก แต่หลังจากนั้นจื่อเฉินก็พลิกกระบี่กลับ แทงทะลุไหล่ของอีกฝ่ายแล้ว

และเป็นการใช้ชีวิตแลกด้วยชีวิตอีกฉากหนึ่ง บนตัวจื่อเฉินมีรอยแผลมากมาย ดูเหมือนย่ำแย่มาก แต่เป็นเพียงแผลภายนอกส่วนหนึ่ง โดยเฉพาะภายใต้การเต้นของหัวใจ อาการบาดเจ็บพวกนี้กำลังดีขึ้น กลับไปมองที่เจิ้งฮัวและคนอื่นๆ บาดแผลบนตัวไม่ได้มากนัก แต่ละคนเลือดสดไหลออกมา พอนานวันเข้า จึงใกล้จะยืนหยัดต่อไม่ไหว

หากเป็นเช่นนี้ต่อไป ทั้งสามคนคงต้องโดนจื่อเฉินฆ่าทิ้งทีละคนแน่

“ทุ่มสุดกำลัง ข้าไม่เชื่อว่าพวกเราสามชีวิตจะแลกมันชีวิตเดียวไม่ได้” เจิ้งฮัวโมโห ลูกตาแดงเข้ม เห็นได้ชัดว่าสู้สุดชีวิตแล้ว “ต้องรู้ว่า ชีวิตของพวกข้านั่นล้ำค่ามาก”

และอีกสองคนที่เหลือยังเป็นคนโหด เวลานี้กัดสู้สุดชีวิต

“ต่อให้เป็นสัตว์อสูรระดับสิบ วันนี้พวกข้าก็ฆ่ามันตายได้ ข้ามิเชื่อว่ามันจะเก่งกาจเสียยิ่งกว่าสัตว์อสูรระดับสิบ”

ศึกอันดุเดือดเริ่มต้นอีกครั้ง จื่อเฉินไม่พูดอันใด สู้ด้วยท่าดุร้ายออกมา พลังสีเงินภายในหัวใจ กำลังฟื้นฟูอาการบาดเจ็บบนตัว

ทั้งสามคนยึดเจตนาต้องฆ่าให้ตาย การโจมตีจึงยิ่งดุเดือดรุนแรงกว่าเดิม ทั้งสามเดินหน้าถอยหลังพร้อมกัน ปล่อยท่าไม้ตายเหมือนกัน จื่อเฉินมีสัญญาณพ่ายแพ้แล้ว จากเป็นฝ่ายโจมตีเมื่อก่อนหน้านี้ แปรเปลี่ยนเป็นโดนกระทำจนต้องตั้งรับ

“ฆ่า มันใกล้จะมิไหวแล้ว” เจิ้งฮัวตะโกนอีกครั้ง แทงกระบี่ออกไป

“เฮือก”

เนื่องจากอยากหลบการโจมตีของทั้งสองคน จื่อเฉินโดนกระบี่แทงทะลุหัวไหล่ ภายใต้ความเจ็บปวดรวดร้าว จื่อเฉินพยายามพลิกกระบี่ฟันกลับ ฟันไปทางศีรษะของเจิ้งฮัว อีกฝ่ายกลับหายตัว ถอยหลังอย่างรวดเร็ว

การปะทะฝีมือครั้งนี้ เพราะเจตนาที่ต้องฆ่าให้ตายของสามคนได้เปลี่ยนทิศทางแล้ว เวลานี้ทั้งสามคนที่มีเจตนาฆ่าให้ตาย จึงถือโอกาสอยากลากจื่อเฉินมารับเคราะห์แทน

จื่อเฉินตกอยู่เบื้องล่างแล้ว มีความเป็นไปได้ว่าจะโดนอีกฝ่ายฆ่าทิ้ง

“ปึง”

แต่เจิ้งฮัวที่ถอยหลังเมื่อสักครู่ กลับพุ่งมาทางจื่อเฉินอย่างเร็วอีกทีด้วยระดับความเร็วไวมาก